Czego szukasz, przyjacielu?

Stanisław Poloczek w 1931 r. zaczął naukę w 8-klasowej Szkole Powszechnej w Kobielicach, którą ukończył w 1939 r.

Po wybuchu II wojny światowej i wcieleniu Górnego Śląska do III Rzeszy w marcu 1942 r. Stanisław Poloczek rozpoczął naukę zawodu kowala. W okresie 19.06-25.09.1943 r. został zmuszony przez Niemców do pracy przymusowej. 29.09.1943 r. przymusowo wcielony do Wehrmachtu i skierowany do Francji. 25.01.1944 r. przeniesiony do Włoch. We wrześniu 1944 r. znalazł się w szpitalu w Mediolanie, po wyjściu z którego przebywał w Weronie. W maju 1945 r. dostał się do niewoli amerykańskiej, przebywał w obozie koło Neapolu, by zgłosić się na ochotnika do Wojska Polskiego.

W maju 1945 r. wstąpił na ochotnika do 2 Korpusu i został przydzielony do Pułku Artylerii Ciężkiej. 01.09.1945 r. uczestniczył w uroczystości poświęcenia Polskiego Cmentarza Wojennego na Monte Cassino. W październiku 1945 r. spotkał się w Ankonie ze swoimi starszymi braćmi, również żołnierzami 2 Korpusu (patrz oddzielne biogramy) – Aleksym i Alfonsem Poloczkami. W lipcu 1946 r. wraz z oddziałami 2 Korpusu został przetransportowany z Włoch do Wielkiej Brytanii. Przebywał w obozie przejściowym w północnej Walii. Zdecydował się na powrót do Polski.

Stanisław Poloczek powrócił do Polski w maju 1947 r. Podjął pracę w Hucie „Ferrum” w Katowicach-Bogucicach. W 1951 r. zawarł związek małżeński z Walerią Glucklich z Goczałkowic. W 1953 r. urodził się ich syn Tadeusz, a w 1958 r. – córka Danuta. Zamieszkali w Tychach, gdzie Stanisław Poloczek zmarł w 1999 r.

Żona Waleria z d. Glucklich z Goczałkowic (03.03.1927-29.08.2015)
dzieci: Tadeusz, Danuta

Bracia Aleksy i Alfons Poloczkowie również byli żołnierzami 2 Korpusu – patrz oddzielne biogramy w „Słowniku…”.

1. Stanisław Poloczek, 1951 r.
2. Zdjęcie ślubne Walerii i Stanisława Poloczek, 1951 r.
3. Stanisław Poloczek z synem Tadeuszem
źródło: archiwum Stefana Pastuszki

archiwum Stefana Pastuszki