Czego szukasz, przyjacielu?

W 1939 roku zmobilizowany i przydzielony do Pułku Artylerii Konnej w Brześciu nad Bugiem. Uczestnik kampanii wrześniowej. Wzięty do niewoli sowieckiej 18.09.1939 r. Jako jeniec więziony w obozie w Krzywym Rogu, a następnie skazany na pobyt od 03.06.1940 r. w łagrze Siewżełdorłag (Komi ASSR). Na koniec niewoli przeniesiony do obozu w Juży. W związku z Układem Sikorski – Majski zwolniony celem udania się do tworzącego się Wojska Polskiego.

Ochotnik do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR – przydział w miejscowości Ługowoje do 10 Pułku Artylerii Lekkiej. Ewakuowany w 1942 r. wraz z wojskiem na Bliski Wschód, gdzie do końca 1943 r. szkolił się w Iraku, Palestynie, Libanie i Egipcie. Uczestnik całej kampanii włoskiej 2 Korpusu, w tym bitew nad rzeką Sangro, o Monte Cassino, Ankonę i Bolonię – jako kanonier 3 Karpackiego Pułku Artylerii Lekkiej 3 Dywizji Strzelców (nr ewid. 1916/72). Za wzorową służbę uzyskał awans do stopnia kaprala. Po zakończeniu wojny wraz z 2 Korpusem trafił w 1946 r. do Anglii, gdzie został zdemobilizowany.

Po demobilizacji Franciszek Bielecki powrócił do Polski do żony i dzieci. Osiedlił się w Otwocku. Z uwagi na służbę w 2 Korpusie miał trudności ze znalezieniem stałego zatrudnienia. Ostatecznie pracował jako rozwożący pieczywo. Zmarł w Otwocku w 1987 r.

polskie: Krzyż Zasługi z Mieczami, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 2559); cztery odznaczenia angielskie

żona Zuzanna Bielecka (1926-1998) – pochowana z mężem w grobie rodzinnym na cmentarzu w Otwocku

„Kanonier Franciszek Bielecki”, Gazeta Otwocka, grudzień 2017; Indeks Represjonowanych; “Trzecia Dywizja Strzelców Karpackich 1942-1987″, Londyn 1991; krzyż.montecassino.eu