Czego szukasz, przyjacielu?

Stypendysta gimnazjum w Pszczynie. Przed II wojną światową ukończył I klasę liceum humanistycznego.

Po wybuchu II wojny światowej i wcielenia Śląska do III Rzeszy Aleksy Poloczek został wysłany na przymusowe roboty do Niemiec, a następnie po dwóch latach przymusowo wcielony do Wehrmachtu. Po rocznej służbie dezerteruje we Francji i ostatnie 15 miesięcy wojny spędza, pracując jako pracownik rolny koło Avignon.

Po zakończeniu II wojny światowej przedostaje się do 2 Korpusu we Włoszech i wstępuje do niego jako ochotnik. Walczy w kampanii włoskiej 2 Korpusu. Następnie w wojsku uzupełnia swoje wykształcenie średnie na Kursach Maturalnych nr 1/ Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym nr 1 2 Korpusu w Alessano na południu Włoch. Tu zdaje maturę, a następnie uzupełnia swe wykształcenie wojskowe w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Materze, którą kończy jako prymus. Wraz z 2 Korpusem w 1946 r. przybył do Wielkiej Brytanii.

Aleksy Poloczek decyduje się pozostać na emigracji w Wielkiej Brytanii. Po demobilizacji rozpoczyna pracę w przedsiębiorstwach brytyjskich – początkowo jako górnik Littleton Colliery w Huntington, a następnie do nagłej śmierci – w Broomfield Ltd., dochodząc w tej ostatniej do stanowiska kierownika działu finansowego. Do roku 1955 kończy studia w Szkole Handlu Zagranicznego w Londynie. Aktywny działacz społeczny środowisk polskich w dzielnicy Ealing – prezes Komitetu Rodzicielskiego Polskiej Szkoły Przedmiotów Ojczystych im. T. Kościuszki, a następnie członek Zarządu i wieloletni prezes (lata 1972-1978) Polskiego Ośrodka Katolickiego Ealing. Lider wspólnoty parafialnej przy zakupionym przez Polaków kościele św. Mateusza w Londynie. W 1977 r. przybył do Polski z Albinem Tybulewiczem specjalnie, aby osobiście przekazać Prymasowi Stefanowi Wyszyńskiemu zebrane przez Polonię ofiary na utrzymanie kościołów w Polsce. Zmarł nagle 20.05.1978 r., w trakcie pełnienia rozlicznych obowiązków społecznych. Mszę pogrzebową w Londynie w dniu 05.06.1978 r. z udziałem bardzo licznej Polonii koncelebrował ks. bp. Szczepan Wesoły – również żołnierz 2 Korpusu. Aleksy Poloczek został pochowany na cmentarzu Gunnesbury w Londynie.

Aleksy Poloczek poślubił w 1955 r. w Anglii Alicję Wandę Kowalik, zamieszkali razem w Londynie. Mieli dwóch synów – Andrzeja i Janka.
Alicja Kowalik (ur. 28.04.1936 r.) w czasie okupacji sowieckiej została wraz z mamą i bratem wywieziona przez Sowietów na Syberię. Po tzw. „amnestii” dla obywateli polskich na mocy Układu Sikorski – Majski dotarli do Armii Polskiej gen. Andersa i wraz z nią ewakuowali się na Bliski Wschód. W latach 1942-48 przebywali w obozach dla polskich uchodźców w Afryce Wschodniej – w osiedlu Ifunda, a następnie Tengeru. W 1948 r. dotarli do Wielkiej Brytanii. Alicja Kowalik pozostała w Anglii, zamieszkała wraz z mamą i bratem w Wolverhampton. Ukończyła polską szkołę w Stowell Park, a następnie Wolverhampton School of Arts. W 1955 r. poślubiła Aleksego Poloczka. Wspierała męża w jego działalności społecznej, sama będąc aktywną jako nauczycielka w polskiej szkole sobotniej na Ealingu przez 29 lat oraz w polskiej parafii. Także po nagłej śmierci męża do ostatnich lat swego życia aktywnie uczestniczyła w życiu parafialnym, prowadziła Sodalicję Mariańską, współtworzyła krąg biblijny, prowadziła kronikę polskiej parafii. Zmarła 02.11.2023 r. i została pochowana do grobu rodzinnego na cmentarzu Gunnersbury w Londynie.

1. Aleksy Poloczek, Londyn lata 70-te
2. Aleksy Poloczek w Londynie, 16.04.1949 r.
3. Ślub Alicji Kowalik z Aleksym Poloczkiem, Wielka Brytania, 1955 r.
4. Audiencja u Prymasa Stefana Wyszyńskiego, Polska, 1977 r.
źródło: archiwum rodzinne Otylii Hoinkis

archiwum rodzinne Otylii Hoinkis ; archiwum rodzinne Andrzeja Poloczka; „Wiadomości Polskiego Ośrodka Katolickiego Ealing”, Londyn, wiosna 1978 r.