Czego szukasz, przyjacielu?

Zygmunt Dittmer mieszkał w Liniewku (pow. Kościerzyna). W 1939 r. ukończył szkołę powszechną I stopnia w miejscowości Grabówek (pow. Kościerzyna).

Po wybuchu II wojny światowej od 01.07.1942 r. do 17.08.1943 r. był pracownikiem przymusowym na terenie anektowanym przez III Rzeszę. Ok. września 1943 r. zostaje przymusowo wcielony do Kriegsmarine pod groźbą wywózki rodziny do obozu koncentracyjnego. W KM pełnił funkcje na kutrze obrony przeciwlotniczej w stopniu marynarza. We wrześniu 1944 r. podczas kanadyjskiego ataku na jednostkę dezerteruje, dostając się do kanadyjskiej niewoli.

10.10.1944 r. wcielony do Armii Polskiej na Wschodzie.
31.10.1944 r. Przydzielony do 4 kompanii 21 Bateria Piechoty – kat. wojskowa A.
05.11.1944 r. Składa przysięgę wojskową (Egipt).
17.01.1945 r. Odkomenderowany na Kurs Kierowców w Szkole Kierowców 2 Korpusu.
30.01.1945 r. Przeniesiony do 17 Kompanii Zaopatrywania i Transportu.
17.02.1945 r. Ukończenie Kursu Kierowców z wynikiem dobrym.
25.02.1945 r. Przeniesiony do 8 Kompanii Zaopatrywania 3 Brygady Pancernej 2 Korpusu
30.02.1945 r. Wraz z kompanią przeniesiony do Włoch.
09.04.1945 r. – 21.04.1945r. Bierze udział w bitwie 2 Korpusu o Bolonię.
04.05.1945 r. Zgłosił się w 8 Kompanii. Zaopatrywania 3 Brygady Pancernej
26.10.1945 r. Przemianowanie 3 Brygady Pancernej 2 Korpusu na 14 Wielkopolską Brygadę Pancerną
03.05.1946 r. Awans na starszego szeregowego
22.06.1946 r. Wypłynięcie z Neapolu do Glasgow.
07.11.1946 r. Odesłany do O.P Dertorz.
14..01.1947 r. Powrót z O.P Dertorz.
16.01. 1947 r. Odesłany do obozu 3 DSK w Rougham.
04.02.1947 r. Oddany do dyspozycji władz Brytyjskich celem odesłania do Polski.
29.04.1947 r. Zarejestrował się w Punkcie Przyjęcia „Gdańsk – Port”

Zygmunt Dittmer po powrocie do Polski w 1949 r. przystępuje do pracy w PKP w Gdańsku na stanowisku elektromontera. Od 1957 r. był członkiem „Związku Zawodowego Kolejarzy”. 22.06.1962 r. skończył szkołę podstawową dla pracujących.
Od 01.09.1980 r. był członkiem NSZZ „Solidarność”. 13.03.1984 r. przystąpił do ZBoWiD przy DOKP w Gdańsku. Zmarł w 1998 r.

polskie: Odznaka Pamiątkowa 2 Korpusu (nadana 11.12.1946 r.), Odznaka Weterana Walk o Niepodległość (11.11.1995 r.), Srebrna Odznaka „Za Zasługi dla Transportu PRL” (04.09.1985 r.), Srebrna Odznaka „Przodujący Kolejarz” (10.09.1978 r.), Odznaka XXV-LECIA PRL (13.03.1970 r.); brytyjskie: 1939-45 Star (18.06.1946 r.), Italy Star (18.06.1946 r.), The War Medal 1939-45 (11.12.1946 r.)

W 1965 r. wziął ślub, miał trójkę dzieci. Jego teść za wojnę 1918-1921 r. otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Karol Krzysztoń; Zeszyt Ewidencji Wojskowej z zasobu WBH, dokumenty z okresu służby w PSZnZ, legitymacje odznaczeniowe i członkowskie, przekazy słowne i opowieści rodzinne.