SŁOWNIK BIOGRAFICZNY

Żołnierzy 2 Korpusu Polskiego



Drukuj
http://indeks2kp.pl/wp-content/uploads/2020/08/nopic.jpg

Stanisław Gliński


10 marca 1900r. – 26 lutego 1994r.
IMIĘ: Stanisław
NAZWISKO: Gliński
IMIĘ OJCA: Jan
IMIĘ MATKI: Eugenia
NAZWISKO RODOWE MATKI: Amirowicz
DATA URODZENIA: 10 marca 1900r.
MIEJSCE URODZENIA: Warszawa
DATA ŚMIERCI: 26 lutego 1994r.
MIEJSCE ŚMIERCI: Launceston
MIEJSCE POCHÓWKU: Pochowany w Polsce w Opolu na Cmentarzu Komunalnym.
ŻYCIE PRZED II WOJNĄ ŚWIATOWĄ

Jako uczeń warszawskiego Gimnazjum im.M.Reja został w maju 1915r. aresztowany przez władze carskie za działalność w tajnym harcerstwie.Po wywiezieniu w głąb Rosji został zwolniony z więzienia pod koniec 1915r. i przeniósł się do Charkowa, gdzie został hufcowym w harcerstwie oraz komendantem Polskiej Organizacji Wojskowej.
Latem 1918r. przedostał się do Lwowa, skąd POW przerzuciła go do Kraśnika, a w listopadzie był już w Warszawie., gdzie uczestniczył w rozbrajaniu Niemców.
W styczniu 1919r. otrzymał przydział do 3 pułku ułanów lubelskich.
Na froncie litewsko-białoruskim walczył w szwadronie 2 pułku strzelców konnych przydzielonego do 2 Dywizji Piechoty Legionów.
Zimą 1919r. wrócił do Warszawy, zdał maturę w państwowej szkole dla b.wojskowych, rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej, ale po roku wyjechał ochotniczo brać udział w walce Górnego Sląska o polskość.Otrzymał przydział do nowoutworzonego Referatu Destrukcji Dow.Obrony Plebiscytu.
W wojskowych przygotowaniach do III Powstania Sląskiego objął dowodzenie oddziałem destrukcyjnym w grupie „UE”, na czele którego uczestniczył ws akcji „Mosty” w nocy 2/3 maja 1921r. rozpoczynającej III Powstanie Sląskie.
Dowodzony przez niego oddział wysadził most kolejowy w Osłobodzie niedaleko Racławic Sląskich.
Po zakończeniu powstania przydzielono go do 4 pułku strzelców konnych.
W 1924r. ukończył Centralną Szkołę Kawalerii w Grudziądzu.
2 kwietnia 1929r. został awansowany do stopnia rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929r. i 11 lokatą w korpusie kawalerii.
W latach 1930-1933 pozostawał w dyspozycji szefa Departamentu Kawalerii Min.Spraw Wojskowych.
Przebywał wówczas we Francji w ramach pracy dla Oddziału II Sztabu Głównego.
26 stycznia 1934r. przeniesiony do Sztabu Głównego.
7 czerwca 1934r. został przeniesiony do 4 psk w Płocku..
Pózniej został wykładowcą w Centrum Wyszkolenia Czołgów i Samochodów Pancernych, a potem dyrektorem nauk w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w Modlinie.
W 1938r. skierowany na staż liniowy do 12 Batalionu pancernego w Lucku na stanowisko zastępcy dowódcy.
W sierpniu 1939r. objął dowodzenie nowo utworzoną w ramach mobilizacji jednostką – 21 dywizjonem pancernym.

LOSY W CZASIE II WOJNY ŚWIATOWEJ (PRZED WSTĄPIENIEM DO ARMII ANDERSA)

1 września 1939r. dowodził dywizją w czasie bitwy pod Mokrą.
Po wkroczeniu Armii Czerwonej do Polski St.Gliński przekroczył wraz ze swoją jednostką granicę polsko węgierską/ 21.09./, gdzie został internowany.
Po przedostaniu się do Francji walczył w 1940r. w rejonie Vertuze-Avize, Champaubert i Montgivroux.
Brał udział w kampanii francuskiej jako dowódca 1 batalionu czołgów 1 pułku czołgów 10 Brygady Kawalerii Pancernej.
Po klęsce Francji, przedostał się do Anglii.Został komendantem Ośrodka Zapasowego Broni Pancernej przemianowanego w grudniu 1941r. na Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej i Motorowej.

PRZEBIEG SŁUŻBY W ARMII ANDERSA

W 1942r. został skierowany na Bliski Wschód.
2 czerwca 1942r. został dowódcą 1 batalionu czołgów w Palestynie, a następnie 4 pułku pancernego „Skorpion”, który walczył m.in.o Monte Cassino.
W walkach o Ankonę został ciężko ranny.

LOSY POWOJENNE

Po zakończeniu wojny pozostał za granicą.
Był komendantem Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznego.
W latach 1947-1949 wykładał taktykę broni pancernej w polskiej Wyższej Szkole Wojennej w Szkocji.
W 1964r. przeszedł na emeryturę i osiedlił się w Launceston na Tasmanii.

POSIADANE ODZNACZENIA

Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari – za udział w powstaniach śląskich
Krzyż Niepodległości z Mieczami
Krzyż Walecznych 4-krotnie
Srebrny Krzyż Zasługi

MIEJSCE ZAMIESZKANIA PO WOJNIE
INNE INFORMACJE (NP DOTYCZĄCE RODZINY, ITP)

Miał 5-cioro rodzeństwa.Starszy brat Jerzy podpułkownik Wojska Polskiego.

ŹRÓDŁO DANYCH BIOGRAFICZNYCH

Zołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Australii po II wojnie światowej
Pochowani na cmentarzu w Opolu w Półwsi
Juliusz Tym „Dowódcy pułków pancernych i kawalerii pancernej 2 Korpusu” – „Studia z Dziejów Wojskowości” t.VI Warszawa 2017

SKANY / FOTOGRAFIE
OPIS ZAŁĄCZONYCH MATERIAŁÓW


AllEscortAllEscort