Czego szukasz, przyjacielu?

Rodzice Rudolfa pobrali się przed I wojną światową i mieszkali w Szczyrku w górach. Ojciec Rudolfa, Michał, służył w armii austro-węgierskiej. Został ranny i dostał się do niewoli rosyjskiej. W niewoli spędził cztery lata. Po zwolnieniu znalazł pracę w rejonie Górnej Olszówki, około pięciu mil od Bielska-Białej. Kupił dom w okolicy.
Rudolf miał dwóch braci – Stefana i Józefa oraz trzy siostry – Marysię, Anielę i Stefanię. Miał też inną siostrę Stefanię, która zmarła w dzieciństwie. Rudolf był drugim najstarszym w rodzinie. Opuścił szkołę w wieku czternastu lat. Pracował głównie jako robotnik przy budowie dróg. Miał też krótkotrwałą pracę w sklepach. Kiedy był starszy, był także strażakiem ochotnikiem.

Kiedy Niemcy wkroczyli do Polski, Rudolf Kubala brał udział w ćwiczeniach w straży pożarnej. Został aresztowany przez Niemców i krótko przetrzymywany. Zanim został zwolniony, Bielsko-Biała została włączona do III Rzeszy. W listopadzie 1939 r. został zesłany na roboty przymusowe do Niemiec. Pracował w różnych miejscach: na autostradach, liniach kolejowych i w gospodarstwach rolnych. Następnie wysłano go do Wilhelmshaven, aby kopał rowy pod układanie rur. W listopadzie 1942 r. otrzymał dokumenty powołujące go do przymusowej służby w armii niemieckiej. W 1943 roku rozpoczął szkolenie. Wspominał bardzo surowy i brutalny reżim, jaki tam panował. Latem 1943 roku, po ukończeniu szkolenia, został wysłany do Włoch. Na Sycylię przybył w chwili wycofywania się stamtąd Niemców. Widział działania na linii frontu, gdy Niemcy byli zmuszeni do wycofania się przez Włochy. W dniu 24.04.1944 r., stacjonując w pobliżu Monte Cassino, zdezerterował z armii niemieckiej. Pod osłoną ciemności czołgał się w dół zbocza góry, przez ziemię niczyją, aż dotarł do linii sojuszniczych. Następnie poddał się alianckiemu żołnierzowi.

Rudolf Kubala był zupełnie nieświadomy, że właśnie przybyły wojska polskie, aby wziąć udział w kampanii na Monte Cassino. Gdy żołnierze alianccy dowiedzieli się, że jest Polakiem, został natychmiast zabrany do 2 Korpusu. Był całkowicie zaskoczony, że tam byli. Zaprowadzono go wówczas przed wszystkich czołowych polskich generałów, w tym generała Andersa i generała Ducha. Udało mu się przekazać im wiele cennych informacji na temat rozmieszczenia Niemców w tym rejonie. 2 maja jechał w nocy pojazdem wojskowym z innymi osobami, gdy ten zjechał ze stromego wąwozu. Został wyrzucony z pojazdu i doznał poważnych obrażeń. Około ośmiu tygodni przebywał w szpitalu, podczas którego miała miejsce polska ofensywa na Monte Cassino. Wspominał po latach, jak niezliczona liczba rannych polskich żołnierzy została przyjęta do szpitala, gdy tam był. Po wyzdrowieniu został powołany 20.07.1944 r. do 2 Korpusu. Został przeszkolony na radiooperatora i po krótkim okresie służby w piechocie został przydzielony do 7 Pułku Artylerii Przeciwpancernej. Następnie wziął udział w pozostałej części kampanii włoskiej 2 Korpusu, w tym w bitwie o Bolonię. Doszedł do stopnia kaprala. Rudolf Kubala przybył w sierpniu 1946 r. wraz z 2 Korpusem do Wielkiej Brytanii.

Po demobilizacji z Polskich Sił Zbrojnych zdecydował się na pozostanie na emigracji. Początkowo przebywał w obozie przesiedleńczym w Oulton Park. Poznał Irenę Baroni, z którą się ożenił w 1950 roku. Przeprowadzili się do Huddersfield i wraz z rodzicami Ireny – Janem i Romualdą Baroni kupili w tym mieście dom. Rudolf znalazł pracę w zakładach tekstylnych i pracował w tej branży aż do emerytury. Mieli dwójkę dzieci -Henryka i Annę oraz czworo wnuków – Marka, Anetę, Adama i Andrzeja. Rudolf śpiewał także w miejscowym chórze polonijnym. Zmarł w 1994 r. w Huddersfield, a następnie jego prochy zostały przewiezione do Polski i spoczęły w grobie rodzinnym wraz z jego rodzicami.

polskie – Medal Wojska; angielskie – 1939-45 Star, Italy Star

W czasie wojny do Niemiec na roboty przymusowe wywieziono także siostry Rudolfa – Anielę i Stefanię. Aniela wróciła do Polski, natomiast Stefania osiadła we Francji, wyszła za Francuza i urodziła dwóch synów.
Matka Rudolfa – Anna zmarła w 1945 r., a ojciec Michał kilka lat później. Niemcy początkowo powiadomili jego rodziców, że Rudolf „zaginął w akcji”. Rudolf mógł powiadomić ich, że żyje, dopiero po wojnie. Do Polski, aby odwiedzić rodzinę, mógł wrócić dopiero w 1967 r. W kolejnych latach mógł już wielokrotnie odwiedzać Polskę.

kpr. Rudolf Kubala – żołnierz 2 Korpusu; źródło: archiwum rodzinne Henryka Kubali

archiwum rodzinne Henryka Kubali