Czego szukasz, przyjacielu?

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej.
1 sierpnia awansował na stopień podporucznika rezerwy artylerii.Macierzysty oddział – pułk artylerii polowej nr 13.
W grudniu 1918r. wstąpił do Wojska Polskiego z przydziałem do 1 pułku artylerii polowej na stanowisku oficera baterii.
W styczniu 1919r. został przeniesiony do Departamentu VI Artyleryjskiego Min.Spraw Wojskowych na stanowisko referenta Referatu Wyszkolenia.
W latach 1921-1923 był słuchaczem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojskowej w Warszawie.Równocześnie pozostawał oficerem nadetatowym 1 dywizjonu artylerii konnej.
Od października 1923r., po ukończeniu Kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, przydzielony został do Oddz.III Sztabu Generalnego.
We wrześniu 1926r. po ukończeniu 4-miesięcznego kursu dowódców dywizjonów w Szkole Strzelania Artylerii w Toruniu, wyznaczony został na stanowisko dowódcy dywizjonu w 4 pułku artylerii polowej w Inowrocławiu.
W listopadzie 1927r. został przeniesiony do garnizonu Jarosław, gdzie był szefem sztabu 24 Dywizji Piechoty.
W styczniu 1930r.powrócił do Oddziału III Sztabu Głównego.
W październiku 1931r. został przeniesiony ze składu osobowego II zastępcy szefa Sztabu Głównego do dyspozycji szefa Biura Personalnego Min.Spraw Wojskowych z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego.
W marcu 1932r. został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 17 pułku artylerii lekkiej w Gnieżnie.
W maju 1934r. został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, na stanowisku wykładowcy artylerii.
Od sierpnia 1935r. do września 1939r. – oficer do zleceń szefa Sztabu
Głównego i zastępcą kierownika Sekretariatu Komitetu Obrony Rzeczypospolitej.

W kampanii wrześniowej w Sztabie Naczelnego Wodza.

Od maja 1941r. do maja 1942r. w Palestynie, na stanowisku szefa sztabu Ośrodka Zapasowego Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Następnie dowodził 10 pułkiem artylerii ciężkiej.
W grudniu 1943r. został wyznaczony na stanowisko dowódcy artylerii 5 Kresowej Dywizji Piechoty.
Walczył w kampanii włoskiej 1944-1945.
W kwietniu 1945r. został przeniesiony do Wielkiej Brytanii i objął stanowisko szefa sztabu I Korpusu Polskiego. Pracami sztabu kierował do września 1946r.

Po demobilizacji Polskich Sił Zbrojnych osiedlił się w Republice Południowej Afryki. 1 stycznia 1964 r. awansowany na stopień generała brygady.

Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 87
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8756
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski /11.11.1936/
Krzyż Walecznych
Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami

drugie imię – Marian

M.Szczurowski – “Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w II wojnie światowej”.Toruń -Wydawnictwo Adam Marszałek 2001
Tadeusz Kryska-Karski.St.Zurakowski – “Generałowwie Polski niepodległej”-Warszawa Editions Spotkania 1991