Czego szukasz, przyjacielu?

Feliks Krajewski urodził się on 11 lipca 1913 roku na terenie zaboru rosyjskiego w Antoniówce, małej wiosce pod Zamościem w polskiej rodzinie chłopskiej wyznającej wiarę rzymskokatolicką. Rodzice Feliksa byli „wyrobnikami” i na życie zarabiali pracą najemną u innych rolników, posiadali również własny areał ziemi uprawiany dla wyżywienia rodziny, na której pracowała wspólnie cała rodzina. Feliks Krajewski z racji urodzenia w 1913 roku nie mógł zostać przymusowo wcielony do armii zaborczej Imperium Rosyjskiego, ominęła go też kampania I wojny światowej, której front przechodził bardzo blisko jego miejsca zamieszkania.
Feliks Krajewski ukończył – jak pisze w swoim życiorysie – „zaledwie” trzy oddziały szkoły powszechnej. W 1935 roku ożenił się z Heleną Kiszką. Z tego małżeństwa rok przed wojną urodził się ich najstarszy syn. 15 marca 1936 roku rozpoczął obowiązującą w II Rzeczypospolitej 18-miesięczną powszechną służbę wojskową, którą odbył w 8. kompanii strzeleckiej w 45. Pułku Piechoty Strzelców Kresowych dyslokowanego w Garnizonie Równe do 31 marca 1937 roku. Po odbyciu służby wojskowej wyjechał „na roboty” na Łotwę, gdzie przebywał z przerwami aż do czasu mobilizacji wojskowej w 1939 roku.

Feliks Krajewski został zmobilizowany do wojska w sierpniu 1939 roku. Został wcielony do grupy wojsk w Garnizonie Równe – brał udział w obronie Włodzimierza Wołyńskiego w dniach 14-15 września 1939 roku. Internowany 18 września 1939 przez Armię Czerwoną i przetransportowany do obozu jenieckiego w Krzywym Rogu w dzisiejszej Ukrainie (wówczas ZSRR). Po likwidacji obozu pracy w Krzywym Rogu został przetransportowany w czerwcu 1940 roku do SiewŻełDorŁagu (Północny obóz kolejowy) w Republice Komi po zachodniej stronie Uralu, gdzie pracował przy budowie Północno-Peczorskiej magistrali kolejowej Kotłas-Workuta. Następnie przetransportowany (rok 1941 ?) do obozu jenieckiego w Juży na wschód od Moskwy.
Dzięki amnestii dla żołnierzy-jeńców w ramach układu Sikorski-Majski udało mu się wydostać z obozu i przebyć długą trasę do sztabu 5. Dywizji Piechoty w Tatiszczewie, gdzie dotarł 5 września 1941 roku.

W 1942 r. wyszedł ze Związku Radzieckiego z przyszłym 2 Korpusem Polskim i kontynuował szlak bojowy przez Iran, Irak, Palestynę, Egipt. Brał udział w kampanii włoskiej w stopniu kanoniera w 5 Pułku Artylerii Przeciwpancernej 5 Kresowej Dywizji Piechoty 2 Korpusu jako kierowca samochodu osobowego przy sztabie od 1 maja 1944 roku w walkach nad rzeką Sangro, o Monte Cassino, Ankonę, Rawennę i Bolonię.

