Czego szukasz, przyjacielu?

Przed wybuchem II wojny światowej Józef Wawrzyniak pracował w redakcji „Kurier Poznański”, jednocześnie zaangażowany w działalność społeczną, głównie w Towarzystwie Gimnastycznym Sokół, gniazdo w Lasku. Brał czynny udział na przełomie 1930/31 r. w budowie potężnej ćwiczni dla Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Poznaniu. W 1931 roku został wybrany prezesem T.G. Sokół gniazdo w Lasku. Pod budowę boiska oraz sali gimnastycznej przeznaczył własną działkę budowlaną. Zainicjował zbiórkę na realizację budowy, z których to środków społecznych zrealizowana została budowa boiska oraz sali (obecnie to sala gimnastyczna dla Szkoły Podstawowej nr 4 im. prof. Adama Wodziczki w Luboniu).

Po wybuchu II wojny światowej został ewakuowany wraz z pracownikami „Kuriera Poznańskiego” na Węgry i do Francji, gdzie jeszcze zaangażowany był w działalność konspiracyjną (odznaczenia Krzyż Komandorski „Pro Et Nostra Libertate Vestra”, Krzyż Kawalerski „Pro Et Nostra Libertate Vestra”- ZUPRO). Następnie przez Jugosławię, Grecję i Turcję dotarł do Syrii gdzie ochotniczo wstąpił w szeregi organizującej się Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Brał udział w walkach w Egipcie i Libii, w tym pod Tobrukiem, przynależąc do dywizjonu przeciwpancernego. Od 14 kwietnia do 16 sierpnia 1942 r. był uczniem Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Centrum Wyszkolenia Broni i Służb Armii Polskiej na Wschodzie. Szkołę „ukończył z wynikiem pomyślnym”.

Po reorganizacji Polskich Sił Zbrojnych na Bliskim Wschodzie i utworzeniu 2 Korpusu został żołnierzem tej formacji PSZ. Służył w 3 Karpackim Pułku Artylerii Przeciwpancernej 3 Dywizji Strzelców Karpackich 2 Korpusu (nr ewid. w 3 DSK 1910/5). Uczestnik kampanii włoskiej. W bitwie o Monte Cassino za akcję przetransportowania ciężkich dział na wzgórze nr 324, z którego można było ostrzeliwać pozycje niemieckie oraz wzgórze klasztorne na Monte Cassino, został po wojnie odznaczony orderem Virtuti Militari. Melchior Wańkowicz poświęcił mu kilka zdań w swojej książce pt. „Bitwa o Monte Cassino”. Odznaczony także dwukrotnie Krzyżem Walecznych. Awansowany do stopnia podporucznika. Po zakończeniu II wojny światowej wraz z oddziałami 2 Korpusu w 1946 r. został przewieziony z Włoch do Wielkiej Brytanii.

Po demobilizacji z Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w maju 1947 r. wrócił z Anglii do Polski. Osiedlił się w Poznaniu, gdzie zakupił działkę ze zgliszczami kamienicy, którą odbudował z ruin w 1951 r. Po zakończeniu odbudowy podjął pracę fizyczną w warsztatach Zjednoczenia Robót Inżynieryjnych Budownictwa Miejskiego, gdzie wkrótce w uznaniu zasług awansowano go na stanowisko brygadzisty (odznaczenie: „Racjonalizatora Produkcji”). Poświęcił się również działalności kombatanckiej. Przybliżał historię bitwy o Monte Cassino na spotkaniach z młodzieżą szkolną, co nie było mile widziane przez władze PRL i po kilku latach zabroniono kolejnych prelekcji. Józef Wawrzyniak był obserwowany przez SB aż do śmierci. Zmarł 4 listopada 1980. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Wirach.

polskie: Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyż Walecznych (dwukrotnie), Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami, Medal Wojska, Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”, Medal Zwycięstwa i Wolności 1945, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 1975), Odznaka Pamiątkowa Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich, Odznaka Pamiątkowa 3 Dywizji Strzelców Karpackich, Krzyż Komandorski Zasługi Związku Uczestników Polskiego Ruchu Oporu (ZUPRO)„Pro Et Nostra Libertate Vestra”, Krzyż Kawalerski Zasługi Związku Uczestników Polskiego Ruchu Oporu (ZUPRO) „Pro Et Nostra Libertate Vestra”, Medal Pamiątkowy Bitwy pod Monte Cassino 1944–1969, Medal Pamiątkowy Europy, Medal Wdzięczności Armii Polskiej i Polskiego Ruchu Oporu (wersja franc.), Odznaka Grunwaldzka, Odznaka Honorowa Miasta Poznania, Odznaka honorowa „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego”, Odznaka „Zasłużony Racjonalizator Produkcji”; brytyjskie: Africa Star, Italy Star, 1939-45 Star, The Defence Medal; australijskie: Siege of Tobruk Medal; Krzyż Pielgrzyma (Jerozolima); amerykańskie: Pamiątkowy Medal Wojenny Generała Eisenhowera

W 24 grudnia 1948 r. otrzymuje nominację do stopnia majora (Inteerallled- Military-Organization- Sphinx General- Headquarters)
17 maja 2019 r. w Szkole Podstawowej nr 4 im. prof. Adama Wodziczki w Luboniu (pow. Poznań, woj. wielkopolskie) została odsłonięta tablica pamięci Józefa Wawrzyniaka.
Grób Józefa Wawrzyniaka w Wirach został wpisany do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski IPN.

1. Józef Wawrzyniak – żołnierz 3 Dywizji Strzelców Karpackich 2 Korpusu
2. mjr Józef Wawrzyniak około 1978 roku
3. Egipt 1941 rok
4. Irak około 1943 roku
5. Irak, Józef Wawrzyniak przygotowuje materiały do szkolenia kierowców wojskowych, ok. 1943 roku
6. Pierwszy z lewej szeregowy Józef Wawrzyniak, Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich, Syria, 1940 rok
7. Józef Wawrzyniak na mule pierwszy z lewej, około 1942 roku
8. Uroczystość odsłonięcia tablicy pamiątkowej w S.P. nr 4 w Luboniu, 17 maja 2019 r.
9. Tablica upamiętniająca Józefa Wawrzyniaka

Michał Ratajczak
Krzysztof M. Kaźmierczak „Tajne Spec. Znaczenia”, rozdział.: II Monte Cassino Józefa Wawrzyniaka
I. Szczepaniak, „Józef Wawrzyniak-nasz bohater spod Monte Cassino (z okazji 70. rocznicy sławnej bitwy)”, www.echolubonia.pl
Stanisław Malepszak, Piotr Paweł Ruszkowski, „200 lat oświaty w Luboniu”, Luboń 2008. strona 130 „Józef Wawrzyniak (1910-1980) chluba SP nr 4”
“Trzecia Dywizja Strzelców Karpackich 1942-1987″, Londyn 1991
krzyz.montecassino.eu
Archiwum WBH