Czego szukasz, przyjacielu?

Przed 1914r. został studentem medycyny.Przed I wojną światową był cz łonkiem Związku Strzeleckiego w Krakowie oraz ukończył Szkołę Oficerską ZWC.
Podczas wojny służył w 4 Batalionie 1 Brygady Legionów.Był ranny pod Łowczówkiem, po czym przydzielony do 5 Pułku Piechoty.
Interniowany w Beniaminowie i Szczypiornie.Podczas wojny polsko-bolszewiciej zastępca dowódcy batalionu 23 Pułku Piechoty i w Kwaterze Głównej ND.
Studia medyczne ukończył na Uniwersytecie Warszawskim.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego.Awansowany do stopnia majora 1 czerwca 1919r. Jako oficer nadetatowy 1 bat.sanitarnego w 1923r. był starszym lekarzem w 28 pułku artylerii polowej w garnizonie Dęblin-Zajezierze, a w 1924r. był starszym lekarzem w Wojskowym Więzieniu Śledczym nr 1 w Warszawie.Uzyskał tytuł naukowy doora medycyny.
W 1922r. był naczelnym lekarzem 1 PAC w Modlinie.
W latach 1922-1924 był ordynatorem Szpitala Ujazdowskiego.W drugiej połowie lat 20-tych był dowódcą batallionu Szkoły Podchorążych Sanitarnych / 1928/.
W latach 1929-1930 – sstarszy ordynator Szpitala Wojskowego Nr 1 w Warszawie.
W 1939r. -komendant Sanatorium Wojskowego w Zakopanem.Ewakuowany do Krzemieńca.

Od 1939r.-do 1941r. przebywał w niewoli sowieckiej.

Od 1941 do 1943 – szef służby zdrowia 6 DP w ZSRR, a potem na Środkowym Wschodzie. Następnie na analogicznym stanowisku w 5 KDP. Od 1944 r. – szef służby zdrowia Armii Polskiej na Wschodzie i Jednostek Wojska w Środkowym Wschodzie.

Po zakończeniu wojny – Wielka Brytania. Awansowany do stopnia pułkownika. Został członkiem kadencji I Rady Rzeczypospolitej Polskiej, wybrany z Okręgu 7 – od 18 grudnia 1954r.do 17 grudnia 1957r.

Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyż Niepodległości, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 13 grudnia 1961r. – za zasługi położone w służbie dla Rzeczypospolitej Polskiej), Krzyż Walecznych- 4-krotnie, Złoty Krzyż Zasługi

żona Maria / zmarła w 1969r/.
Dzieci: Jan /1919-1939/, Zofia /1915-1954/.

Archiwum Instytutu Polskiego i Muzeum im. W.Sikorskiego
Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945- G.Łukomski.B.Polak.A.Suchcitz, Koszalin 1997
A.Suchcitz- “Non Omnis Moriar – Polacy na londyńskim Cmentarzu Brompton”, Warszawa 1992