Aby znaleźć wybraną osobę, skorzystaj z wyszukiwarki. Z jej pomocą wyświetlisz też listę cmentarzy w danych kraju lub mieście. Możesz skorzystać z dowolnej ilości pól w wyszukiwarce
![]() |
| 26/12/1997 |
| Wielka Brytania |
| Łasin, woj. kujawsko-pomorskie – Cmentarz Parafialny, ul Kościelna 7 – grób nr 113; grób wpisany do ewidencji grobów weteranów IPN |
| http://baza.indeks2kp.pl/baza-grobow/entry/8075/ |
|
Absolwent Szkoły Podchorążych Piechoty, a także absolwent Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu. Następnie służył w 20 Pułku Artylerii Lekkiej w Prużanie na Polesiu. |
|
We wrześniu 1939 walczył na linii Mława – Płońsk jako oficer ogniowy macierzystego 20 Pułku Artylerii Llekkiej, III dywizjonu. Po kapitulacji Warszawy dostał się do niewoli niemieckiej, skąd uciekł. Próbował przedostać się do Francji przez wschodnią granicę i Węgry. Dnia 8.12.1939 dostał się do niewoli sowieckiej, jako cywil, przy zmienionych dokumentach na nazwisko Raszkowski Feliks. Więziony w Odessie, Kijowie, skazany na karę śmierci, zmienioną na 15 lat łagrów. Męczący przejazd trwał 62 dni przez Lwów, Kijów, Charków, Saratow, Kujbyszew, Czelabińsk, Omsk, Nowosybirsk, Krasnojarsk, dookoła jeziora Bajkał przez Chaparowsk do Komsomolska nad Amurem. Pracował przy wyrębie lasu i przy pracach ziemnych. |
|
W sierpniu 1942 r. dotarł do armii gen. Andersa w Jangi Jul i już pod własnym nazwiskiem „Witold Brocki” zapisany został do artylerii. Stamtąd już razem z oddziałami polskimi w 1942 r. poprzez Krasnowodzk, Morze Kaspijskie ewakuował się do Iranu i dalej na Bliski Wschód. Wyznaczony na adiutanta płk. Kinstera. Po utworzeniu 2 Korpusu pod dowództwem gen. Andersa został przydzielony do 4 Kresowego Pułku Artylerii Lekkiej 5 Kresowej Dywizji Piechoty – dowódcą VI baterii III Dywizjonu. Brał udział w kampanii włoskiej 2 Korpusu, w tym bitwie o Monte Cassino. 31 lipca 1944 r. na placu sportowym w Ankonie został udekorowany Krzyżem Virtuti Militari przez Naczelnego Wodza gen. Sosnkowskiego (rozkaz NW liczba dziennika 1606). Od 1 grudnia 1944 r. został mianowany dowódcą II dywizjonu 11 Pułku Artylerii Ciężkiej 2 Grupy Artylerii 2 Korpusu. |
| — 5 KRESOWA DYWIZJA PIECHOTY, – – – – – – – – – 4 Kresowy Pułk Artylerii Lekkiej, — 2 ARMIJNA GRUPA ARTYLERII, – – – – – – – – – 11 Karpacki Pułk Artylerii Ciężkiej |
|
We Włoszech odnalazł brata (był przymusowo wcielony do wojska niemieckiego). Z Włoch przypłynął z bratem z Neapolu do Wielkiej Brytanii (przez Liverpool do Edynburga). Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Został zaliczony w poczet weteranów walk o niepodległość pod numerem 1646. W 1946 r. ożenił się z Eugenią Jankowską. Z Preston przeprowadzili się do Manchester, gdzie w 1947 r. urodziła się córka Ewa, a w 1949 r. syn Mieczysław (oboje już nie żyją). Najmłodsza córka, Antonina, nazywana Niną, urodziła się w 1960 r. Witold na początku pracował jako kierowca samochodów ciężarowych, potem w kopalni, jako fotograf, a na koniec był agentem nieruchomości. Zmarł 26.12.1997 r. w Wielkiej Brytanii. Pochowany w kwietniu 1998 r. w Łasinie. |
|
Krzyż Srebrny Virtuti Militari; Krzyż Walecznych (01.12.1944 r.); Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 19944, 22.02.1945 r.) |
| Wielka Brytania |
|
Córka Antonina mieszka w Wielkiej Brytanii. |
|
1. Witold Brocki – oficer 2 Korpusu |
|
Wspomnienia Witolda Brockiego (z dokumentów rodzinnych) – archiwum Aleksandry Jankowskiej-Wojdyło; krzyz.montecassino.eu |
| 2024-06-06 o 13:33 |