SŁOWNIK BIOGRAFICZNY

Żołnierzy 2 Korpusu Polskiego



Drukuj
http://indeks2kp.pl/wp-content/uploads/2020/08/nopic.jpg

Józef Werobej


17/09/1890 – 27/04/1976
IMIĘ: Józef
NAZWISKO: Werobej
IMIĘ OJCA:
IMIĘ MATKI:
NAZWISKO RODOWE MATKI:
DATA URODZENIA: 17/09/1890
MIEJSCE URODZENIA: Zalesie (pow. Białystok, woj. podlaskie)
DATA ŚMIERCI: 27/04/1976
MIEJSCE ŚMIERCI: Londyn, Wielka Brytania
MIEJSCE POCHÓWKU:
ŻYCIE PRZED II WOJNĄ ŚWIATOWĄ

Ukończył gimnazjum klasyczne w Wilnie. Służył w armii rosyjskiej (1 I 1912 – 17 XII 1917), gdzie ukończył szkołę podoficerską (1913 r.) oraz szkołę chorążych w Odessie (1915 r.). Brał udział w walkach frontowych i był ranny. Następnie w I Korpusie Polskim ( XII 1917 – V 1918) i w 1 Pułku Strzelców im. Tadeusza Kościuszki 5 Dywizji na Wschodzie. W Wojsku Polskim (od XI 1918) był dowódcą kompanii i batalionu w 1 Pułku Strzelców, następnie p.o., a później dowódcą 83 Pułku Piechoty w Kobryniu (VIII 1920 – 23 X 1931). Od grudnia 1931 r. do grudnia 1934 r. był dowódcą 44 Pułku Piechoty w Równem, a od grudnia 1934 r. do kwietnia 1939 r. dowódca piechoty dywizyjnej 3 Dywizji Piechoty w Równem.

LOSY W CZASIE II WOJNY ŚWIATOWEJ (PRZED WSTĄPIENIEM DO ARMII ANDERSA)

Od kwietnia 1939 r. w stopniu pułkownika dowodził 9 Dywizją Piechoty w Siedlcach, z którą brał udział w wojnie 1939 r. w składzie Armii „Pomorze”. W ciężkich bojach pod Franciszkowem w Borach Tucholskich okrążona dywizja została rozbita przez przeważające siły niemieckie. Dowódca z nielicznymi oddziałami przedarł się przez pierścień okrążenia do dowództwa Armii „Pomorze” i 13 września 1939 r. objął dowództwo 4 Dywizji Piechoty po poległym w walce płk. Rawiczu – Mysłowskim (do 19 IX). Podczas przebijania się do Warszawy po sforsowaniu Bzury dostał się do niewoli (19 IX) w rejonie Śladowa, gdzie został ranny. Przebywał w oficerskim obozie jenieckim IIC Woldenberg (nr jeniecki 615), a następnie w oflagu VIIA Murnau.

PRZEBIEG SŁUŻBY W ARMII ANDERSA

Po wyzwoleniu z oflagu w Murnau na terenie Niemiec, wstąpił do 2 Korpusu we Włoszech, gdzie w okresie lipiec 1945-1947 pełnił funkcję zastępcy dowódcy 5 Kresowej Dywizji Piechoty. Z Korpusem został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. Po demobilizacji osiedlił się w Londynie i brał żywy udział w życiu kombatanckim.

LOSY POWOJENNE

Po demobilizacji osiedlił się w Londynie i brał żywy udział w życiu kombatanckim. Na emigracji awansowany przez władze polskie na uchodźstwie do stopnia generała brygady. Zginął potrącony przez samochód w Londynie 27 kwietnia 1976 r.

POSIADANE ODZNACZENIA

Order Virtuti Militari kl. IV i V, Krzyż Niepodległości, Order Polonia Restituta kl. IV, czterokrotnie Krzyż Walecznych.

MIEJSCE ZAMIESZKANIA PO WOJNIE
Londyn, Wielka Brytania
INNE INFORMACJE (NP DOTYCZĄCE RODZINY, ITP)
ŹRÓDŁO DANYCH BIOGRAFICZNYCH

archiwum Fundacji Znaki Pamięci
straty.pl

SKANY / FOTOGRAFIE
OPIS ZAŁĄCZONYCH MATERIAŁÓW


AllEscortAllEscort