Czego szukasz, przyjacielu?

Konrad Żmij ukończył szkołę powszechną w Studzionce (pow. Pszczyna, woj. śląskie) i zdobył kwalifikacje do zawodu piekarza. Pracował w piekarni w oddalonym o 10 km Strumieniu. Tu także był członkiem amatorskiej grupy teatralnej.

Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 roku. Dostał się do niewoli sowieckiej. Po wymianie jeńców z Niemcami wrócił do domu. Od 1943 r. przymusowo wcielony do Wehrmachtu – służba w oddziałach artylerii. W lipcu 1944 r. dostał się do niewoli amerykańskiej.

Wstąpił do 2 Korpusu we Włoszech po lipcu 1944 r. i walczył w kampanii włoskiej. Zdemobilizowany w 1947 r. w stopniu bombardiera.

Konrad Żmij powrócił do Polski w 1947 r. na Śląsk. W dniu 18.10.1948 r. ożenił się z Weroniką z domu Dusza i zamieszkał w Kobielicach. Mieli pięcioro dzieci. Do emerytury pracował w zawodzie piekarza. W 2001 r. awansowany do stopnia podporucznika rezerwy. Zmarł w 2003 r. i został pochowany na miejscowym cmentarzu w Kobielicach.

brytyjskie: Gwiazda Italii, Medal Wojny 1939-1945

żona Weronika Dusza (1923-2001) – pochowana wraz z mężem na cmentarzu w Kobielicach
pięcioro dzieci

1. Konrad Żmij – żołnierz 2 Korpusu
2. Konrad Żmij w czasie służby we Włoszech
3. Grupa teatralna ze Strumienia, rok 1937 – Konrad Żmij stoi pierwszy z lewej
4. Zdjęcie ślubne Weroniki i Konrada Żmij, 1948 r.
źródło: archiwum Reginy Świerkot

archiwum prywatne Reginy Świerkot; archiwum Stefana Pastuszki; Zygmunt Orlik „Wierność korzeniom. Wczoraj i dziś”