Feliks Krajewski został oddany do dyspozycji władz brytyjskich na podstawie rozkazu z dnia 11 września 1945 roku. 3 lutego 1947 roku został odesłany do obozu przejściowego 5 Kresowej Dywizji Piechoty. 20 marca 1947 roku został skreślony ze stanu Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Do Polski wrócił po rocznym pobycie w Anglii dnia 12 maja 1947 roku, a 19 sierpnia 1947 roku został oficjalnie zdemobilizowany . Do swojej śmierci żył w Kadłubiskach (pow. Zamość, woj. lubelskie) i pracował na roli do czasu, kiedy zezwalało mu na to zdrowie, a od drugiej połowy lat 70. pobierał rentę wojskową. Jako kombatant wojenny i represjonowany starał się o świadczenia wojskowe od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Tomaszowie Lubelskim i Biłgoraju, wobec czego sporządził swój życiorys, gdzie szczegółowo opisał swoje losy z okresu wojny. 10 marca 1974 roku w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację zostało spisane oświadczenie Eugeniusza Kawalca, towarzysza Feliksa Krajewskiego z 2 Korpusu Polskiego, w którym Feliks Krajewski został opisany jako „koleżeński i ofiarny współżycia towarzysz […] i wiele mu zawdzięczam że jeszcze żyję”. Feliks zmarł 13 maja 1991 roku w wieku 77 lat i został pochowany na cmentarzu w Dubie koło Komarowa-Osady (woj. lubelskie).

polskie: Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 22266), Medal “Za udział w wojnie obronnej 1939” (lata 80-te XX w.); pamiątkowe odznaczenia brytyjskie dla żołnierzy sił sprzymierzonych: Gwiazda Italii, Gwiazda za wojnę 1939-45, Medal Wojny 1939-1945, Medal Obrony, Medal Wojska

Zdjęcie profilowe: Feliks Krajewski w mundurze brytyjskim podczas pozowanej sesji fotograficznej.
Ilustracja 1. Feliks Krajewski w letnim mundurze brytyjskim z furażerką Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie na głowie, pozujący do fotografii prawdopodobnie gdzieś w państwach Bliskiego lub Środkowego Wschodu.
Ilustracja 2. Pamiątka powszechnej służby wojskowej Feliksa Krajewskiego w Garnizonie Równe.
Ilustracja 3. Żołnierze prawdopodobnie 5. Kresowego Pułku Artylerii Przeciwpancernej rozpakowujący pociski artyleryjskie. Drugi od prawej stoi tyłem Feliks Krajewski, który należał do tej jednostki.
Ilustracja 4. Feliks Krajewski podczas uroczystości nadania Medali za Długoletnie Pożycie Małżeńskie.
Ilustracja 5. Dokument potwierdzający ukończenie kursu kierowców samochodów przez Feliksa Krajewskiego.
Ilustracja 6. Feliks Krajewski w letnim mundurze brytyjskim z furażerką Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie na głowie, pozujący do fotografii prawdopodobnie w Tel Awiwie w roku 1943, o czym może świadczyć ubiór widocznych przechodniów, architektura miejska oraz stojące w tle auta.
Ilustracja 7. Feliks Krajewski.
Ilustracja 8. Zbiór dokumentów, fotografii oraz odznaczeń Feliksa Krajewskiego
Ilustracja 9. Legitymacja nr 22266 upoważniająca Feliksa Krajewskiego do noszenia Krzyża Pamiątkowego Monte Cassino.
Ilustracja 10. Odznaczenia wojskowe Feliksa Krajewskiego: Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino, Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939”, Medal pamiątkowy „Cassino, Roma, Ancona 1944”, a także baretki odznaczeń (kolejno od lewej, od góry): Medalu Wojska, Krzyża Pamiątkowego Monte Cassino, Gwiazdy za Wojnę 1939–1945, Gwiazdy Italii, Medalu Obrony, Medalu Wojny 1939–1945.
Ilustracja 11. Dokument nr 111/46 upoważniający Feliksa Krajewskiego do noszenia Gwiazdy za wojnę 1939–1945 oraz Gwiazdy Italii.
źródło: zbiory własne Sebastiana Gawędy

Feliks Krajewski (Kolekcja akt żołnierzy polskich powracających z Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, sygn. II.53.29356; Kolekcja Wojskowej Komisji Archiwalnej, sygn. VIII.801.117.1752), zbiory Centralnego Archiwum Wojskowego w Rembertowie; zbiory własne Sebastiana Gawędy; Indeks Represjonowanych IPN; krzyz.montecassino.eu