Czego szukasz, przyjacielu?

Rodzina Grodzkich 6 września 1939 r. została ewakuowana przez Biuro Przemysłu Wojennego do Zamościa. Kolejny etap ewakuacji Bogdan Grodzki pokonał tylko z ojcem Tadeuszem. Przez Tarnopol i Śniatyń dotarł do granicy z Rumunią, którą przekroczył 18 września, a następnie został internowany.
Pod koniec listopada 1939 r. otrzymał zgodę na wyjazd do Bukaresztu, skąd 21 stycznia 1940 r. jako „turysta” z dokumentami wystawionymi na nazwisko Antoniego Brochackiego wyruszył przez Belgrad, Wenecję, Mediolan i Turyn do Francji. Granicę Francji przekroczył 7 lutego 1940 r. i wstąpił do 2 Dywizji Strzelców Pieszych. Został skierowany do 2 Pułku Artylerii Lekkiej.
W czerwcu 1940 r. przebił się wraz z kolegami do portu St.Nazaire, skąd ewakuował się do Anglii.
Przez Liverpool dotarł do Szkocji, gdzie ukończył Szkołę Podchorążych Artylerii. W lipcu 1942r. zgłosił się do formowanej na Bliskim Wschodzie Dywizji Piechoty. W Suezie otrzymał przeniesienie do formułującego się 4 Kresowego Pułku Artylerii Lekkiej. 15 lutego 1944 r. zaokrętowany na statek, popłynął do włoskiego Taranto.

Po przybyciu do Włoch został awansowany do stopnia podporucznika (nr ewid. 1921/67). Pełnił służbę w komórce topograficznej, a 1 sierpnia 1944 r. objął zadania oficera ogniowego I Dywizjonu 4 Kresowego Pułku Artylerii Lekkiej 5 Kresowej Dywizji Piechoty 2 Korpusu. Przygotowaniem artyleryjskim wspierał przeprawę piechoty przez rzeki Senio i Santerno. Uczestnik wraz ze swym pułkiem w bitwie o Monte Cassino, a także m.in. w walkach o Bolonię.
W październiku 1945 r. został przeniesiony do Ośrodka Wyszkolenia Artylerii. W styczniu 1946 r. został awansowany na stopień porucznika, a w marcu 1946 r. odkomenderowany na studia uniwersyteckie na Wydziale Inżynierii Lądowej Uniwersytetu Rzymskiego.

Zdemobilizowany 1 maja 1947 r. wyemigrował do Argentyny, a we wrześniu 1964 r. przeniósł się do USA. Do Polski powrócił 19 lipca 2009 r.

Krzyż Walecznych, Brązowy Krzyż Zasługi, Pamiątkowy Krzyż Monte Cassino (nr legit. 19959)

Jego ojciec – Tadeusz był odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari

„Kombatant” – miesięcznik nr 5, 2015, s. 31