Czego szukasz, przyjacielu?

Kalikst Piechocki ukończył szkołę powszechną w 1938 roku w Bydgoszczy, gdzie zamieszkał z rodzicami. Działał w Towarzystwie Wioślarskim „Gryf”. Pochodził z rodziny o silnych tradycjach drukarskich. Jego ojciec przyjechał do Bydgoszczy w lutym 1923 r. z Poznania i podjął pracę jako zecer-stereotyper w drukarni Biblioteka Polska. Kalikst miał w 1939 r. rozpocząć w tej drukarni praktykę w dziale chemicznym, co uniemożliwił wybuch II wojny światowej.

Po wybuchu II wojny światowej w 1940 r. Kalikst Piechocki przez okupacyjne władze niemieckie został skierowany do pracy przymusowej w III Rzeszy, a następnie wcielony przymusowo do Wehrmachtu.
Nocą 7/8.09.1944 r. wraz z całą drużyną zdezerterował z Wehrmachtu na przełęczy Petit Saint Bernard w Alpach na linie wojsk francuskich, do 2. Marokańskiej Dywizji Piechoty. We francuskim oddziale wojsk wewnętrznych (Forces Francaisses de I`Interieur) w Bourg Sainte Maurice, w polskim oddziale, lecz nadal niemieckim mundurze pełnił służbę patrolową na granicy francusko-włoskiej. Po rozwiązaniu oddziału zaproponowano Polakom służbę w dywizji marokańskiej. Stanowczo odmówili i 14.10.1944 r. zgłosili się w Stacji Zbornej Resistance Polonaise en France w Grenoble. Pełnili służbę w wartowniczą w Warszawskim Batalionie.
W końcu listopada wyjechali do obozu przejściowego polskiej 1 Dywizji Pancernej w Sourgue pod Awinionem. Stamtąd udali się koleją do Marsylii, skąd drogą morską na pokładzie transportowca „Baster Prince” do Neapolu. Tam spotkała ich niemiła niespodzianka. Włosi, przekonani, że to jeńcy niemieccy, obrzucili ich pomidorami. Po 15 dniach kwarantanny w namiotach pod Wezuwiuszem, skierowano ich do polskiego obozu w Jolancie.

Podczas rejestracji jako ochotnik do 2 Korpusu zgodnie z dyspozycjami gen. Andersa dla polskich dezerterów z Wehrmachtu Kalikst Piechocki przyjął nazwisko Roman Dalski. 22.12.1944 r. został przydzielony do 5 Kresowej Dywizji Piechoty – 3 plutonu 3 Kompanii 11 Wołyńskiego Batalionu Strzelców 4 Wołyńskiej Brygady Piechoty stacjonującego w San Basilio. W okresie 28.01–21.03.1945 r. ukończył z wynikiem bardzo dobrym i 2 lokatą Szkołę Podoficerską przy 4 Wołyńskiej Brygadzie Piechoty. 26.03.1945 r. wraz z całą Brygadą wyjechał na front. Jego batalion zluzował 18 Lwowski Batalion Strzelców na odcinku San Pietro in Laguna nad rzeką Senio. St. strzelec Dalski (Piechocki), jako dowódca drużyny brał udział w walkach od rzeki Senio, forsując kolejnych 6 rzek i kanałów. Wycofanie z frontu nastąpiło 21.04.1945 r. po wyzwoleniu Bolonii przez 2 Korpus. 10 maja już na ciężarówce Kalikst Piechocki wjechał do Bolonii. Po wypoczynku pomyślnie zdał egzamin do Gimnazjum i Liceum 3 Dywizji Strzelców Karpackich (tzw. „Szkoła Karpacka”) w Amandoli (Włochy), a po przetransportowaniu oddziałów 2 Korpusu do Wielkiej Brytanii – w Bodney Airfield. Jego kolegami w Szkole Karpackiej byli m.in. Ryszard Kaczorowski i Henryk Skrzypiński. Kalikst Piechocki dnia 5.05.1947 r. został zdemobilizowany z 2 Korpusu.

