Czego szukasz, przyjacielu?

Leon Sibiński urodził się 1 sierpnia 1912 roku w Czajkowie (ówczesny powiat wieluński). Miał starsze rodzeństwo: Józefę (1903–1903), Józefa (1904–1906), Ewę (1906–1963) i Piotra (1909–1988) oraz młodszych braci: Józefa (ur. 1916) i Antoniego (ur. 1919). Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej w rodzinnej miejscowości. W 1935 roku ożenił się z Józefą Sibińską z domu Kędzia. Rok później ukończył czynną służbę wojskową w 44 Pułku Strzelców Kresowych w Równem (woj. wołyńskie), awansując na stopień starszego strzelca. W marcu 1939 roku został powołany do 31 Pułku Strzelców Kaniowskich w Sieradzu w celu odbycia manewrów. W sierpniu tego samego roku został ponownie zmobilizowany do wojska, tym razem do 28 Pułku Strzelców Kaniowskich w Łodzi.

W dniach 4–5 września 1939 roku Leon Sibiński brał udział w bitwie na linii rzeki Warty pod Sieradzem. Następnie wraz z oddziałem wycofał się do Warszawy. Podczas tej kampanii służył pod dowództwem kapitana Bolesława Antonia, który został zamordowany w lesie katyńskim wiosną 1940 roku. 27 września 1939 roku Leon Sibiński został wzięty do niewoli sowieckiej w Chełmie. Od 16 października 1939 roku przebywał w obozie jenieckim Równe-Lwów. Zwolniony z niewoli sowieckiej na mocy Układu Sikorski – Majski z 30.07.1941 r.

02.09.1941 r. Leon Sibiński wstąpił w Tockoje (Rosyjska FSRR) do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR pod dowództwem gen. W. Andersa. Został przydzielony w stopniu kaprala do 16 Pułku Piechoty 6 Dywizji Piechoty „Lwów”. Był szkolony początkowo w Tockoje, a następnie w Taszkiencie w Uzbekistanie. W sierpniu 1942 roku trafił do Iranu, a następnie do Iraku, Palestyny i Egiptu. Z Egiptu, przez Morze Śródziemne, został przerzucony na front pod Monte Cassino, gdzie pełnił obowiązki dowódcy drużyny karabinów maszynowych. Podczas głównego natarcia na Monte Cassino 18 maja 1944 roku został ranny w głowę od pocisku artyleryjskiego. Trafił do szpitala polowego, gdzie przebywał do końca czerwca 1944 roku. Po rekonwalescencji wrócił na front i wziął udział w walkach o Fillotrano, Ankonę, Loreto oraz w zdobyciu linii Gotów, którą Niemcy uważali za nie do zdobycia. Walczył w Dolinie Padu pod Alpami oraz w miejscowości Arcopreda (?), gdzie został ponownie ranny w głowę. Przebywał w szpitalu do kwietnia 1945 roku z powodu nawracających chorób tropikalnych, m.in. malarii, dyzenterii i czerwonki. W kwietniu 1945 roku został przewieziony do Anglii, gdzie trafił do szpitala nr 11 dla inwalidów wojennych. W 1947 roku zapisał się na powrót do Kraju i został skierowany do Polski.

W czasie wojny majątek Pana Leona został rozgrabiony, a jego żona z synem zostali wywiezieni do Niemiec na roboty przymusowe, gdzie pracowali w gospodarstwie rolnym Fritza Piepera w Heidemühlen. Powrócili do Polski w 1945 roku. Po powrocie do Kraju w 1947 r. Leon Sibiński, schorowany i bez środków do życia, zamieszkał z rodziną we wsi Bigosy w powiecie wieluńskim. Tam urodziły się ich kolejne dzieci: córka Helena (ur. 1951) i syn Józef (ur. 1953). Pracował w Państwowych Gospodarstwach Rolnych – najpierw w Torzeńcu, a następnie w Karolewie. Po parcelacji w Karolewie otrzymał 9,65 ha ziemi. W 1969 roku, ze względu na zły stan zdrowia, przepisał gospodarstwo na syna Jana i jego żonę Krystynę. W 1974 roku Leon Sibiński otrzymał rentę inwalidy wojennego II grupy. Chętnie dzielił się swoimi wspomnieniami, opowiadając o realiach II wojny światowej uczniom i harcerzom na ich zaproszenie. Leon Sibiński zmarł 9 czerwca 1993 roku.

polskie: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1982 r.), Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 18351), Medal za udział w wojnie obronnej 1939 r. (1982 r.), Medal Zwycięstwa i Wolności (1982 r.), Odznaka Pamiątkowa 44 Pułku Strzelców Kresowych, Odznaka Pamiątkowa 6 Dywizji Lwów (nadana w 1943 r. przez Klemensa Rudnickiego, dowódcę 6 Lwowskiej Brygady Piechoty), Odznaka za Rany z dwoma gwiazdkami (1945 r.), Odznaka Grunwaldzka (1973 r.)

W 2009 r. Leon Sibiński został upamiętniony na pomniku żołnierzy bitwy pod Monte Cassino w Kuźnicy Grabowskiej (gmina Kraszewice, pow. Ostrzeszów, woj. wielkopolskie). Uchwałą Rady Miejskiej Grabowa nad Prosną z dnia 20 lutego 2020 roku pośmiertnie nadano mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta i Gminy Grabów nad Prosną.

1. kpr. Leon Sibiński – żołnierz 2 Korpusu
2. Legitymacja Leona Sibińskiego – członka Związku Inwalidów Wojennych, 1950 r.
3. Legitymacja Odznaki Pamiątkowej 6 Dywizji Lwów nadanej Leonowi Sibińskiemu w 1943 r.
4. Legitymacja Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski nadanego Leonowi Sibińskiemu w 1982 r.
5. Legitymacja Odznaki za Rany z dwoma gwiazdkami nadanej Leonowi Sibińskiemu w 1945 r.
6. Przedwojenne zdjęcie Leona Sibińskiego (?)
7. Powojenne zdjęcie Leona Sibińskiego
8-9. Pomnik żołnierzy bitwy o Monte Cassino w Kuźnicy Grabowskiej (woj. wielkopolskie) i płyta pamiątkowa na nim.
źródło: archiwum Jerzego Krzywaźni

Jerzy Krzywaźnia
Krzywaźnia J., Upamiętnienie bohaterów bitwy o Monte Cassino z Kuźnicy Grabowskiej, Rojów 2024, s. 15-21
https://www.grabownadprosna.com.pl/asp/pliki/01.03.2011Funkc.Tomografu/uchwala-xviii-124-2020-w-spr.-tytulu-honorowy.pdf
Indeks Represjonowanych IPN; krzyz.montecassino.eu; archiwum WBH