Czego szukasz, przyjacielu?

Władysław Kołaczek miał czworo starszego rodzeństwa: Adama (1894–1952), Mariannę (1896–1980), Józefa (1899–1900) oraz Ignacego (ur. 1901), znanego również pod nazwiskiem Kołaczyk. Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Marianna Szorek, z którą miał córkę Teresę (ur. 22 czerwca 1930 r. w Kuźnicy Grabowskiej, zm. 17 lutego 1942 r. tamże). Marianna zmarła 19 maja 1932 roku w Kuźnicy Grabowskiej. W 1931 roku Władysław Kołaczek pracował na terenie Niemiec jako robotnik rolny. Zatrudniony był u hrabiego von Schwerina w miejscowości Lemmersdorf, w okolicach Prenzlau (Brandenburgia). Ponownie ożenił się 10 lutego 1936 roku w Kraszewicach z Leokadią Szlachta. Z tego związku miał troje dzieci: syna Jana (1950–1997) oraz córki Mariannę i Wiesławę.
Władysław Kołaczek odbywał służbę wojskową od 3 października 1925 roku w 10 Pułku Ułanów. Choć brak informacji o dokładnej dacie zakończenia tej służby, w tamtym okresie obowiązywał dwuletni czas zasadniczej służby wojskowej w jednostkach kawalerii.

Władysław Kołaczek walczył w kampanii wrześniowej 1939 r. 18 września 1939 roku został aresztowany przez Sowietów w Łucku (woj. wołyńskie). Następnie został osadzony w obozie jenieckim w Szepietówce (dokładna data nieznana), by od 8 października 1939 roku przebywać w obozie jenieckim Równe – Lwów. Odzyskał wolność w wyniku zawarcia przez Polskę z ZSRR Układu Sikorski-Majski 30.07.1941 r.

Dnia 2 września 1941 roku dołączył w miejscowości Tockoje do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR tworzonych przez gen. Andersa na terenie Rosyjskiej FSRR. Ewakuowany w 1942 r. z oddziałami polskimi z ZSRR na Bliski Wschód był następnie żołnierzem 2 Korpusu – 7 Pułk Pancerny 7 Dywizji Zapasowej (nr ewid. 1904/142/III) – w stopniu kaprala. Służył w Armii gen. Andersa od 16 września 1941 roku do 13 grudnia 1946 roku.

Władysław Kołaczek powrócił po zakończeniu II wojny światowej do Kuźnicy Grabowskiej (woj. wielkopolskie). 14 stycznia 1970 r. zmarła jego żona Leokadia. Władysław Kołaczek zmarł w 1972 roku w wieku 67 lat. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Kraszewicach (powiat ostrzeszowski, województwo wielkopolskie).

polskie: Medal Wojska (rozkaz personalny II Korpusu nr 165/1946 z 19 września 1946 podpisany przez dowódcę 7 Pułku Pancernego – mjr. Leona Jankowskiego)

Władysław Kołaczek został upamiętniony na pomniku żołnierzy bitwy pod Monte Cassino w Kuźnicy Grabowskiej (powiat ostrzeszowski, województwo wielkopolskie), a Jego grób w Kraszewicach został wpisany przez IPN do ewidencji grobów weteranów.

1. Władysław Kołaczek – żołnierz 2 Korpusu
2. Legitymacja Medalu Wojska nadanego kpr. Władysławowi Kołaczkowi w 7 Pułku Pancernym 2 Korpusu, 1946 r.
3. Zaświadczenie Centralnego Archiwum Wojskowego o służbie W. Kołaczka w 10 Pułku Ułanów II RP, 1971 r.
4-8. Zdjęcia Władysława Kolaczka z okresu służby w Armii Andersa
4- Władysław Kołaczek drugi z lewej, 5 -od lewej, 6, 7, 8 -samodzielne
9. Zaświadczenie Centralnego Archiwum Wojskowego o służbie W. Kołaczka w PSZ, 1971 r.
10. Pomnik żołnierzy bitwy o Monte Cassino w Kuźnicy Grabowskiej
11. Płyta na pomniku w Kuźnicy Grabowskiej
źródło: archiwum Jerzego Krzywaźni

Jerzy Krzywaźnia, Upamiętnienie bohaterów bitwy o Monte Cassino z Kuźnicy Grabowskiej, Rojów 2024, s. 22-25 https://wbc.poznan.pl/dlibra/publication/644423/edition/555469/content
Indeks Represjonowanych IPN, Ewidencja grobów weteranów IPN, archiwum WBH
https://wojciechgracz.pl/krewni/tree/Nasi_krewni/individual/P20823/Wladyslaw-Kolaczek