Czego szukasz, przyjacielu?

Tenisista AZS Lwów. W sierpniu 1939 r. zmobilizowany w szeregi 52 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych.

Po wybuchu II wojny światowej walczył w kampanii wrześniowej w szeregach 52 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych. Po wkroczeniu Armii Czerwonej na wschodzie tereny Polski został 18.09.1939 r. wzięty do niewoli przez Sowietów jako jeniec wojenny. Początkowo przebywał w obozie w Krzywym Rogu, a od 03.06.1940 r. przeniesiony do obozu Siewierdożłag w Komi ASSR. Pracował tam przy budowie linii kolejowej. Na koniec niewoli przeniesiony do obozu w Juży, skąd został zwolniony na mocy tzw. „amnestii” 1 1941 r.

Maksymilian Baranowski 02.09.1941 r. wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych pod dowództwem gen. Andersa. W 1942 r. ewakuowany z oddziałami polskimi z ZSRR na Bliski Wschód. Oficer Pułku 6 Pancernego „Dzieci Lwowskich” 2 Korpusu (kapitan, nr ewid. 1913/166). Ze swym pułkiem przeszedł cały szlak bojowy we Włoszech. W bitwie o Monte Cassino walczył jako oficer 9 Wysuniętego Szwadronu Dostawy Czołgów. Po zakończeniu II wojny światowej jako żołnierz 2 Korpusu mógł rozpocząć studia architektoniczne w Rzymie, gdzie studiował przez rok. Po przeniesieniu 2 Korpusu do Wielkiej Brytanii dokończył studia już w Londynie na Polish University College, School of Architecture (1950).

Maksymilian Baranowski po zakończeniu wojny postanowił pozostać na emigracji. Po ukończeniu studiów w Londynie został architektem w Greater London Council. W 1956 r. otrzymał obywatelstwo brytyjskie. Projektował osiedla mieszkaniowe, budynki użyteczności publicznej i centra handlowe. Równocześnie był zapalonym tenisistą, należał do grona założycieli Akademickiego Związku Sportowego w Londynie, który skupiał Polonię. Był Prezesem tej organizacji oraz kierownikiem i trenerem sekcji tenisowej od 1948 r. do 1960 r. Od 1947 r. uczestniczył regularnie w zawodach sportowych, w 1958 r. uzyskując tytuł mistrza tenisa emigracji polskiej. Przez ponad 30 lat był dyrygentem londyńskiego Chóru im. K. Szymanowskiego. Należał także do Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie. Maksymilian Baranowski pisał wiersze, wspominał w nich wojenne przeżycia i pobyt na Syberii.

polskie: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 32107), Krzyż Kampanii Wrześniowej, Krzyż Zasługi Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i w Walii, Krzyż Kołymiacy-Sybiracy, Złota Odznaka Honorowa Koła Lwowian; brytyjskie: Gwiazda za Wojnę 1939-1945, Gwiazda Italii, Defence Medal, Medal Wojny 1939-1945

Podczas studiów poznał i poślubił pochodzącą z Grodna malarkę Janinę Zbaraszewską, z którą miał syna Krzysztofa.

Maksymilian Baranowski – zdjęcie powojenne; źródło „Dziennik Polski Dziennik Żołnierza”, 09.09.1958 r.

Agata i Zbigniew Judyccy- „Architekci Polscy w świecie”, Warszawa 2006; Indeks Represjonowanych IPN; krzyz.montecassino.eu; „Dziennik Polski – Dziennik Żołnierza”, 1958 r.; archiwum WBH