Aby znaleźć poszukiwaną osobę, skorzystaj z wyszukiwarki pod profilem. Możesz skorzystać z dowolnej ilości pól w wyszukiwarce
|
Od 1935 do 1939 r. służył w Policji Państwowej jako posterunkowy. |
|
23.09.1939 r. wraz z innymi żołnierzami polskimi przekroczył granicę polsko-litewską we wsi Budzicze (pow. Postawy, woj. wileńskie) i został internowany. Przebywał w obozach internowania w Wiłkomierzu, a następnie Wojtkuszkach. Po zajęciu Litwy przez Sowietów 11.07.1940 r. został wywieziony wraz z innymi internowanymi na teren ZSRR do obozu dla jeńców w Kozielsku II, gdzie przybył 14.07.1940 r. Był przetrzymywany w budynku dawnej cerkwi. W maju 1941 r. jako policjant razem z tysiącem osób zostałem wywieziony koleją do Murmańska, a dalej okrętem na płw. Kola do miejscowości Panoje [Ponoj]. W tym obozie przebywał od 16.05 do 27.07.1941 r. Pracował przy rozładunku barek z drewnem i innym towarem oraz budowie lotniska. Pod koniec lipca 1941 r. przewieziono go wraz z innymi internowanymi okrętem do Archangielska, z Archangielska do Włodzimierza koleją, stąd pieszo do obozu dla jeńców w Suzdalu. |
|
24.08.1941 r. do sowieckiego obozu dla jeńców w Suzdalu przybył płk Nikodem Sulik-Sarnowski i według relacji Lucjana Piotrowskiego po jego przemówieniu wszyscy zapisali się do nowo organizującej się na terenie ZSRR armii polskiej, w tym Lucjan. 4.09.1941 r. został przydzielony do 5 Dywizji Piechoty Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR stacjonującej w Tatiszczewie. Po ewakuacji wojsk polskich z ZSRR na Bliski Wschód służył w Plutonie Żandarmerii – w stopniu plutonowego. Uczestnik kampanii włoskiej 2 Korpusu jako żołnierz 11 Szwadronu Żandarmerii, w tym bitew o Monte Cassino, Ankonę i Bolonię. |
|
Po wojnie powrócił do Polski i zamieszkał w Olsztynie. Zmarł w 2004 r. |
| Polska (Olsztyn) |
|
żona Henryka Piotrowska z d. Marcinkowska (13.11.1923-03.05.2009) – pochowana w grobie wraz z mężem |
|
archiwum Doroty Limontas |
| 2024-01-08 o 23:00 |
| aneta |