Czego szukasz, przyjacielu?

Stanisław Bowgierd dnia 27.02.1919 r. został wcielony jako ochotnik do Kowieńskiego Pułku Strzelców na froncie wojny polsko-bolszewickiej 1919-1920 r. 1.10.1919 r. został awansowany do stopnia starszego strzelca. 1.02.1920 awans na kaprala. 20.12.1920 awans na plutonowego. 11.03.1921 awans na sierżanta. 1.02.1922 r. mianowany podoficerem zawodowym. 1.11.1925 awans na tytularnego starszego sierżanta. 1.07.1928 awans na rzeczywistego starszego sierżanta. Służył w 77 Pułku Piechoty w Lidzie w stopniu starszego sierżanta zawodowego na stanowisku dowódcy kompanii.

Służył w czasie kampanii wrześniowej 1939 r. w macierzystym 77 Pułku Piechoty w Lidzie. Następnie aresztowany przez Sowietów i wywieziony do Archangielska.

Po ogłoszeniu amnestii na mocy Układu Sikorski-Majski Stanisław Bowgierd 11.11.1941 r. zaciągnął się do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR pod dowództwem gen. W. Andersa. Otrzymał przydział do 14 Pułku Piechoty 5 Dywizji Piechoty. W 1942 r. ewakuowany wraz z oddziałami polskimi z ZSRR na Bliski Wschód. Po reorganizacji Wojska Polskiego na tym terenie podoficer 2 Korpusu w stopniu starszego sierżanta. Uczestnik kampanii włoskiej 2 Korpusu od 16.02.1944 do 08.05.1945 r. W bitwie o Monte Cassino w składzie 14 Wileńskiego Batalionu Strzelców „Żbików” 5 Kresowej Dywizji Piechoty – jednostka Polski Teatr Dramatyczny 2 Korpusu. 1.10.1944 r. przeniesiony do Kwatery Głównej 2 Polskiego Korpusu. 1.11.1945 r. przeniesiony do Centrum Opieki Społecznej 2 Korpusu. Po przetransportowaniu oddziałów Korpusu z Włoch do Wielkiej Brytanii w 1946 r., Stanisław Bowgierd 4.11.1946 r. zgłosił się na powrót do Kraju.

Żonę i dzieci znalazł w Kartuzach (woj. pomorskie) za pośrednictwem Czerwonego Krzyża. Po powrocie do Kraju zamieszkali w Lęborku. Stanisław Bowgierd zmarł 10.03.1977 r. w szpitalu w Kartuzach.

polskie: Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918/21, Medal 10-lecia Odzyskanej Niepodległości, Brązowy Krzyż Zasługi (Nr 2/38), Medal Wojska (nr 181/46, nadany 01.12.1946 r.), Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 16285, nadany 22.02.1945 r.), Odznaka Pamiątkowa 2 Korpusu (nadana 4.04.1947) r., Odznaka Pamiątkowa 5 Kresowej Dywizji Piechoty (nadana 29.10.1946 r.); brytyjskie: 1939/45 Star, Italy Star (nadana 1946 r.), 1939/45 War Medal (nadany 27.11.1946 r.).

Żona Jadwiga z d. Trapkowska (1903-1985), ślub 11.08.1924 r. w Kartuzach. Pochowana wraz z mężem na cmentarzu w Lęborku.
Dzieci: Irena, Helena, Magdalena, Krystyna, Józef, Janusz.
Rodzeństwo Stanisława Bowgierda: Stefan, Józef, Anna.

Zdjęcia Stanisława Bowgierd z 2 Korpusu:
zdj nr 1 – Stanisław Bowgierd stoi po lewej stronie
zdj nr 3 – Stanisław Bowgierd stoi pośrodku.
źródło: archiwum rodzinne Beaty Lamkiewicz

archiwum rodzinne Beaty Lamkiewicz; Indeks Represjonowanych IPN; krzyz.montecassino.eu; archiwum WBH