Czego szukasz, przyjacielu?

Zbigniew Wizimirski urodził się w Brzeżanach (woj. tarnopolskie). Tam uczęszczał do szkoły powszechnej i gimnazjum.

Po wybuchu II wojny światowej i zajęciu Kresów Wschodnich przez sowietów jako 17-latek z resztą rodziny (rodzice, brat Aleksander z żoną i siostra) 13.04.1940 r. zostali zesłani do Kazachstanu. Przebywał w Eiubie, w rej. Dżurunia w Obwodzie Aktiubińskim. Po zawarciu Układu Sikorski-Majski 20.07.1941 r. i rozpoczęciu tworzenia Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR przez gen. W. Andersa Zbigniew uciekł z bratem Aleksandrem do Czokpak (Szałpak), jednego z trzech miejsc zgrupowania wojska polskiego w Kazachstanie.

W Czokpak 16.03.1942 r. został przyjęty do Samodzielnej 8 Kompanii Łączności 8 Dywizji Piechoty. Dywizja opuściła ZSRR w dniach 24.03-04.04.1942 r., ewakuując się do Iranu, następnie w maju do Iraku i dalej do Palestyny. Po reorganizacji armii w czerwcu 1942 r. Zbigniew Wizimirski trafił do 3 Dywizji Strzelców Karpackich. Przydzielono go do Kompanii Sztabowej. W wojsku ciężko zachorował na tyfus, którego epidemia wybuchła już w CzokPak, a potem się powtórzyła. Jako młody chłopak mający ponad 180 wzrostu ważył tylko 47 kg. Na przełomie 1943/44 r. z 3 DSK 2 Korpusu drogą przez Egipt znalazł się na terenie Włoch. Dane mu było walczyć i przeżyć całą kampanię włoską, w tym bitwę o Monte Cassino (nr ewid. 1922/54, starszy strzelec, Kwatera Główna 3 DSK).

Po kapitulacji Niemiec przebywał we Włoszech, skąd w 1946 r. przeniesiono polskie jednostki do Wlk. Brytanii. 28 maja 1947 r. został zwolniony z wojska i wrócił do Polski. Zbigniew po powrocie do kraju został na krótko aresztowany. Po wojennej tułaczce zamieszkał z rodzicami w Sławniowicach (pow. Nysa, woj. opolskie). Założył rodzinę i podjął pracę.

Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 13349)

Dwaj bracia Zbigniewa Wizimirskiego nie wrócili z wojny:
– Józef (1911-1940) został zamordowany w Katyniu
– Tadeusz zginął w 1944 r. pod Zamościem.
Jeden z braci (który ?) prawdopodobnie walczył w 1 Korpusie PSZ na Zachodzie.
Brat Aleksander, z którym Zbigniew dotarł do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, również został do nich przyjęty.

1. Zbigniew Wizimirski – żołnierz 2 Korpusu
2. Na zdjęciu napis: “Pamięci dobrych przyjaciół z Bari” 24.11.1945 r. koledzy Czesław Toposzkiewicz, Michał Maga i Stanisław Popko. Po wojnie wyjechali do Kanady”. Zbigniew Wizimirski drugi z lewej.
Wszyscy byli żołnierzami Kwatery Głównej 3 Dywizji Strzelców Karpackich jak Zbigniew Wizimirski oraz uczestnikami bitwy o Monte Cassino. Czesław Toposzkiewicz (1915-2016), Michał Maga (rocznik 1919, zm. ?), Stanisław Popko (rocznik 1923, zm. ?).
źródło: archiwum Anny Białas

Anna Białas; “Trzecia Dywizja Strzelców Karpackich 1942-1987″ t.2 red. W. Maciejczyk, Londyn 1991; krzyz.montecassino.eu; archiwum Wojskowego Biura Historycznego