SŁOWNIK BIOGRAFICZNY

Żołnierzy 2 Korpusu Polskiego



Drukuj
http://indeks2kp.pl/wp-content/uploads/2020/08/nopic.jpg

Leon Gnatowski


25/07/1903 – 08/08/1987
IMIĘ: Leon
NAZWISKO: Gnatowski
IMIĘ OJCA:
IMIĘ MATKI:
NAZWISKO RODOWE MATKI:
DATA URODZENIA: 25/07/1903
MIEJSCE URODZENIA: Różan, pow. Maków, woj. mazowieckie
DATA ŚMIERCI: 08/08/1987
MIEJSCE ŚMIERCI: Londyn, Wielka Brytania
MIEJSCE POCHÓWKU: Cmentarz Powązki Wojskowe w Warszawie – kwatera C30-X-40a
ŻYCIE PRZED II WOJNĄ ŚWIATOWĄ

W 1920 r. Leon Gnatowski zaciągnął się na ochotnika do Wojska Polskiego i wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie ukończył Szkołę Oficerską w Bydgoszczy i został zawodowym oficerem.
W 1928 r. został przydzielony do 80 Pułku Piechoty. W sierpniu 1931 r. przeniesiony ze Szkoły Podoficerów Zawodowych Piechoty do Szkoły Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2 w Grudziądzu, od 1932 r. w Śremie.

LOSY W CZASIE II WOJNY ŚWIATOWEJ (PRZED WSTĄPIENIEM DO ARMII ANDERSA)

W kampanii wrześniowej 1939 r. był dowódcą kompanii ciężkich karabinów maszynowych w 77 Pułku Piechoty. Znalazł się następnie pod okupacją sowiecką. Po nieudanej próbie przedostania się na Węgry został aresztowany na granicy w 1940 r. Więziony w Moskwie. 07.04.1941 r. został wydany wyrok i Pan Gnatowski został zesłany do łagrów sowieckich w Workucie (25.08-23.09.1941 r.).

PRZEBIEG SŁUŻBY W ARMII ANDERSA

Leon Gnatowski wstąpił w szeregi Armii Polskiej w ZSRR w Buzułuku. Od października 1942 r. do marca 1943 r. pełnił funkcję zastępcy dowódcy 13 Wileńskiego Batalionu Strzelców „Rysiów”. W 1942r.wstąpił do Armii Andersa, gdzie dowodził 13 Pułkiem Piechoty „Rysiów”. W okresie 1943-17.05.1944 r. zastępca dowódcy 15 Wileńskiego Batalionu Strzelców „Wilków” 5 Kresowej Dywizji Piechoty, a następnie 17.05-18.10.1944 r. – dowódca tego Batalionu w stopniu majora – nr ewid. 1903/112. W bitwie o Monte Cassino dowodził atakiem na wzgórze „Widmo” (odznaczony VM, awans na podpułkownika), uczestniczył także w bitwach o wyzwolenie Ankony i Bolonii.

LOSY POWOJENNE

Leon Gnatowski nie powrócił po wojnie do Polski. Ożenił się z Katarzyną Teriaszwili (1921-1947), córką polskiego oficera pochodzenia gruzińskiego zmarłego w 1939 r. w obronie Warszawy, żołnierzem 2 Korpusu. W 1946 r. urodził się im syn Maciej. Żona zmarła kilka tygodni po porodzie.
Założył zakład tapicerski, po jego upadku zatrudnił się w fabryce tworzyw sztucznych. Po uzyskaniu emerytury brytyjskiej zaczął inwestować w nieruchomości i prowadzić działalność charytatywną na emigracji. Pan Gnatowski zmarł na emigracji w 1987 r. i został pochowany na Cmentarzu Gunnersbury w Londynie. W 2009 r. prochy jego i żony zostały przewiezione do Polski i pochowane na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie.

POSIADANE ODZNACZENIA

Srebrny Krzyż Virtuti Militari (1920 r.), Złoty Krzyż Virtuti Militari nr 35 (1944 r.), Legion of Merit, czterokrotnie Krzyż Walecznych, Krzyż Monte Cassino (nr legit. 16989)

MIEJSCE ZAMIESZKANIA PO WOJNIE
Wielka Brytania
INNE INFORMACJE (NP DOTYCZĄCE RODZINY, ITP)

żona Katarzyna Teriaszwili (1921-1947) – żołnierz 2 Korpusu Polskiego
syn – Maciej – ur. 1946 r.

ŹRÓDŁO DANYCH BIOGRAFICZNYCH

Indeksrepresjonowanych.pl; krzyz.montecassino.eu; Cmentarz Powązki Wojskowe w Warszawie

SKANY / FOTOGRAFIE
OPIS ZAŁĄCZONYCH MATERIAŁÓW


AllEscortAllEscort