Czego szukasz, przyjacielu?

Zygmunt Flammer przed II wojną światową był zarządcą majątku biskupa lwowskiego w Stawczanach (pow. Gródek Jagielloński, woj. lwowskie). Od 30.10.1930 r. do 23.02.1931 r. odbył obowiązkową służbę w przedwojennym Wojsku Polskim – w 2 Dywizjonie Artylerii Konnej.

Po wybuchu II wojny światowej pozostawiony przez Sowietów, a po roku 1941 – Niemców, przy zarządzaniu majątkiem pod rygorem dostarczania im żywności. W 1943 r. zmuszony przez Niemców do służby w Wehrmachcie, którą odbywał na froncie włoskim. Po kilku miesiącach służby Zygmunt Flammer uciekł do 2 Korpusu.

W kwietniu 1944 r. Zygmunt Flammer wstąpił do 2 Korpusu. Uczestnik kampanii włoskiej w stopniu strzelca (nr ewid. 98/III/1909) jako żołnierz 17 Kompanii Służby Materiałowej. W okresie od 09.01 do 15.02.1945 r. odbył kurs Służby Materiałowej w Centrum Wyszkolenia Armii 2 Korpusu. Ranny w bitwie pod Bolonią. Po zakończeniu II wojny światowej przeniesiony w czerwcu 1946 r. wraz z 2 Korpusem do Wielkiej Brytanii. Służbę w Polskich Siłach Zbrojnych zakończył 18.02.1947 r. Następnie wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia, w którym pełnił służbę w okresie 19.02.1947-18.02.1949.

Po zakończeniu służby w Polskich Siłach Zbrojnych zdecydował się pozostać na emigracji i od lipca 1949 r. zamieszkał w Bradford, gdzie mieszkał wraz z rodziną, z którą połączył się po wojnie, całe swoje powojenne życie. Pracował w przemyśle włókienniczym jako tkacz aż do emerytury. Aktywny członek Stowarzyszenia Polskich Kombatantów – koło nr 451 w Bradford.

polskie – Odznaka Pamiątkowa 2 Korpusu (nr 036835); angielskie – 1939-1945 War Medal

Żona Zygmunta Flammera z dwójką dzieci w czasie okupacji zamieszkała na kilka miesięcy we Lwowie u siostry. W 1943 r., uciekając przed wkraczającymi ponownie na Kresy Sowietami, uciekła do mamy i siostry, które już wcześniej przeniosły się na teren Niemiec. Po zakończeniu II wojny światowej poprzez Maczków przedostali się do Anglii, gdzie połączyli się z Zygmuntem Flammerem.

Zygmunt Flammer – żołnierz 2 Korpusu; źródło: archiwum rodzinne Zdzisława Flammera

archiwum rodzinne Zdzisława Ryszarda Flammera