SŁOWNIK BIOGRAFICZNY

Żołnierzy 2 Korpusu Polskiego



Drukuj
http://indeks2kp.pl/wp-content/uploads/2020/08/nopic.jpg

Tadeusz Kossakowski


27 stycznia 1888r. – 24 listopada 1965r.
IMIĘ: Tadeusz
NAZWISKO: Kossakowski
IMIĘ OJCA:
IMIĘ MATKI:
NAZWISKO RODOWE MATKI:
DATA URODZENIA: 27 stycznia 1888r.
MIEJSCE URODZENIA: Kiszyniów
DATA ŚMIERCI: 24 listopada 1965r.
MIEJSCE ŚMIERCI: Warszawa
MIEJSCE POCHÓWKU: Warszawa Cmentarz Wojskowy Powązki – kwatera A2–3-13
ŻYCIE PRZED II WOJNĄ ŚWIATOWĄ

Szkołę realną ukończył w Chersoniu.
Przeprowadził się wraz z rodziną do Lwowa, gdzie podjął i ukończył studia na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej.Tam też rozpoczął się jego kontakt z ruchem niepodległościowym.
W 1909r. wstąpił do Związku Walki Czynnej, a w 1910r. do Związku Strzeleckiego.
W tym okresie używał pseudonimu „Kirgiz”.
Ukończył kurs oficerski „Strzelca” i z rąk J.Piłsudskiego otrzymał znak oficerski : „Parasol”
W 1914r. – zmobilizowany do armii rosyjskiej i przydzielony do Czugajewskiej Szkoły Wojsk w Czuhujiwie
1 września 1915r.-chorąży.Skierowany na front.Dowodził kompanią, później batalionem piechoty.
W lipcu 1917r. – podporucznik, przeniesiony do wojsk inżynieryjnych.
Po rewolucji w Rosji, we wrześniu 1917r. przeszedł do oddziałów polskich- 2 kompania telegraficzna 1 pułku inżynierii I Korpusu Polskiego w Rosji gen.J.Dowbor-Muśnickiego, gdzie służył do rozbrojenia korpusu przez Niemców.
Od maja 1918r. działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w listopadzie 1918r.podjął służbę w Wojsku Polskim, w 1 pułku telegraficzznym, także na krótko w Oddziale Wywiadowczym w Lodzi.
Od marca 1919r. służył w wojskach inżynieryjnych.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej od kwietnia do października 1919r.był dowódzcą kompanii saperów 2 Dywizji Piechoty Legionów.
Do końca 1921r. dowódca 2 Batalionu Saperów, po czym do 1924r., dowódca batalionu maszynowego saperów w Nowym Dworze Mazowieckim.
W międzyczasie, w 1921r. uczestniczył w kursie inżynieryjnym.W 1923r.- studia specjalistyczne we Francji, a w 1922 zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919r.
23.0.1924r. został przeniesiony do 2 pułku saperów Kaniowskich w Puławach, na stanowisko dowódcy pułku.
W grudniu 1925r. skierowany do kadry oficerów korpusu inżynierów i saperów przy Deparnamencie V Min.Spraw Wojskowych, z równoczesnym przydzieleniem do Głównych Zakładów Inżynierii i Saperów na stanowisko zastępcy kierownika z jednoczesnym powierzeniem obowiązków kierownika.
24 kwietnia1927r.– zastępca szefa Dep.Inżynierii Min.Spraw Wojskowych.
1 styczznia 1928r. awansował na stopień pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928r. i 3 lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów.
31 stycznia 1927r.- szef Dep.Zaopatrzenia Inżynierii Min.Spraw Wojskowych.
Od 23 września 1930r.obowiązki szefa Departamentu łączył z funkcją dowódcy Broni Pancernych.
Był zwolennikiem rozwoju polskiej broni pancernej i inicjatorem rozwoju przemysłu samochodowego.
Za jego kadencji wdrożono do masowej produkcji tankietki TK-3 i TKS, zakupiono czołgi Vickers E i opracowano własny czołg 7 TP.Był także członkiem Rady Nadzorczej Państwowych Zakładów Inżynierii .
26 marcaa 1936r.ustąpł ze stanowiska dowódcy Broni Pancernych w wyniku różnicy poglądów na zadania produkcyjne Państwowych Zakładów Inżynierii./ dążył do priorytetu produkcji wojskowej nad potrzebami rynku cywilnego/.
Został dowódcą saperów Min.Spraw Wojskowych.
Na stopień generała brygady został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939r. i 12 lokatą w korpusie generałów.

