Czego szukasz, przyjacielu?

Najstarszy syn Edwarda i Jadwigi Zmijewskich. Urodzony w rodzinie o tradycjach patriotycznych – dziadek ze strony ojca – Teodor był uczestnikiem Powstania Styczniowego. Podobnie dziadek ze strony matki – Władysław Rajnold Grekowicz uczestniczył w Powstaniu Styczniowym, był zesłańcem na Sybir. Bratem mamy był mjr. Stanisław Jan Grekowicz – uczestnik szarży pod Rokitną (polski legionista, rotmistrz 9 Pułku Ułanów Małopolskich, odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari. W Ślizie uczyli Tadeusza korepetytorzy mieszkający we dworze lub częściowo nauczyciele wiejscy z sąsiednich wsi Chotyni i Pilczyna. Do gimnazjum po zdanym egzaminie uczęszczał w Garwolinie, gdzie mieszkał na stancji w dworku położonym w sadzie. W roku 1936 ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy w Grudziądzu. W marcu 1939 roku został powołany do 1 Pułku Strzelców zmotoryzowanych w Garwolinie.

Po wybuchu II wojny światowej Tadeusz Zmijewski brał udział w kampanii wrześniowej 1939 r. z ostatnim przed niewolą przydziałem do Dywizjonu Rozpoznawczego Warszawskiej Brygady Zmotoryzowanej. Ranny w bitwie pod Tomaszowem Lubelskim. Dostał się do niewoli niemieckiej. Więzień obozu jenieckiego Oflag II B Arnswalde (obecnie miejscowość Choszczno, woj. zachodniopomorskie) – nr jeniecki 317/II B.

Po wyzwoleniu obozu jenieckiego przedostał się do Włoch i wstąpił do 2 Korpusu. Został adiutantem komendanta Szkoły Podchorążych Kawalerii Pancernej 2 Korpusu w Gallipoli (Włochy). Rozkazem Naczelnego Wodza gen. dywizji Tadeusza Bora -Komorowskiego został mianowany z dniem 01.01.1946 r. do stopnia porucznika. W sierpniu 1946 roku porucznik Tadeusz Zmijewski wraz z oddziałami 2 Korpusu został przewieziony drogą morską do Wielkiej Brytanii i wcielony do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczania, gdzie spędził czas w Edynburgu w Szkocji i Londynie w Anglii. Tam poznał przyszłą żonę – Helenę Modzelewską.

Po demobilizacji z Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie Tadeusz Zmijewski zawarł w Londynie 19.06.1948 r. ślub z Heleną Modzelewską. Po ślubie zamieszkali najpierw w Tresmeer (Kornwalia) w Anglii, a następnie w Plymouth (Devon), gdzie urodził się im syn Andrzej. Później przenieśli się do Launceston w Kornwalii, gdzie urodziła się córka Barbara. Po pięciu latach na zaproszenie najstarszej siostry Heleny Zmijewskiej – Mary zdecydowali się na wyjazd do Kanady. W 1957 roku rodzina Zmijewskich drogą morską dopłynęła do Kanady. Przybyli do Montrealu 25 kwietnia 1957 roku i tymczasowo zamieszkali z ciotką Mary. Tadeusz Zmijewski pracował przez cztery lata 7 dni w tygodniu jako nocny stróż w restauracji w centrum miasta. Później uzupełnił wykształcenie na kursach i został zatrudniony jako sanitariusz pielęgniarski w Montreal General Hospital, gdzie pracował do emerytury. W Kanadzie rodzina mieszkała po Montrealu także w Chateauguay, Ottawie i ostatecznie w Moose Creek, gdzie Państwo Zmijewscy mieszkali przez około 20 lat, aż do śmierci Tadeusza w 2003 r. w wieku 90 lat. Jego żona zmarła w 2020 roku, dzień przed swoimi 98. urodzinami, zaledwie 2 tygodnie przed globalną pandemią.

rodzeństwo – Zygmunt, Stanisław i Aleksandra

żona Helena z d. Modzelewska (17.02.1922, Londyn – 16.02.2020, Moose Creek) – córka Antoniego i Stanisławy Modzelewskich była najmłodszą z 5 sióstr. Jako małe dziecko wyjechała z rodziną do Warszawy w Polsce, gdzie została wysłana do szkoły z internatem z siostrami Milcią, Dusią, Jasią i Marią. Mama Heleny zmarła, gdy ona była bardzo mała. Helena Modzelewska podczas II wojny światowej działała w konspiracji. Została zatrzymana i aresztowana przez Gestapo. Trafiła do obozu w Niemczech, skąd po udanej ucieczce na dachu pociągu według relacji rodziny wróciła do Warszawy, a po zakończeniu wojny przedostała się do Anglii .

dzieci: Andrzej, Barbara

rodzice Heleny i Tadeusza pozostali po II wojnie światowej w Polsce

1. Tadeusz Zmijewski – oficer 2 Korpusu
2. Tadeusz Zmijewski z okresu nauki w Szkole Podchorążych w Grudziądzu
3. W niewoli niemieckiej w Oflagu – Tadeusz Zmijewski pierwszy z lewej w pierwszym rzędzie
4. Strona tytułowa legitymacji PSZ byłego jeńca wojennego Tadeusza Zmijewskiego wydana 21.05.1945 r. przez Obszar Kontaktowy dla spraw byłych Jeńców Wojennych PSZ nr 44
5. Strona druga ww. legitymacji
6. Legitymacja Tadeusza Zmijewskiego uprawniająca do noszenia Odznaki 2 Korpusu
7. Życzenia dla Tadeusza Zmijewskiego od Komendanta Szkoły Podchorążych Kawalerii Pancernej im. gen. W. Andersa 2 Korpusu
8. Awans Tadeusza Zmijewskiego na porucznika z dniem 01.01.1946 r. wydany przez Naczelnego Wodza gen. T. Bora-Komorowskiego
9. Por. Tadeusz Zmijewski z kolegą we Włoszech, 1946 r. (?)
10. Tadeusz Zmijewski z kolegą na statku, 1946 r. (?)
11. Zaświadczenie o stanie wolnym por. Zmijewskiego wystawione przez ks. kapelana PSZ Leopolda Dallingera, Calveley Camp, 12.06.1948 r.
12. 13. Ślub Heleny i Tadeusza Zmijewskich w Londynie
14. Nagrobek Państwa Zmijewskich w Moose Creek, Kanada
źródło: archiwum Historia Dworu Śliz i rodziny Zmijewskich (Facebook.com)/ archiwum rodziny Zmijewskich

archiwum rodziny Zmiejwskich; Historia Dworu Śliz i rodziny Zmijewskich (Facebook.com); findagrave.com