Czego szukasz, przyjacielu?

Justyn Juszko mieszkał z rodziną w okolicach Wilna. Obowiązkową służbę wojskową odbył przed II wojną światową w 4 Pułku Ułanów Zaniemeńskich.

Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. w macierzystym 4 Pułku Ułanów Zaniemeńskich (zmobilizowany 4.09.1939 r.). Dostał się do niewoli sowieckiej – praca przymusowa w łagrze w Workucie karczowanie lasu, budowa linii kolejowej). Zwolniony z niewoli w 1941 r. na mocy Układu Sikorski-Majski. W drodze do Armii Polskiej formowanej przez gen. Andersa pracował w Uzbekistanie w kołchozach przy zbiorach bawełny.

Wstąpił na ochotnika do Armii Polskiej w ZSRR i wraz z nią ewakuował się w 1942 . z ZSRR na Bliski Wschód. Przeszedł intensywne wyszkolenie wojskowe w Iraku, Palestynie i Egipcie. Po utworzeniu 2 Korpusu przydzielony do 10 Pułku Artylerii Ciężkiej. Uczestnik wraz ze swym Pułkiem całej kampanii włoskiej, w tym bitwy o Monte Cassino (nr ewid. 1913/27, bombardier). W 1946 r. wraz z 2 Korpusem przeniesiony z Włoch do Wielkiej Brytanii.

Po odszukaniu rodziny Justyn Juszko w 1947 r. powrócił do Polski i zamieszkał w Ziębicach na Dolnym Śląsku. Miał trudności ze znalezieniem pracy. Ostatecznie przez 30 lat pracował w Zakładach Ceramicznych w Ziębicach jako mechanik silników wysokoprężnych. Jako miłośnik sportu był długoletnim działaczem Miejskiego Klubu Sportowego “Sparta” w Ziębicach.

Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 33969), Złota Odznaka Polskiego Związku Piłki Nożnej

żona Zofia Juszko (15.02.1924-18.11.1998)
synowie: Jerzy (01.03.1949-23.06.1952) oraz Wiesław ( 03.08.1950-18.10.2021)

1. Justyn Juszko – zdjęcie powojenne
2. Justyn Juszko (w środku), żona Zofia z prawej, syn Wiesław z lewej strony
3. Grób rodziny Juszko na Cmentarzu Komunalnym w Ziębicach
źródło: zbiory Mariana Ochała

Marian Ochał; archiwum rodzinne Justyna Juszko; krzyz.montecassino.eu; archiwum WBH; 17 września – drugi cios czyli radziecka inwazja”, Tygodnik Ziębicki, 23.09.1998 r.; „W drodze do Ojczyzny”, Tydzień Ziębicki, 27.11.1997