Czego szukasz, przyjacielu?

Witold Szmidt był przed wojną uczniem 7-klasowej Szkoły Powszechnej w Białymstoku mieszczącej się przy ulicy Mickiewicza 2 (obecnie mieści się tu Galeria „Arsenał”). Rodzina Szmidtów mieszkała w tym mieście.

Po wybuchu II wojny światowej i zajęciu przez Sowietów Kresów Wschodnich ojciec Witolda Szmidta – Albert 19.09.1939 r. został przez nich zabrany do niewoli. Przebywał w obozach jenieckich. W 1940 r. Witold wraz z mamą i bratem Albertem został deportowany przez Sowietów do Kazachstanu (w momencie deportacji NKWD przyjechało po Witolda specjalnie do dziadków w Nowosiółkach, gdzie przebywał). Zostali osiedleni w kołchozie, a następnie miejscowości Żelezienka nad Irtyszem w Okręgu Pawłodarskim. Utrzymywali listowny kontakt z ojcem.

Po ogłoszeniu tzw. „amnestii” Witold wraz z mamą i bratem udali się statkiem rzeką Irtysz do Omska, a następnie koleją dotarli do Buzułuku. Oboje rodzice i starszy brat wstąpili do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Z uwagi na wiek Witold Szmidt został w ZSRR wcielony do junaków. Z nimi został ewakuowany na Bliski Wschód, przebywał w Iraku i Egipcie (obóz Mena). Po wyszkoleniu i osiągnięciu wieku poborowego został wcielony w Iraku do 3 Karpackiego Batalionu Łączności 3 Dywizji Strzelców Karpackich 2 Korpusu jako radiooperator (nr ewid. 1926/41/III). W jego szeregach od grudnia 1943 r. przebywał we Włoszech i walczył w kampanii włoskiej 2 Korpusu, w tym bitwach o Monte Cassino, Loreto i Bolonię. Po zakończeniu II wojny światowej uczestniczył w konwojach jeńców niemieckich z Neapolu do Liverpool. Następnie przebywał w obozie wojskowym 2 Korpusu w hrabstwie Norfolk, gdzie kontynuował naukę szkolną w Gimnazjum i Liceum 3 Dywizji Strzelców Karpackich w Bodney Airfield.

Po zakończeniu służby w 2 Korpusie rodzina Szmidtów osiedliła się w Londynie. Witold Szmidt otrzymał stypendium, dzięki któremu mógł ukończyć 3-letnią szkołę techniczną w Portsmouth. Po zdaniu końcowych egzaminów został zatrudniony w firmie General Electric Company. Ożenił się z Angielką – Joy Batram. Awansowany do stopnia porucznika. Aktywny działacz kombatancki, w tym Związku Karpatczyków 3 DSK w Londynie, którego w ostatnich latach życia był prezesem. Zmarł w Reading, gdzie mieszkał, 16.09.2023 r. Jego msza pogrzebowa odbyła się 11.10.2023 r. w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w tym mieście, po czym nastąpił pogrzeb na miejscowym cmentarzu komunalnym.

Krzyż Walecznych, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino, Medal Wojska, odznaczenia brytyjskie, Medal Pro Patria, „Obrońca Ojczyzny 1939-1945”

Ojciec Albert (rocznik 1897, syn Wilhelma) – przedwojenny policjant Policji Państwowej, aresztowany przez Sowietów 19.09.1939 r. w Porubanku. Przebywał w obozach jenieckich (w 1940 r. – w Juchnowie, 18.06.1940-1941 – Griazowiec). 03.09.1941 r. wstąpił w Tockoje. na ochotnika do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Był sierżantem 6 Kompanii Zaopatrywania 5 Kresowej Dywizji Piechoty, uczestnikiem bitwy o Monte Cassino (nr legit. 27517).

Mama Witalia również wstąpiła do PSZ w ZSRR. Służyła w Pomocniczej Wojskowej Służbie Kobiet 2 Korpusu, w kampanii włoskiej – sanitariuszka 5 Szpitala Wojennego.

Starszy brat Albert (rocznik 1925) również był żołnierzem pod dowództwem gen. Andersa – służył w 3 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej 3 Dywizji Strzelców Karpackich 2 Korpusu (bombardier).

Cała rodzina szczęśliwie przeżyła kampanię włoską 2 Korpusu.

Witold Szmidt był żonaty, miał cztery córki.

Witold Szmidt – żołnierz 2 Korpusu; źródło: Związek Karpatczyków 3 DSK w Londynie

archiwum Fundacji Znaki Pamięci; archiwum Związku Karpatczyków 3 DSK w Londynie; “Trzecia Dywizja Strzelców Karpackich 1942-1987″, Londyn 1991; M. Kuczyński „Szkoła Karpacka” Londyn 1991, s. 250;