LOSY W CZASIE II WOJNY ŚWIATOWEJ (PRZED WSTĄPIENIEM DO ARMII ANDERSA)

W dniach od 3 do 7 września 1939r. wziął udział w przygotowaniach do obrony Warszawy.
Internowany w Rumunii w obozie w Baile Herculane.
Przez Rumunię dotarł do Paryża, gdzie został dowódcą saperów w Sztabie Naczelnego Wodza.
Od września 1940r. do października 1941r. pełnił funkcję zastępcy dowódcy 1 Brygady Strzelców do spraw motoryzacji.
W 1941r.brał równolegle udział w kursie wyższych dowódców armii sprzymierzonych w Brytyjskiej Wyższej Szkole Wojennej w Cumberly.
Od października 1941r. do czerwca 1942r. był zastępcą dowódcy I Korpusu Polskiego do spraw motoryzacji oraz dowódcą saperów korpusu.

PRZEBIEG SŁUŻBY W ARMII ANDERSA

Przeniesiony na Bliski Wschód – zastępca dowódcy 2 Korpusu Strzelców do spraw motoryzacji,, a następnie stanowisko dowódcy broni pancernej, motorowej i służby elektromechanicznej Armii Polskiej na Wschodzie.
Przez krótki okres od października 1942r. był zastępcą dowódcy formowanej w II połowie 1942 – 2 Brygady Czołgów na Środkowym Wschodzie.
Jednostki, w których służył w okresie 1940-1943 nie brały udziału w walkach.
Od grudnia 1943r. w dyspozycji Naczelnego Wodza.
Po przeszkoleniu we Włoszech został przerzucony do okupowanej Polski 30 maja 1944r. w trakcie operacji lotniczej zwanej jako „Most II”.Był najstarszym z „Cichociemnych:”.W dniu przerzutu miał 56 lat.
Przyjął pseudonim „Krystynek”.
W dniu przylotu do kraju awansowany został na generała dywizji.
Przydzielony do Wydz.Broni Szybkich Oddział III Operacyjnego Komendy Głównej Armii Krajowej.
Został dowódcą Zakładów Produkcji Uzbrojenia AK.
W pierwszych dniach powstania warszawskiego walczył jako zwykły strzelec w drużynie szturmowej, a pózniej przeniesiony został do pionu produkcji uzbrojenia.
We wrześniu 1944r.został równocześnie dowódcą kilkunastoosobowej Legii Oficerskiej.
Po kapitulacji Warszawy dostał sie do niewoli i przebywał w niemieckich oflagach.
Po wyzwoleniu zgłosił się do Polskich Sił Zbrojnych i powrócił do Londynu.

LOSY POWOJENNE

W grudniu 1945r. powrócił do Polski.Pracował w biurach projektów.

POSIADANE ODZNACZENIA

Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
Krzyż Niepodległości – 15.06.1932
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski- 1928
Krzyż Walecznych /4-krotnie/po raz 1,2,3 w 1922r.
Złoty Krzyż Zasługi/ dwukrotnie 1925/
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Znak Oficerski „Parasol”
Odznaka „Znak Pancerny”
Komandor Orderu Korony Włoch
Order Krzyża Orła 3kl./ 1933-Estonia?
Oficer Orderu Legii Honorowej / Francja/
Oficer Orderu Koronny Rumunii
Odznaka Lotewskiego pułku czołgów

MIEJSCE ZAMIESZKANIA PO WOJNIE
INNE INFORMACJE (NP DOTYCZĄCE RODZINY, ITP)

5 listopada 2019r. gen,dyw.T.Kossakowski został patronem 2 Mazowieckiego Pułku Saperów

ŹRÓDŁO DANYCH BIOGRAFICZNYCH

Zbigniew Mierzwiński – „Generałowie II Rzeczypospolitej” Warszawa 1990- Wydawnictwo Polonia
T.Kryska-Karski i St.Zurakowski „Generałowie Polski niepodległej”Editions Spotkania 1991
Marian Żebrowski „Zarys historii polskiej broni pancernej 1918-1947”

SKANY / FOTOGRAFIE
OPIS ZAŁĄCZONYCH MATERIAŁÓW


AllEscortAllEscort