Czego szukasz, przyjacielu?

Helena Langer była najmłodszą córką Marii i Józefa Langerów. Miała dwóch braci – Kazimierza i Ottona oraz jedną siostrę Janinę.

22 maja 1941 roku cała rodzina, z wyjątkiem Ottona, została wywieziona przez Rosjan z Kresów do Kazachstanu. Później zostali przeniesieni do obozu pracy pod Taszkientem. Otton Langer zdołał ukryć się przed NKWD i pozostał w Polsce, przez całą wojnę walcząc w podziemiu.

Janina, starsza siostra Heleny, opuściła Kazachstan w marcu 1942 r. i wstąpiła do 2 Korpusu Polskiego w Teheranie w Persji (Iran), gdzie została przeszkolona na pielęgniarkę w wojskowym szpitalu polowym.
Prawdopodobnie ten sam szlak i tułaczkę wojenną przebyła Helena. Janina później relacjonowała ich przypadkowe spotkanie we Włoszech: „Wychodząc z namiotu, spostrzegłam sylwetkę kobiety podobną do mojej siostry Heleny. Pomyślałam: toż to Helena i zawołałam siostrę po imieniu. Kobieta odwróciła się i… była to moja siostra. Odtąd mieszkałyśmy razem w namiocie i wspierałyśmy się w każdej trudnej chwili”. Helena także była ochotniczką P.W.S.K. i pracowała jako pielęgniarka w Szpitalu Wojennym Nr. 1 w stopniu starszej ochotniczki, a następnie w Szpitalu Wojennym nr 5 awansowana do stopnia kaprala (nr ewid. 1921/291). Uczestniczyła także w bitwie o Monte Cassino.
We Włoszech, poznała swojego męża – por. Jana Greczanika spod Wilna (patrz – oddzielny biogram).
Po wojnie Greczanikowie wyjechali z oddziałami 2 Korpusu z Włoch do Wielkiej Brytanii, gdzie zostali zdemobilizowani.

W 1947 r. urodził się w rodzinie Greczaników syn Andrzej, po czym wkrótce za namową przyjaciół postanowili opuścić Wielką Brytanię i wyemigrować do Argentyny, by tam rozpocząć nowe życie.
W styczniu 1952 r. urodził się drugi syn – Józef, który miał zaledwie 2 miesiące, gdy rodzinę spotkała tragedia – na skutek nieszczęśliwego wypadku umiera Helena, matka Andrzeja i Józefa, pozostawiając męża z dwójką małych dzieci.

Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr legit. 42653, 1945 r.), Gwiazda za Wojnę 1939-45 (1946 r.), Gwiazda Italii (1946 r.)

Mąż Jan Greczanik (1914-1968) – zobacz oddzielny biogram
Synowie :
Andrzej (rocznik 1947) – mieszka do chwili obecnej w Argentynie
Józef (rocznik 1952) – został adoptowany przez rodzinę Semrau, z którą wyjechał w 1959 r. do Kanady. W 1979 r. poślubił Grażynę Kulka. Mieszka w Ottawie.
Braciom udało się po latach rozłąki ponownie spotkać w październiku 2001 r. w Argentynie. Odtąd utrzymują ze sobą stały kontakt.

1. Helena Greczanik z d. Langer – zdjęcie z 2 Korpusu
2. Helena i Jan Greczanikowie – żołnierze 2 Korpusu
3. Legitymacja Krzyża Pamiątkowego Monte Cassino nr 42653 och. Heleny Langer, wydana przez Komendanta Szpitala Wojennego nr 1 – dr F. Bałaszeskula 23.04.1945 r.
4. Zaświadczenie wydane 20.03.1946 r. przez Komendanta Szpitala Wojennego nr 5 – dr F. Bałaszeskula, uprawniające Helenę Greczanik do noszenia Gwiazdy za Wojnę 1939-45 oraz Gwiazdy Italii
źródło : archiwum rodzinne Józefa Semrau

archiwum rodzinne Józefa Semrau;
Anna Londo, Maria Langer-Włodarczyk „Zwrócona tożsamość. Historia dwóch braci” – dostęp : http://bochniacy.pl/wp-content/uploads/2009/12/images_wb%20jesien%202009.pdf; krzyz.montecassino.eu