SŁOWNIK BIOGRAFICZNY

Żołnierzy 2 Korpusu Polskiego



Drukuj
http://indeks2kp.pl/wp-content/uploads/2020/08/nopic.jpg

Antoni Bolesław Brochwicz-Lewiński


5 września 1902r. – 4 lutego 1990r.
IMIĘ: Antoni Bolesław
NAZWISKO: Brochwicz-Lewiński
IMIĘ OJCA:
IMIĘ MATKI:
NAZWISKO RODOWE MATKI:
DATA URODZENIA: 5 września 1902r.
MIEJSCE URODZENIA: majątek Wojsławiec
DATA ŚMIERCI: 4 lutego 1990r.
MIEJSCE ŚMIERCI:
MIEJSCE POCHÓWKU:
ŻYCIE PRZED II WOJNĄ ŚWIATOWĄ

Był członkiem skautingu i Polskiej Organizacji Wojskowej.Od listopada 1918r. do stycznia 1919r. brał udział w rozbrajaniu Niemców w Kaliszu oraz dowodził plutonem w kompanii zwiadowczej 29 Pułku Piechoty Ziemi Kaliskiej.
Nast,epnie kontynuował naukę w gimnazjum.W lipcu 192r0r. w czasie wojny z Bolszewikami, walczył w szeregach kompanii harcerskiej 221 Pułku Piechoty, a od sierpnia do grudnia 1920r.- 18 Pułku Artylerii Polowej.Po raz kolejny powrócił do gimnazjum.
24 września 1924r. Prezyydent RP Stanisław Wojciechowski mianował Go podporucznikiem ze starszeństwem.Z dniem 1 lipca 1923r. i 11 lokatą w korpusie oficerów artylerii, Minister Spraw Wojskowych wcielił Go do 25 Pułku Artylerii Polowej w Kaliszu.
21 grudnia 1925r. awansował na porucznika ze starszeństwem w korpusie oficerów artylerii.
Do jesieni 1934r. był oddelegowany z macierzystego Pułku do Wojskowego Sądu Rejonowego Kalisz- w charakterze oficera sądowego.
3 listopada 1934r. został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie w charakterze słuchacza Kursu Normalnego w latach 1934-1936.
27 czerwca 1935r.awansował na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935r.
W pażdzierniku 1936r. po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dylomowanego, został przydzzielony do Dowództwa 17 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty w Gnieżnie na stanowisko I Oficera Sztabu.Póżniej powierzono Mu pełnienie obowiązków szefa sztabu tej Dywizji.

LOSY W CZASIE II WOJNY ŚWIATOWEJ (PRZED WSTĄPIENIEM DO ARMII ANDERSA)

w pażdzierniku 1939r.dostał się do niewoli radzieckiej.

PRZEBIEG SŁUŻBY W ARMII ANDERSA

W pażdzierniku 1941r. został referentem opieki w Dowództwie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR.Na stopień majora awansował 11 grudnia 1941r.
W styczniu 1942r. został szefem Oddziału Operacyjnego w Dowództwie Polskich Sił Zbronych na Zachodzie, a w kwietniu tego reoku szefem sztabu 6 Dywizji Strzelców.
W styczniu 1943r. został przeniesiony do 6 Lwowskiego Pułku Artylerii Lekkiej na stanowisko zastępcy dowódzcy Pułku, lecz już w marcu został skierowany do dowództwa Armii Polskiej na Wschodzie, na stanowisko szefa Oddziału Operacyjnego.
W grudniu 1943r. został oficerem do zleceń gen.Andersa / 2 Korpus Polski/.Od kwietnia 1944r.pełnił służbę w dowództwie 2 Korpusu.
W czerwcu 1944r. został szefem sztabu 3 Dywizji Strzelców Karpackich.
1 lipca 1944r. awansował na podpułkownika.W kwietniu 1945r.został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 10 Pułku Artylerii Ciężkiej.
W pażdzierniku 1945.powrócił do dowództwa 2 Korpusu na stanowisko Szefa Wydziału Dobrobytu i Opieki nad Żołnierzem.

LOSY POWOJENNE

Od września 1947r. w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia12 marca 1957r.Prezydent na Uchodztwie August Zaleski powołał Go na stanowisko członka Rady Rzeczypospolitej Polskiej.
15 kwietnia 1945r. Prezydent na Uchodztwie mianował Go MInistrem Obrony Narodowej w drugim rządzie Antoniego Pająka.
15 sierpnia 1962r. mianowany na stopień generała brygady.
Był członkiem Kapituły Krzyża Orderu Wojennego Virtuti Militari.

POSIADANE ODZNACZENIA

Krzyż Złoty Orderu Wojskowego Virtuti Militari, Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari, Krzyż Walecznych,Medal Niepodległości, Srebrny Krzyż Zasługi. Ordre de Bataille 2 Korpusu. Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu OdrodzeniaPolski /1961/.

MIEJSCE ZAMIESZKANIA PO WOJNIE
INNE INFORMACJE (NP DOTYCZĄCE RODZINY, ITP)
ŹRÓDŁO DANYCH BIOGRAFICZNYCH

Instytut Sikorskiego Londyn
Unitet States Holocaust Memorial Museum

SKANY / FOTOGRAFIE
OPIS ZAŁĄCZONYCH MATERIAŁÓW


AllEscortAllEscort