SŁOWNIK BIOGRAFICZNY

Żołnierzy 2 Korpusu Polskiego



Drukuj
http://indeks2kp.pl/wp-content/uploads/2020/08/nopic.jpg

Mateusz Sztynyk


14/08/1910 – 03/08/1975
IMIĘ: Mateusz
NAZWISKO: Sztynyk
IMIĘ OJCA: Michał
IMIĘ MATKI:
NAZWISKO RODOWE MATKI:
DATA URODZENIA: 14/08/1910
MIEJSCE URODZENIA: Kosów (pow. Czortków, woj. tarnopolskie)
DATA ŚMIERCI: 03/08/1975
MIEJSCE ŚMIERCI: Bycz (gm. Bytom Odrzański, pow. Nowa Sól, woj. lubuskie)
MIEJSCE POCHÓWKU: Cmentarz komunalny w Bytomiu Odrzańskim – sektor 4A, rząd 2, grób 35
ŻYCIE PRZED II WOJNĄ ŚWIATOWĄ

Mateusz Sztynyk przed wojną mieszkał w miejscowości Kosów (pow. czortkowski, woj. tarnopolskie) na Kresach Wschodnich II RP. W lutym 1932 r. został wcielony do 12 Pułku Artylerii Lekkiej w Tarnopolu – funkcja : jezdny. W maju 1932 r. przydzielony na stanowisko kucharza. We wrześniu 1933 r. przeniesiony do rezerwy.

LOSY W CZASIE II WOJNY ŚWIATOWEJ (PRZED WSTĄPIENIEM DO ARMII ANDERSA)

Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. 18.09.1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozach jenieckich – Krzywy Róg (obw. dniepropietrowski, Ukraińska SSR), od 14.06.1940 r. w łagrze Siewżełdorłag (Komi ASSR), a od lipca 1941 r. w obozie w Juży. Tu zastała go tzw. „amnestia” dla obywateli polskich na mocy Układu Sikorski Majski z roku 1941.

PRZEBIEG SŁUŻBY W ARMII ANDERSA

03.09.1941 r. został przyjęty w Tatiszczewie do tworzonych przez gen. W. Andersa Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. 10.03.1942 r. wcielony do 5 Pułku Artylerii Lekkiej 5 Dywizji Piechoty. Wraz ze swym pułkiem został ewakuowany w sierpniu 1942 r. z ZSRR do Iranu, a następnie przebywał w Iraku, Palestynie i Egipcie. Na front włoski został wysłany z przydziałem funkcji kucharza. Jako kanonier 5 Wileńskiego Pułku Artylerii Lekkiej 5 Kresowej Dywizji Piechoty (nr ewid. 1910/306/III) uczestniczył w całej kampanii włoskiej 2 Korpusu, w tym w bitwie o Monte Cassino. Po zakończeniu II wojny światowej przetransportowany wraz z oddziałami Korpusu do Wielkiej Brytanii, gdzie został zdemobilizowany.

LOSY POWOJENNE

Jeszcze w Wielkiej Brytanii rozpoczął poszukiwania rodziny w powojennej Polsce. Po odnalezieniu brata Feliksa, który mieszkał na zachodzie Polski – w Byczu (woj. lubuskie) powrócił do Polski. Odwiedził brata, na krótko u niego zamieszkał, a następnie na stałe się osiedlił w Byczu wraz z żoną Anastazją. Mateusz Sztynyk lubił grać na akordeonie, który przywiózł aż z Anglii. Wraz z kolegami utworzył zespół muzyczny, grając na weselach i lokalnych imprezach. Pracował w państwowym zakładzie Cynkmet w Bytomiu Odrzańskim.
Zmarł w 1975 r. i spoczął na cmentarzu komunalnym w Bytomiu Odrzańskim. W dniu pogrzebu, by uczcić pamięć kan. Sztynyka, z miejscowej jednostki straży pożarnej w Bytomiu Odrz. zawyła syrena, a sam pogrzeb odbył się w asyście pocztu sztandarowego lokalnego koła kombatantów ZBOWiD, do którego należał.

POSIADANE ODZNACZENIA

Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr legit. 21246; 1945 r.), Gwiazda za wojnę 1939-45 (1945 r.), Gwiazda Italii (1945 r.), Odznaka Pamiątkowa 5 Kresowej Dywizji Piechoty (nr legit. 10056, 1946 r.)

MIEJSCE ZAMIESZKANIA PO WOJNIE
Bycz (gm. Bytom Odrzański, pow. nowosolski, woj. lubuskie)
INNE INFORMACJE (NP DOTYCZĄCE RODZINY, ITP)

Żona Anastazja Kotapska zmarła 12.01.1997 r. i jest pochowana w grobie wraz z mężem na Cmentarzu Komunalnym w Bytomiu Odrzańskim.

ŹRÓDŁO DANYCH BIOGRAFICZNYCH

archiwum rodziny Mateusza Sztynyka; archiwum Adriana Hołobowicza; Indeks Represjonowanych IPN; krzyz.montecassino.eu; archiwum Wojskowego Biura Historycznego (sygn. VIII.801.979.16608, Kolekcja Wojskowej Komisji Archiwalnej)

SKANY / FOTOGRAFIE
OPIS ZAŁĄCZONYCH MATERIAŁÓW

1. kan. Mateusz Sztynyk – żołnierz 5 Wileńskiego Pułku Artylerii Lekkiej
2. Mateusz Sztynyk (z lewej) z kolegą, 2 Korpus
3. Kucharz w 2 Korpusie – Mateusz Sztynyk przy kotle z lewej, Środkowy Wschód (?)
4. Mateusz Sztynyk – kucharz w 2 Korpusie – zdjęcie portretowe
5. Żołnierze 2 Korpusu, Środkowy Wschód (?) – Mateusz Sztynyk drugi od lewej
6. Z kolegą – M. Sztynyk z prawej, 2 Korpus
7. Zdjęcie grupowe – M. Sztynyk pierwszy z lewej
8. Legitymacja Krzyża Pamiątkowego Monte Cassino nr 21246 nadanego Mateuszowi Sztynykowi 01.03.1945 r.
9. Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino Mateusza Sztynyka nr 21246
10. Legitymacja Odznaki Pamiątkowej 5 Kresowej Dywizji Piechoty nr 10056 upoważniająca Mateusza Sztynyka do noszenia Odznaki nadanej rozkazem Dowództwa 5 KDP nr 43 w dniu 14.08.1946 r.
11. Zaświadczenie uprawniające kan. Sztynyka do noszenia Gwiazdy za wojnę 1939-45 i Gwiazdy Italii, wydane przez dowódcę 5 Wileńskiego Pułku Artylerii Lekkiej płk dypl. K. Kusa
12. Kucharze 2 Korpusu z dziećmi (Włochy?) – Mateusz Sztynyk pierwszy z prawej
13. Grób Anastazji Kotapskiej i Mateusza Sztynyka w Bytomiu Odrzańskim, zdjęcie współczesne
14. Syn Jan z pamiątkami po tacie – Mateuszu Sztynyku, zdjęcie współczesne
źródło : archiwum rodzinne Mateusza Sztynyka oraz archiwum Adriana Hołobowicza



AllEscortAllEscort