Czego szukasz, przyjacielu?

Józef Kosierkiewicz urodził się w Końskich i tam w 1920 r. ukończył gimnazjum humanistyczne. W 1928 r. zakończył edukację w Kolegium Nauczycielskim w Warszawie i pracował następnie jako nauczyciel. Przed II wojną światową mieszkał razem z żoną Jadwigą z domu Szewczyk i trójką synów – Jerzym, Sławomirem i Romualdem w Mołodecznie (woj. wileńskie) przy ul. Bandurskiego 1 na Kresach Wschodnich II RP. Był kierownikiem siedmioklasowej Szkoły Powszechnej III stopnia w Mołodecznie, a żona Jadwiga była w tej szkole nauczycielką.

Po wybuchu II wojny światowej i wkroczeniu do Polski Sowietów został aresztowany 30 września 1939 r. przez NKWD w szkole w Mołodecznie, którą prowadził i został wywieziony do więzienia w Połocku (od lipca 1940 r.). W tym czasie jego rodzinę – żonę z trójką małych dzieci i teściową – Stanisławę Szewczyk – Sowieci deportowali w drugiej masowej deportacji obywateli polskich dnia 13 kwietnia 1940 r. w głąb ZSRR. Jego teściowa Stanisława nie była na liście – sama wcisnęła się do wagonu deportacyjnego, aby ich ratować.
Józef Kosierkiewicz został osądzony przez okupanta sowieckiego 2 grudnia 1940 r. na specjalnym posiedzeniu NKWD ZSRR i zgodnie z artykułem 58-6 skazany na okres 8 lat. 18 lutego 1941 r. został wywieziony do Zakładu Karnego K-231 (osada Lesnoj, rej. kajski, obw. kirowskiego), w którym przebywał do 4 września 1941 r.

Zwolniony na podstawie Układu Sikorski–Maiski, Józef Kosierkiewicz wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR w dniu 06.03.1942 r. (ważył wówczas 40 kg) – najpierw jednak odnalazł deportowaną w głąb ZSRR rodzinę. W szeregach PSZ w ZSRR został przydzielony do 10 Pułku Artylerii Lekkiej 10 Dywizji Piechoty. Został ewakuowany 01.04.1942 r. z ZSRR wraz z oddziałami polskimi do Iranu w pierwszej ewakuacji, a następnie przetransportowany do Palestyny, gdzie dotarł 29.04.1942 r. i pozostawał w rezerwie dowódcy Wojsk Polskich na Środkowym Wschodzie (WPSW).
W wyniku reorganizacji oddziałów polskich został przydzielony 09.05.1942 r. do 2 Karpackiego Pułku Artylerii Lekkiej 3 Dywizji Strzelców Karpackich 2 Korpusu Polskiego (nr ewid. w 3 DSK: 1900/29, w 2 KP: 1900/349/III, stopień – kanonier, obsługa działa). W trakcie służby w Pułku 22.07.1942 r. ukończył sześciotygodniowy kurs samochodowy. 15 sierpnia 1944 r. został awansowany do stopnia starszego strzelca. W okresie 03.01.1944-26.09.1944 r. został oddelegowany do służby w dziale administracyjnym polskiego Ministerstwa Obrony. 07.11.1944 r. powrócił do służby w 2 Korpusie z przydziałem do Kwatery Głównej 7 Dywizji Piechoty.
Józef Kosierkiewicz służył w latach 1942-1943 na terenie Iraku, Palestyny i Egiptu, a w okresie 13.12.1943-03.01.1944 i 07.11.1944-1946 na terenie Włoch. Po zakończeniu wojny został w 1946 r. wraz z oddziałami Korpusu przetransportowany z Włoch do Wielkiej Brytanii. Służył w Anglii w 11 Batalionie Piechoty. W związku ze stopniową demobilizacją Polskich Sił Zbrojnych przy armii brytyjskiej został ostatecznie zwolniony ze służby w PSZ w dniu 27.06.1947 r. i zdecydował się na powrót do Kraju. Do momentu odpłynięcia do Polski przebywał w 98 Polish Repatriation Camp w Cumnock.

14.08.1947 r. Józef Kosierkiewicz wsiadł na statek w Glasgow, w Szkocji i przypłynął 20.08.1947 r. do Polski, do Gdańska. Przybył następnie do Gryfic na Pomorzu Zachodnim, gdzie wcześniej dotarła jego rodzina, która przebywała na zesłaniu w ZSRR do 1946 r. Mołodeczno, gdzie mieszkali i prowadzili szkołę, już do Polski nie należało. Wrócił do żony, którą bardzo kochał. Z uwagi na swe przedwojenne wykształcenie został mianowany kierownikiem Szkoły Podstawowej nr 1 w Gryficach. W związku z nasilającymi się represjami stalinowskimi w roku 1948 jako były więzień sowiecki i żołnierz 2 Korpusu został zwolniony ze stanowiska. Otrzymał przydział pracy znacznie poniżej swych kwalifikacji – w Przedsiębiorstwie Budowy Dróg w Gryficach. W tym samym roku urodził się rodzinie Kosierkiewicz czwarty syn – Wojciech. Po odwilży roku 1956 Józef Kosierkiewicz w latach 1958-1966 był dyrektorem liceum w Gryficach. Następnie pracował w nim aż do śmierci w roku 1972. Zmarł na raka krtani i został pochowany w Gryficach.

polskie: Brązowy Krzyż Zasługi z mieczami (nadany 22.04.1948 r., legitymacja nr 16726), Medal Wojska po raz pierwszy (30.04.1946 r.), Odznaka 3 Dywizji Strzelców Karpackich (czerwiec 1945 r.); brytyjskie: 1939-45 Star (06.02.1946 r.), Italy Star (06.02.1946 r.), The War Medal 1939-45 (07.01.1947 r.), The Defence Medal

drugie imię: Stanisław
Żona: Jadwiga z domu Szewczyk – ur. 09.10.1903 r. – zmarła 08.04.1980 r. i jest pochowana wraz z mężem na Starym Cmentarzu Komunalnym przy ul. Broniszewskiej w Gryficach.
Synowie:
Jerzy – ur. 06.01.1931 r., Mołodeczno, zm. 23.01.2015 r., Szczecin
Sławomir – ur. 17.02.1932 r. Mołodeczno, zm. 14.05.2017 r., Lubin
Romuald – ur. 27.04.1939 r., Mołodeczno, zm. 24.11.1992 r., Gryfice
Wojciech – ur. 14.04.1948 r., Gryfice
Teściowa Józefa Kosierkiewicza – Stanisława Szewczyk (ur. 1875 r.), która dobrowolnie pojechała na zesłanie wraz ze swą córką Jadwigą i ich dziećmi przeżyła pobyt w ZSRR i zmarła w Gryficach w 1957 r.

1. Józef Kosierkiewicz – zdjęcie powojenne
2. Rodzina Kosierkiewiczów po powrocie Józefa do Polski
3. Grób Jadwigi i Józefa Kosierkiewiczów w Gryficach
źródło: archiwum rodzinne Joanny Płotnickiej

archiwum rodzinne Joanny Płotnickiej; archiwum brytyjskiego Ministry of Defence; “Trzecia Dywizja Strzelców Karpackich 1942-1987″, Londyn 1991; archiwum WBH