Czego szukasz, przyjacielu?

Powołany do wojska w 1924 r. do 86 Pułku Piechoty. Po odbyciu zasadniczej służby pozostał w armii jako zawodowy podoficer.

Władysław Chorążewicz walczył w kampanii wrześniowej 1939 r. m.in. w rejonie Białegostoku, rzek Biebrza/Narew, miejscowości Zambrów, Białowieża i Grodno. Po rozbiciu Wojska Polskiego wraz z resztkami oddziałów 22.09.1939 r. przekroczył granicę polsko – litewską. Po złożeniu broni zostaje internowany w miejscowości Birstonas (Birszczany). Kiedy Armia Czerwona zaanektowała Litwę w roku 1940 Wł. Chorążewicz wraz z innymi żołnierzami został przewieziony do obozu jenieckiego na terenie Związku Radzieckiego. Od 15.07.1940 do czerwca 1941 r. przebywał w obozie w Juchnowie. W okresie 06.06-27.07.1941 r. był przetrzymywany w obozie Ponoj w obw. murmańskim, a następnie przewieziony do obozu w Suzdalu nieopodal Moskwy zapewne w związku z zawartym Układem Sikorski Majski.

Zwolniony z niewoli sowieckiej 04.09.1941 zameldował się w Tatiszczewie, gdzie generał W. Anders odbudowywał polską armię. Po krótkiej rekonwalescencji Władysław Chorążewicz otrzymał przydział do 15 Pułku Piechoty – kompania moździerzy. Bardzo szybko opanował tajniki nowej broni, co poskutkowało objęciem funkcji podoficera szkoleniowego. Ciężkie warunki bytowe sprawiły, że w obozie wojskowym wybuchła epidemia, która nie ominęła Wł. Chorążewicza. Po ewakuacji w 1942 r. do Iranu i obowiązkowej kwarantannie nastąpiła reorganizacja armii. Przeprowadzone zostały bardzo szczegółowe badania lekarskie na Komisjach Poborowych w wyniku których roczniki do 1902 włącznie wcielono do służb, a roczniki od 1903 do oddziałów liniowych. Sierżant Wł. Chorążewicz (nr. ewid. 1902/13) został wcielony do 13 Kompanii Zaopatrzenia 3 Dywizji Strzelców Karpackich 2 Korpusu. 12 grudnia 1943 r. pierwsze oddziały 3 DSK zostały przetransportowane z Qassasin do portu i zaokrętowane na statek. Po załadowaniu sprzętu 16.12 okręt wypłynął do Włoch, gdzie dotarł 21.12.1943 r. Władysław Chorążewicz walczył w kampanii włoskiej 2 Korpusu. Dostarczał zaopatrzenie dla walczących kolegów pod Monte Cassino i we wszystkich bitwach 2 Korpusu na terenie Włoch. Początkowo walczył w szeregach 13 Kompanii Zaopatrywania, a następnie 18 Kompanii Zaopatrywania 3 DSK.

Do Polski powrócił w roku 1947 i osiedlił się w Świebodzinie (obecnie woj. lubuskie), gdzie podjął pracę w starostwie powiatowym, późniejszym PRN. Po przejściu na emeryturę w 1969 r. udzielał się społecznie. Był członkiem ZBoWiD.

polskie: Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 3483); brytyjskie: Medal Wojska, Gwiazda Italii

Żona Jadwiga (13.03.1915-27.12.2007) jest pochowana wraz z mężem

Władysław Chorążewicz zdjęcie powojenne oraz w mundurze 2 Korpusu. Wizyta na Polskim Cmentarzu Wojennym, gdzie pochowano poległych w walce o Monte Cassino; źródło: zbiory Jacka Ogorzałka

zbiory Jacka Ogorzałka; dokumenty i fotografie z zasobów AP w Zielonej Górze; Indeks Represjonowanych IPN; “Trzecia Dywizja Strzelców Karpackich 1942-1987″ t.2 red. W. Maciejczyk, Londyn 1991; krzyz.montecassino.eu; archiwum WBH