Czego szukasz, przyjacielu?

Leon Piesowocki wychowywał się w Poznaniu na Jeżycach, poza roczną przerwą w latach 1935-1936, kiedy z rodziną przebywał w Berlinie.

Po agresji Niemiec na Polskę w 1939 r. i włączeniu rodzinnej Wielkopolski do III Rzeszy został wysłany do pracy w fabryce amunicji, następnie w 1943 r. wcielony przymusowo przez Niemców do Wehrmachtu. Służył w oddziale piechoty, następnie artylerii. Został wysłany do Francji, a następnie w okolice Livorno we Włoszech, gdzie zdezerterował i dołączył do wojsk alianckich.

Leon Piesowocki wstąpił do 2 Korpusu i otrzymał przydział do 1 Batalionu Strzelców Karpackich 3 Dywizji Strzelców Karpackich w stopniu strzelca (nr ewid. 1925/179/III). Brał udział w walkach Korpusu o wyzwolenie Bolonii. Po zakończeniu działań wojennych otrzymał jako żołnierz 2 Korpusu stypendium na naukę rysunku i malarstwa w rzymskiej Accademia di Belle Arti di Roma (1945-1946). Po przetransportowaniu wraz z 2 Korpusem w 1946 r. do Wielkiej Brytanii kontynuował studia malarskie w Studium Malarstwa Sztalugowego i Grafiki Użytkowej w Waldingfield w Sudbury oraz w Kingwood Common Camp koło Reading w Suffolk (1947-1948), a następnie w Sir. John Cass College Technical Institute w Londynie (1948- 1949), renomowanej akademii sztuki w Londynie. Zdemobilizowany z Polskich Sił Zbrojnych w czerwcu 1947 r.

Pozostał na emigracji w Anglii. Studiował, pracował. Brał udział w wielu wystawach organizowanych w Londynie i innych miejscach na świecie. Był jednym z założycieli „Grupy 49”, która była uznawana za najciekawsze polskie ugrupowanie artystyczne aktywnie działające na obczyźnie (w Wielkiej Brytanii). Współpracował z pismem „Orzeł Biały”. W październiku 1961 r. otrzymał obywatelstwo Wielkiej Brytanii, które przyjął, będąc przekonanym, że został pozbawiony polskiego obywatelstwa przez komunistyczny rząd w powojennej Polsce. W 1976 r. przeprowadził się na stałe do francuskiej Prowansji. Brał udział w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Paryżu, Lyonie, Montelimar, Montpellier, Ales itp.
W 2018 r. wziął udział w Światowym Zjeździe Kombatantów w Warszawie. W tym też roku zostały mu przyznane uprawnienia kombatanckie. W listopadzie 2018 r. został odznaczony Odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej” w czasie wystawy swoich prac podczas obchodów setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości zorganizowanej przez Stowarzyszenie France-Pologne we francuskim departamencie Gard. W czerwcu 2021 r. Konsul Generalny RP odznaczył Leona Piesowockiego Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. To najwyższe odznaczenie w dziedzinie kultury polskiej zostało mu przyznane przez ówczesnego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – prof. Piotra Glińskiego. W 2020 r. w czasie panującej pandemii Covid-19 w wieku 95 lat wziął udział w wernisażu swojej wystawy w Oliwskim Ratuszu Kultury w Gdańsku. Kolejno wystawa prezentowana była w Muzeum w Koszalinie. W 2022 r. Muzeum Okręgowe w Bydgoszczy zaprezentowało dużą, retrospektywną wystawę prac Leona Piesowockiego – artysta uczestniczył osobiście w otwarciu i wernisażu wystawy w wieku 97 lat.
Dwukrotnie brał udział (mimo zaawansowanego wieku) w uroczystościach upamiętniających zwycięskie bitwy 2 Korpusu Polskiego w Republice Włoskiej (Monte Cassino, Bolonia) w 2021 i 2022 r. W 2021 r. we Włoszech w czasie uroczystości został odznaczony medalem „Pro Patria”. Po wielu staraniach, otrzymaniu potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego w czerwcu 2021 r., ostatecznie w grudniu 2022 r. na dwa dni przed swoimi 97 urodzinami otrzymał z rąk Konsula RP w Lyonie upragniony polski paszport.
Do połowy 2022 r. Mistrz Leon – ostatni żyjący z grona tzw. Artystów Andersa wciąż malował (posługując się farbą akrylową, bo jak mówił „szybko schnie a on nie ma czasu….”), szukał tematów do swych dzieł. Od 2020 do 2022 r. powstało około 30 Jego prac, noszących tytuły związane z muzyką. We wrześniu 2023 r. przekazał część swych prac jako darowiznę Muzeum Okręgowemu w Bydgoszczy. Jego prace znajdują się ponadto w kolekcjach m.in. Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie, Muzeum and Art Gallery w Bradford, City and Art Museum w Oldham, Stedelijk Museum w Amsterdamie, Museum Boijmans of Pittburg, Muzeach Narodowych w Warszawie i Poznaniu oraz Muzeum Uniwersyteckim w Toruniu.
Leon Piesowocki mieszkał w Manas koło Montelimar we Francji. Zmarł 19.02.2024 r. w szpitalu w Montelimar. Jego ostatnie pozegnanie odbylo sie w Manas 3.03.2024 r. Urna z prochami zostanie złożona na cmentarzu w Staufen (Niemcy) w grobie razem z jego byłą żoną.

Odznaka „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2018 r.), Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2021 r.), Medal „Pro Patria” (2021 r.), „Pro Bono Poloniae” (2022 r.)

Mama Leona Piesowockiego Łucja (28.12.1894-22.11.1972) jest pochowana na cmentarzu Junikowo w Poznaniu – pole 24, kwatera 5, rząd 9, grób 352

Ojciec Juliusz Piesowocki od lat 30-tych XX wieku mieszkał w Berlinie. W czasie II wojny światowej wraz ze swą drugą żoną Joanną ukrywał w tym mieście Żydów oraz przeciwników nazizmu, za co po wojnie otrzymał 9.11.1961 r. oficjalne podziękowanie od Senatu miasta Berlina. Został pochowany w Berlinie.

1. Leon Piesowocki, zdjęcie z 2022 r.; źródło: pai.media.pl
2. Leon Piesowocki po uroczystości odznaczenia przez Konsula Generalnego RP Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” w merostwie w Manas (Francja), czerwiec 2021 r.; autor: Irena Grobelska-Gauthier
3. Leon Piesowocki w swym domu, rok 2023; autor: Irena Grobelska-Gauthier
4. Pożegnanie Leona Piesowockiego w kościele w Manas, ceremonia świecka, 3.03.2024 r.; autor: Irena Grobelska-Gauthier

archiwum Ireny Grobelskiej-Gauthier; wywiad z Leonem Piesowockim Fundacji Znaki Pamięci, 2022 r.; “Trzecia Dywizja Strzelców Karpackich 1942-1987″, Londyn 1991 r.; „Leon Stanisław Piesowocki – Artyści Andersa”