Czego szukasz, przyjacielu?

W czerwcu 1920r. jako ochotnik wstąpił do Wojska Polskiego.
4 sierpnia 1921r. do 7 lipca 1922r. – uczeń kl.41 lub 44 Szkoły Podhorążych Piechoty w Warszawie.W r.szk.1922/1923 uczeń Oficerskiej Szkoły Piechoty w Warszawie.
Awansowany na stopień podporucznika ze starszeństwem od 1.97.1923r. i 64 lokatą w korpusie oficerów piechoty, wcielony do 32 pułku piechoty w Modlinie, jako dowódca plutonu.
Od stycznia d lipca 1925r. -słuchacz Centralnej Szkoły Czołgów.Po Kursie wcielony do 1 pułku czołgów, na funkcji dowódcy plutonu.
21 grudnia 1925r. porucznik ze starszeństwem od 1.07.1925r. i 55 lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Od października 1931r. – dowódca kompanii szkolnej w 3 pułku pancernym w Modlinie.
W kwietniu 1934r. zostaje przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Czołgów i Samochodów Pancernych w Modlinie.Pełni funkcję dowódcy szwadronu w doświadczalnym batalionie pancerno-motorowym.
W 1935r. – kapitan ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936r. i 212 lokatą w korpusie oficerów piechoty.
W 1937r. zostaje przeniesiony do korpusu oficerów broni pancernych.
W 1937r. jednostka zostaje przemianowana na 11 Batalion Pancerny, w nim pelni funkcję dowódcy szwadronu.Na tym stanowisko pozostaje do wybuchu wojny.

Kampania wrześniowa 1939r. – Ośrodek Zapasowy Broni Pancernych Nr 3.Ewakuowany do Zurawicy,nastepnie do Podkamienia na Podolu.
Jako zastępca dowódcy pozostałości 5 Batalionu Pancernego walczył z pododdziałami Armii Czerwonej i ukraińskiemi bojówkami w okolicach Tyśmienicy i Nadwórnej.
22 września 1939r. przekroczył granicę węgierską .Zostaje internowany.
Po dwóch tygodniach pobytu w obozie, uceka i przedostaje się do Francji.
W listopadzie 1939r.-dowódca kompanii w batalionie zapasowym, zostaje przeniesiony do 10 brygady kawalerii pancernej, na stanowisko dowodcy kompanii 66 batalionu czołgów.
W lipcu 1942r. skierowany na Bliski Wschód.

lipiec 1942r. – Bliski Wschód, gdzie 5 sierpnia 1942r. obejmuje stanowisko zastępcy dowódcy 5 batalionu czołgów.
3 maja 1943r. awansyje na stopień majora.
Po przemianowaniu 5 batalionu czołgów na 1 pułk ułanów krechowieckich odpowiadał za szkolenie pancerne oddziału.
W maju 1944r. zostaje przeniesiony na funkcję dowódcy batalionu zapasowego czołgów, a we wrześniu – zastępca dowódcy 7 pułku pancernego.Od stycznia 1945r. ostatni dowódca tego pułku.
W lipcu 1946r. zostaje skierowany do obozu Hardwich Hall w Środkowej Anglii.
Po przekształceniu pułku w Dywizyjny Ośrodek Wyszkolenia Zawodowego, został dowódcą i jednocześnie komendantem obozu w Hardwich Hall.
W lipcu 1949r. zostaje zwolniony z PSZ.

Lipiec 1949r. – osiadł w Mansfield – Wielka Brytania.Pracował w fabryce.
W 1964r. awansował na stopień pułkownika.
Do Polski powrócił w latach 70-tych XX wieku i zamieszkał w Kutnie.
Pochowany został na Cmentarzu Parafialnym w Kutnie.

Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami / 2-krotnie/
Srebrny Krzyż Zasługi – 1938
Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino
Medal Wojska
Order Imperium Brytyjskiego / Member of the Order of the British Empire, MBE/
Krzyż Kawalerski Orderu Korony Włoch

żona Janina z d.Niewęgłowska.Dwoje dzieci: Barbara i Wojciech/

Zbigniew Lalak- „Broń pancerna w PSZ 1939-1945”- Warszawa Pegaz BIS-O.K.Media.2004
Juliusz S.Tym – „Dowódcy pułków pancernych 2 Korpusu”.Zarys portretu zbiorowego.Studia z Dziejów Wojskowości.VI-2017
Marian Zebrowski – „Zarys historii polskiej broni pancernej 1918-1947″- Zarz.Zrzeszenia Kół Oddz.Broni Pancernej” – Londyn 1971r.
Polacy walczący o Monte Cassino
Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino