SŁOWNIK BIOGRAFICZNY

Żołnierzy 2 Korpusu Polskiego



Drukuj
http://indeks2kp.pl/wp-content/uploads/2020/08/nopic.jpg

Michał Wilniewczyc


07/01/1912 – 10/05/1997
IMIĘ: Michał
NAZWISKO: Wilniewczyc
IMIĘ OJCA: Wincenty
IMIĘ MATKI:
NAZWISKO RODOWE MATKI:
DATA URODZENIA: 07/01/1912
MIEJSCE URODZENIA: Dąbrowica (gm. Wsielub, pow. Nowogródek, woj. nowogródzkie)
DATA ŚMIERCI: 10/05/1997
MIEJSCE ŚMIERCI: Drohiczyn (pow. Siematycze, woj. podlaskie)
MIEJSCE POCHÓWKU: Drohiczyn
ŻYCIE PRZED II WOJNĄ ŚWIATOWĄ

W 1933 r. otrzymuje święcenia kapłańskie z rąk ks. bpa Kazimierza Bukraby. Pracę duszpasterską rozpoczyna w parafii Łubin Kościelny, a następnie w Hajnówce.

LOSY W CZASIE II WOJNY ŚWIATOWEJ (PRZED WSTĄPIENIEM DO ARMII ANDERSA)

Po inwazji sowieckiej na Polskę we wrześniu 1939 r. zostaje niesłusznie oskarżonym o namawianie ucznia Tadeusza Majchera do wywieszania afiszów z napisem „Niech żyje Polska, precz z Sowietami”. Zostaje aresztowany 11 listopada 1939 r. przez NKWD. Przebywa w więzieniu w Świsłoczy, następnie w Wołkowysku, a od lipca 1940 r. w Homlu. Zostaje skazany na siedem lat łagrów na Syberii w Kotłasie przy budowie trasy archangielskiej. Mimo niewolniczej pracy przy wyrębie lasu, niedożywienia i chorób w tajemnicy prowadzi duszpasterstwo – w nocy odprawia msze święte i spowiada. Podczas wyrębu lasu przygnieciony przez upadające drzewo, poważnie ranny, spędza kilka tygodni w obozowym szpitalu.

PRZEBIEG SŁUŻBY W ARMII ANDERSA

8 września 1941 r. w wyniku Układu Sikorski-Majski wraz z innymi Polakami opuszcza łagier
i udaje się do Tockoje, gdzie tworzy się Armia Polska w ZSRR. Zostaje wcielony do 6 Lwowskiej Dywizji Piechoty. Pełni funkcję kapelana szpitalnego. W 1942 r. razem z Armią Andersa opuszcza ZSRR i udaje się do Iranu. W Teheranie posługuje jako kapelan szpitalny, a następnie wraz z ks. Franciszkiem Tomasikiem w Isfahanie obejmuje opieką duszpasterską polskie sieroty uratowane przez Armię Andersa. W 1944 r. wraz z grupą ponad 700 polskich sierot zaproszonych przez premiera Frasera opuszcza Iran i wyrusza do Nowej Zelandii. Z inicjatywy hr. M. Wodzickiej w Nowej Zelandii w Pahiatua zorganizowano Polish Children’s Camp, w którym dzieci, głównie sieroty lub półsieroty, mogły uczęszczać do polskiej szkoły. Ks. Wilniewczyc obejmuje funkcję katechety i wychowawcy. Zabiega o zachowanie polskiej tożsamości swoich wychowanków.

LOSY POWOJENNE

W 1947 r. otrzymuje zgodę od bp Józefa Gawliny na rozpoczęcie studiów doktoranckich w Libanie. We wrześniu 1948 r. rozpoczyna studia licencjackie z teologii dogmatycznej na Uniwersytecie św. Józefa w Bejrucie. W 1953 roku kontynuuje naukę w Rzymie. Po uzyskaniu doktoratu na Angelicum w 1957 r. wraca do Polski, gdzie jako profesor i ojciec duchowy podejmuje pracę w seminarium diecezjalnym w Drohiczynie. Wykładowca teologii orientalnej, introdukcji do Pisma Świętego, ascetyki, teologii porównawczej. Prowadzi działalność charytatywną wśród najbardziej potrzebujących mieszkańców parafii. Wspiera ich materialnie, a także osobiście wykonuje prace fizyczne przy opuszczonych, chorych osobach. Przez cały czas utrzymuje kontakt listowny z wychowankami z Pahiatua,
a także jest przez nich odwiedzany w Polsce.
W 1992 r. zostaje odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Umiera w wieku 85 lat. Zostaje pochowany na cmentarzu w Drohiczynie.

POSIADANE ODZNACZENIA

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

MIEJSCE ZAMIESZKANIA PO WOJNIE
Drohiczyn
INNE INFORMACJE (NP DOTYCZĄCE RODZINY, ITP)
ŹRÓDŁO DANYCH BIOGRAFICZNYCH

archiwum Fundacji Znaki Pamięci
Indeks Represjonowanych
A. Chibowski „Kapłańska odyseja”, Wyd. Apostolicum, Ząbki 2013 r.

SKANY / FOTOGRAFIE
OPIS ZAŁĄCZONYCH MATERIAŁÓW


AllEscortAllEscort