SŁOWNIK BIOGRAFICZNY

Żołnierzy 2 Korpusu Polskiego



Drukuj
http://indeks2kp.pl/wp-content/uploads/2020/08/nopic.jpg

Bronisław Stanisław Rakowski


20/06/1895 – 28/12/1950
IMIĘ: Bronisław Stanisław
NAZWISKO: Rakowski
IMIĘ OJCA:
IMIĘ MATKI:
NAZWISKO RODOWE MATKI:
DATA URODZENIA: 20/06/1895
MIEJSCE URODZENIA: Szczucin
DATA ŚMIERCI: 28/12/1950
MIEJSCE ŚMIERCI: Buenos Aires
MIEJSCE POCHÓWKU: cmentarz Recoleta w Buenos Aires, Argentyna
ŻYCIE PRZED II WOJNĄ ŚWIATOWĄ

Urodził się 20 czerwca 1895 r. w Szczucinie pod Krakowem. Ukończył Akademię Górniczą w Loeben, później działał w Związku Strzeleckim.

W czasie I wojny światowej walczył w 1. Brygadzie Legionów Polskich i 1. Pułku Ułanów. W 1917 r. internowany w obozie na Węgrzech, przebywał tam do końca wojny. Później uczestniczył w tworzeniu 3. Pułku Ułanów Śląskich. Brał udział także w wojnach: polsko-ukraińskiej i polsko-rosyjskiej.

W dwudziestoleciu międzywojennym rozwijał swoją karierę wojskową. Studiował w Wyższej Szkole Wojennej i Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie, później był tam wykładowcą taktyki kawalerii. W latach 1931-1836 dowódca 12. Pułku Ułanów Podolskich, natomiast od 1936 szef Wojskowego Biura Historycznego.

LOSY W CZASIE II WOJNY ŚWIATOWEJ (PRZED WSTĄPIENIEM DO ARMII ANDERSA)

W kampanii wrześniowej dowodził Sztabem Frontu Południowego i obroną Lwowa. Podczas próby przedostania się na Węgry został schwytany przez NKWD. Został internowany i wywieziony do ZSRR. Więziony na Łubiance w Moskwie.

PRZEBIEG SŁUŻBY W ARMII ANDERSA

Uwolniono go na podstawie układu Sikorski−Majski. Został wówczas awansowany do stopnia generała brygady.

Od listopada 1941 r. pełnił funkcję dowódcy Ośrodka Organizacyjnego Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, a następnie kolejno 8. oraz 5. Dywizji Piechoty, z którą przeszedł na Bliski Wschód. W latach 1942-1943 szef sztabu Armii Polskiej na Wschodzie. W sierpniu 1943 r. mianowano go dowódcą 2. Brygady Pancernej II Korpusu Polskiego, z którą wyruszył na front włoski. Żołnierze podlegający Rakowskiemu przeszli szkolenie w Palestynie i w Egipcie. Brali udział we wszystkich słynnych bitwach, pełniąc rolę swoistego tarana pancernego dla II Korpusu Polskiego.

LOSY POWOJENNE

W latach 1945-1947 Bronisław Rakowski dowodził 2. Warszawską Dywizją Pancerną, w którą, w związku z napływem ochotników, przekształcono wcześniejszą 2. Brygadę. W skład tej Dywizji wszedł również 12. Pułk Ułanów Podolskich, który odznaczył się podczas bitwy o Monte Cassino.
Po demobilizacji Bronisław Rakowski wyjechał do Argentyny. Napisał liczne prace o historii i taktyce kawalerii.

28 grudnia 1950 r. zmarł w Buenos Aires. Został pochowany na Cmentarzu Ezpeleta w Quilmes.

POSIADANE ODZNACZENIA

Złoty i Srebrny Krzyż Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyż Niepodległości, Krzyż Walecznych (ośmiokrotnie), Order Polonia Restituta, Złoty Krzyż Zasług z Mieczami

MIEJSCE ZAMIESZKANIA PO WOJNIE
Argentyna
INNE INFORMACJE (NP DOTYCZĄCE RODZINY, ITP)
ŹRÓDŁO DANYCH BIOGRAFICZNYCH

archiwum Fundacji „Znaki Pamięci”

SKANY / FOTOGRAFIE
OPIS ZAŁĄCZONYCH MATERIAŁÓW

gen. Bronisław Rakowski – źródło : Internet



AllEscortAllEscort