Czego szukasz, przyjacielu?

Do chwili powołania do służby wojskowej Franciszek Czechowski pracował na gospodarstwie rolnym rodziców. Po zakończeniu służby wojskowej w 1932 r. pracował jako urzędnik pocztowy. Zmobilizowany w roku 1939.

Po wybuchu II wojny światowej 22.09.1939 r. internowany na Litwie. Po zajęciu Republiki Litewskiej w 1940 r. przez ZSRR przeniesiony do obozu jenieckiego w Ponoj (obw. murmański), a od 27.07.1941 r. przebywał w obozie w Juży. Zwolniony na mocy Układu polsko-sowieckiego zwanego Układem Sikorski – Majski.

Do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR tworzonych pod dowództwem gen. Władysława Andersa Franciszek Czechowski wstąpił 03.09.1941 r. w Tatiszczewie. Po ewakuacji wraz z oddziałami polskimi w 1942 r. z ZSRR na Bliski Wschód po reorganizacji Wojska Polskiego został żołnierzem 15 Wileńskiego Batalionu Strzelców „Wilków” 5 Kresowej Dywizji Piechoty 2 Korpusu. Służył w stopniu plutonowego, nr ewid. 1907/74. Uczestnik kampanii włoskiej 2 Korpusu, w tym bitwy o Monte Cassino. Awansowany do stopnia sierżanta.

Do Polski powrócił w grudniu 1946 r. i zamieszkał w Kisielinie Starym (obecnie część miasta Zielona Góra). Następnie przeniósł się do miejscowości Zabór, gdzie podjął pracę urzędnika pocztowego. Inwigilowany w latach 1948-1952 przez zielonogórski Urząd Bezpieczeństwa (sprawa o kryptonimie „Zachód”) z uwagi na służbę w 2 Korpusie w czasie II wojny światowej. Zmarł w 1974 r.

polskie: Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 17077); odznaczenia alianckie

zbiory Jacka Ogorzałka, AIPN, Indeks Represjonowanych IPN, krzyz.montecassino.eu; archiwum WBH