Kalikst Piechocki powrócił do Polski w dniu 12.05.1947 r. Ukończył w Szczecinie naukę w gimnazjum i liceum, a świadectwo dojrzałości uzyskał już w Bydgoszczy. Całe życie pracował jako główny księgowy w Zakładach Urządzeń Okrętowych „Famor” w Bydgoszczy. 01.07.1982 r. przeszedł na emeryturę.
Działalność kombatancką podjął dopiero w roku 1980. W 1991 r. wziął udział w spotkaniu koleżeńskim 11 Wołyńskiego Batalionu Strzelców w Londynie. Był wtedy też gościem u Prezydenta RP na Uchodźstwie – Ryszarda Kaczorowskiego, kolegi ze Szkoły Karpackiej. Awansowany do stopnia porucznika. Spisał swoje wspomnienia z l. 1944-47 pt. „Od San Basilio do Mediolanu”. Ich fragment został opublikowany w „Militariach Pomorskich” w 2006 r.
Aktywnie działał od roku 1980 w Towarzystwie Miłośników Miasta Bydgoszczy (od 1990 r. jako członek honorowy) oraz w Bydgoskim Towarzystwie Wioślarskim. Był jednym ze współzałożycieli Bydgoskiego Towarzystwa Genealogiczno-Heraldycznego, działał w Towarzystwie Inicjatyw Kulturalnych, Światowym Związku Bydgoszczan, Stowarzyszeniu Byłych Żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, Polskim Towarzystwie Ekonomicznym i Stowarzyszeniu Księgowych w Polsce. Współpracował z Muzeum Tradycji Pomorskiego Okręgu Wojskowego, któremu podarował pamiątki osobiste. Pośredniczył także w pozyskaniu wielu cennych dla muzeum darów. W maju 2007 r. na zaproszenie MON wziął udział w uroczystościach kombatanckich pod Monte Cassino. Był członkiem założycielem Towarzystwa Przyjaciół Muzeum Wojsk Lądowych, a od r. 2007 – jego członkiem honorowym. Autorem licznych artykułów o tematyce regionalnej, a także bibliofilem, kolekcjonerem „bydgostianów” i pamiątek z okresu II wojny światowej. Zmarł 1.06.2008 r. i spoczął na Cmentarzu Nowofarnym w Bydgoszczy.

polskie: Odznaka 5 Kresowej Dywizji Piechoty, Pamiątkowa Odznaka 4 Wołyńskiej Brygady Piechoty (1946 r.), Pamiątkowy Krzyż 5 Kresowej Dywizji Piechoty (Londyn, 1990 r.), Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie (1990 r.), Pamiątkowy Krzyż 3 Dywizji Strzelców Karpackich (1992 r.), Odznaka Pamiątkowa 22 Karpackiej Brygady Piechoty Górskiej (1997 r.); Odznaka Pamiątkowa 3 Pułku Przeciwlotniczego (1996 r.); brytyjskie: Italy Star, War Medal 1939-1945

1. Kalikst Piechocki – zdjęcie powojenne, autor Andrzej Bogucki; źródło: Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy
2-3. Legitymacja Pamiątkowej Odznaki 4 Wołyńskiej Brygady Piechoty nadana w Mediolanie w 1946 r. st. strz. Kalikstowi Piechockiemu – awers i rewers
4. Powojenny mundur Kaliksta Piechockiego z odznaczeniami i odznakami
źródło (2-4): Muzeum Wojsk Lądowych w Bydgoszczy

Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Wojsk Lądowych w Bydgoszczy; Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy; Muzeum Wojsk Lądowych w Bydgoszczy; Małgorzata Wąsacz, “Żołnierz gen. Andersa”, “Gazeta Pomorska”, 12.06.2008 r.; Mieczysław Kuczyński, “Szkoła Karpacka 1943-1948”, Zarząd Główny Związku Karpatczyków 3 DSK, Londyn 1992, s. 244