Czego szukasz, przyjacielu?

Stanisław Adamowicz w II Rzeczypospolitej służył od 06.03.1932 r. w służbie stałej w Wojsku Polskim jako podoficer zawodowy. Mieszkał w Równem (woj. wołyńskie). Był żonaty.

Po wybuchu II wojny światowej uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. od 1 do 23.09.1939 r. wraz ze swym 44 Pułkiem Piechoty Strzelców Kresowych. Po zajęciu Kresów Wschodnich 17.09.1939 r. przez Sowietów Stanisław Adamowicz został 15.05.1940 r. aresztowany przez NKWD i do sierpnia 1940 r. przebywał w więzieniu we Lwowie. Następnie od września 1940 do maja 1941 r. był przetrzymywany w łagrze w mieście Owrucz (obw. żytomierski Ukraińskiej SSR), by znów zostać osadzonym w więzieniu – w mieście Nieżyn (obw. czernihowski, Ukraińska SSR) od czerwca do listopada 1941 r. Ostatnim miejscem przebywania Stanisława Adamowicza w niewoli sowieckiej był łagier Niewjońsk (?) od grudnia 1941 do początku 1942 r.

Po uwolnieniu z niewoli sowieckiej na mocy Paktu Sikorski-Majski z 30.07.1941 r. Stanisław Adamowicz wstąpił 22.03.1942 r. na ochotnika do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR tworzonych przez gen. W. Andersa. Ewakuowany w drugiej ewakuacji wojsk polskich z ZSRR 15.08.1942 r. dotarł do Iranu, a następnie dalej na Środkowy Wschód. Po reorganizacji Wojsk Polskich na Bliskim Wschodzie od 11.10.1943 r. służył w Kompanii Ochrony Sztabu w Kwaterze Głównej Dowodzenia 2 Korpusu (nr ewid. 1910/22/III) w stopniu plutonowego. Uczestnik kampanii włoskiej Korpusu od 20.01.1944 r. do 2.05.1945 r. w Kwaterze Głównej Korpusu, w tym bitwy o Monte Cassino i Bolonię. Za swą postawę w trakcie walk Korpusu w Italii odznaczony w 1944 r. Krzyżem Walecznych i awansowany w 1945 r. (?) do stopnia sierżanta. Po zakończeniu II wojny światowej do 1946 r. przebywał nadal jako sierżant Kompanii Ochrony Sztabu 2 Korpusu we Włoszech, a następnie został z nią przetransportowany do Wielkiej Brytanii. W 2 Korpusie służył do 19.02.1947 r., a następnie wstąpił 20.02.1947 r. do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia (nr ewid. 30086435). Przebywał w Anglii w obozie dla polskich żołnierzy Pettypool Camp w Sandiway koło Northwich (hrabstwo Cheshire). W związku z wolą powrotu do Polski został zdemobilizowany z Polskich Sił Zbrojnych z dniem 04.12.1947 r.

Do Polski powrócił 6 grudnia1947 r. drogą morską z Anglii do Gdyni. Po powrocie udał się do Wschowej koło Leszna (obecnie woj. lubuskie), by ostatecznie zamieszkać w Kożuchowie (obecnie pow. Nowa Sól, woj. lubuskie). W czasie PRL był członkiem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Po upadku komunizmu od maja 1994 r. był członkiem Związku Sybiraków Koło w Kożuchowie.

polskie – Krzyż Walecznych (zaśw. nr 1509, nadany 06.08.1944 r.), Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami (1945 r.), Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 110, 10.03.1945 r.), Odznaka Pamiątkowa 2 Korpusu (01.10.1946 r.), Odznaka Grunwaldzka (nr 37583, 07.08.1970 r.), Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” (09.09.1972 r.), Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 r. (26.02.1973 r.), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (02.05.1975 r.), Medal za Udział w Wojnie Obronnej 1939 r. (14.03.1984 r.), Krzyż Czynu Bojowego PSZ na Zachodzie (30.01.1990 r.); brytyjskie: 1939-45 Star (31.03.1945 r.), Italy Star (31.03.1945 r.), The Defence Medal, The War Medal 1939-45 (17.03.1947 r.)

żona Bronisława Adamowicz (30.08.1920-28.08.1982) – pochowana wraz z mężem na Cmentarzu Komunalnym w Kożuchowie

sierżant Stanisław Adamowicz – podoficer Kompanii Ochrony Sztabu Dowództwa 2 Korpusu, Włochy, lipiec 1945 r.; źródło: archiwum rodziny Stanisława Adamowicza

archiwum rodziny Stanisława Adamowicza; Adrian Hołobowicz; krzyz.montecassino.eu; archiwum WBH; archiwum Zarządu Głównego Związku Sybiraków; indekspsz.pl; W. Żdanowicz „Monte Cassino, Ankona, Bolonia”, 2004