SŁOWNIK BIOGRAFICZNY

Żołnierzy 2 Korpusu Polskiego



Drukuj
http://indeks2kp.pl/wp-content/uploads/2020/08/nopic.jpg

Bronisław Stanisław Chruściel


20.10.1899r. – 19.03.1965r.
IMIĘ: Bronisław Stanisław
NAZWISKO: Chruściel
IMIĘ OJCA: Jan
IMIĘ MATKI: Elżbieta
NAZWISKO RODOWE MATKI: Sołtys
DATA URODZENIA: 20.10.1899r.
MIEJSCE URODZENIA: Marcinkowice
DATA ŚMIERCI: 19.03.1965r.
MIEJSCE ŚMIERCI: Bexhill-Oz-Sea
MIEJSCE POCHÓWKU: Cmentarz miejscowy w Bexhill-Oz-Sea
ŻYCIE PRZED II WOJNĄ ŚWIATOWĄ

W latach 1909-1912 uczęszczał do gimnazjum w Gorlicach, następnie do I Gimnazjum w Nowym Sączu, które ukończył w 1917r.
W latach 1912-1914 należał do Polskich Drużyn Strzeleckich.
Jako pełnoletni od sierpnia do września 1914r.pełnił służbę w 1 pułku piechoty Legionów Polskich.
W latach 1914-1915 był członkiem I Męskiej Drużyny Harcerzy im.Stefana Czarneckiego w Nowym Sączu, a od lutego 1917r.do lipca 1918r.pełnił czynną służbę w 27 batalionie strzelców armii austro-węgierskiej.
W sierpniu 1918r.wstąpił do Organizacji „Wolność” i brał czynny udział w przewrocier wojskowym w Nowym Sączu /31.10.1918r./W okresie 5 listopada 1918r. jako podporucznik, od 1922r. porucznik, po 1924r.kapitan do 1.stycznia 1927r.służył w 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie.
W 1918r. wziął udział w obronie Lwowa, a w 1919r.walczył przeciwko Ukraińcom w Małopolsce Wschód.
W 1920r. uczestniczył w wojnie z bolszewikami, kolejno-Inflanty,wyprawa kijowska, gdzie został ranny.
1 lutego 1927r.został przeniesiony do Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych na stanowisko oficera ordynansowego generała do prac przy Generalnym Inspektorze Sił Zbrojnych gen.bryg.Stefana Dąb-Biernackiego z siedzibą w Wilnie.
21 grudnia 1929r. został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie w charakterze słuchacza Kursu Normalnego 1929-1931.
Z dniem 1 września 1931r., po ukończeniu studiów i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego został przydzielony do dowództwa 1 Dyw.Piechoty Legionów w Wilnie.
13 grudnia 1931r.- major ze starszeństwem a dniem 1 stycznia 1932r.i 58 lokatą w korpusie oficerów piechoty.
W grudniu 1932r.został przeniesiony do Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Warszawie na stanowisko szefa wydziału.
Od grudnia 1934r.dowodził batalionem w 1 pułku piechoty Legionów w Wilnie.
Od listopada 1937r.do kwietnia 1938r. w stopniu podpułkownika pełnił służbę w Sekretariacie Komitetu Obrony Rzeczypospolitej, a następnie w 1939r.w Sztabie Głównym Naczelnego Wodza do czasu wybuchu II wojny światowej.

LOSY W CZASIE II WOJNY ŚWIATOWEJ (PRZED WSTĄPIENIEM DO ARMII ANDERSA)

Po klęsce wrześniowej 1939r. przez krótki okres był internowany w Rumunii, skąd przedostał się do Francji.
W 1940r. po klęsce armii francuskiej ewakuowany do Anglii wraz ze Szkołą Podchorążych Piechoty w Coequidan, której był komendantem.
16 lipca 1940r.mianowany pierwszym dowódcą 2 batalionu strzelców.Dowodził nim dwa lata
.

PRZEBIEG SŁUŻBY W ARMII ANDERSA

W latach 1943-1944 pełnił obowiązki zastępcy Szefa Oddziału Operacyjnego Naczelnego Wodza.
Podczas kampanii włoskiej od pazdziernika 1944r. był dowódcą 1 Brygady Strzelców Karpackich.
Mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1945r. w korpusie oficerów piechoty.
Od lipca 1945r. do września 1946r. był Szefem Służby Opieki nad Zołnierzami przy Sztabie Naczelnego Wodza w Londynie.
W latach 1947-1948 przebywał w Niemczech w organizacji pomagającej w emigracji polskich obywateli do Anglii.

LOSY POWOJENNE

Po demobilizacji pozostał w Wielkiej Brytanii.
Był członkiem Kapituły Krzyża Orderu Wojennego Virtuti Militari powołany na okres 7 marca 1960r.-7 marca 1962r.
Znalazł zatrudnienie jako operator maszyn w fabryce plastików.Zawód ten wykonywał do 1961r.
Ze względu na pogarszający się stan zdrowia opuścił Londyn i przeprowadził się na południowe wybrzeże Anglii, gdzie przez dwa lata pracował jako nauczyciel w szkole angielskiej.Pracę przerwał w 1963r.z powodu choroby serca.
Brał aktywny udział w życiu organizacji polonijnych, był członkiem Instytutu J.Piłsudskiego i wielu organizacji kombatanckich.
Otrzymał mi.in.tytuł honorowego prezesa Koła Byłych Zołnierzy 2 Batalionu Grenadierów „Kratkowane Lwiątka”.
W 1964r. mianowany generałem brygady.
Zmarł po długiej chorobie i wielotygodniowym pobycie w szpitalu.

POSIADANE ODZNACZENIA

Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 89
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari-16.02.1921r.
Krzyż Waleczny – 4-krotnie
Złoty Krzyż Zasługi -11.11.1937r.
Medal Niepodległości – 20.01.1931r.
Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych – 12.05.1936r.

MIEJSCE ZAMIESZKANIA PO WOJNIE
INNE INFORMACJE (NP DOTYCZĄCE RODZINY, ITP)

W czasie wojny jego żona pozostawiona w Polsce była aresztowana przez Gestapo w 1943r., a wiosną 1944r. -rozstrzelana.
Po wojnie ożenił się z Angielką.

ŹRÓDŁO DANYCH BIOGRAFICZNYCH

” Bóg,honor,ojczyzna.Sądeccy żołnierze i generałowie w służbie niepodległej Rzeczypospolitej” pod. redakcją J.Leśniaka i H.Szewczyka – IPN Fundacja Sądecka.Nowy Sącz-Warszawa 2009
Zołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II Wojnie Swiatowej.
Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański ‚Piechota Polska 1939-1945″ t.14 Londyn 1973r.
Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski „Generałowie Polski Niepodległej” Editions Spotkania Warszawa 1991r.

SKANY / FOTOGRAFIE
OPIS ZAŁĄCZONYCH MATERIAŁÓW


AllEscortAllEscort