Czego szukasz, przyjacielu?

Absolwentka Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego im. Zofii Strzałkowskiej we Lwowie (egzamin dojrzałości). Od jesieni 1917 r. redaktorka polskich czasopism w tym mieście. 21 listopada 1922 r. wyszła za mąż za Bolesława Wysłoucha. Do śmierci męża w 1937 r. aktywnie działała społecznie na rzecz bezrobotnych, nieletnich i sierot. Następnie prowadziła drukarnię we Lwowie pod nazwą „Drukarnia Polska”.

Po wybuchu II wojny światowej i zajęciu miasta przez Sowietów jej przedsiębiorstwo zostało jako pierwsza drukarnia znacjonalizowane w październiku 1939 r., choć dzięki pomocy pracowników udało się jeszcze Bronisławie Wysłouchowej przed przejęciem przez NKWD wydrukować 2000 sztuk polskich dowodów osobistych pomocnych w dalszej jej działalności konspiracyjnej. Od 10 grudnia 1939 r. do 21 stycznia 1941 r. działała w Związku Walki Zbrojnej (ps. „Staruszka”, „Biruta”, „Stefania Rokosza”) – początkowo w komórce legalizacyjnej, następnie (unikając zagrożenia ze strony Sowietów) w Warszawie, by powrócić w dniu 2 września 1940 r. na teren okupacji sowieckiej celem wsparcia działalności konspiracyjnej płk. L. Okulickiego w ZWZ we Lwowie, pełniąc zadania Szefa Łączności Konspiracyjnej Okręgu. Aresztowana przez NKWD 21 stycznia 1941 r. była przetrzymywana w areszcie NKWD przy ul. Pełczyńskiego we Lwowie, a następnie w moskiewskich więzieniach Łubianka, Lefortowo, Butyrki. 7 lipca 1941 r. skazana wyrokiem Najwyższego Trybunału Wojennego w Butyrkach na rozstrzelanie. 20 dni później karę zamieniono na 10 lat ciężkiego więzienia. 5 września 1941 r. została zwolniona z niewoli na mocy Układu Sikorski-Majski. Od 8 września z rozkazu gen. W. Andersa i przy wsparciu płk. L. Okulickiego rozpoczęła pracę w Ambasadzie Polskiej w Moskwie w referacie korespondencji z Polakami wywiezionymi do ZSRR. Prowadziła także zaciąg ochotniczy do Wojska Polskiego wśród Polek zamieszkałych w Moskwie. 15 października, w związku z ewakuacją ludności ze stolicy ZSRR, przybyła do Buzułuku.

1 listopada 1941 r. wstąpiła do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, rozpoczynając służbę w Referacie Pomocniczej Wojskowej Służby Kobiet (PWSK) Dowództwa Sztabu. Ewakuowana wraz z wojskiem polskim 15 sierpnia 1942 r. do Iranu. 1 września 1942 r. mianowana na stanowisko Inspektorki PWSK Armii Polskiej na Wschodzie, a w toku reorganizacji struktury oddziałów polskich na Bliskim Wschodzie – Inspektorki PWSK 2 Korpusu (od 10 czerwca 1944 do 27 maja 1947 r.). W międzyczasie w okresie 1 grudnia 1942 r. – 18 maja 1944 r. pełniła funkcję Inspektorki Głównej PWSK Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Po przeszkoleniu podległych jej jednostek w Palestynie, Iraku i Egipcie oraz pobycie w szpitalu w okresie luty-maj 1944 r., w czerwcu 1944 r. przybyła na teren Włoch. Uczestniczka walk 2 Korpusu w kampanii włoskiej w latach 1944-1945, w tym walk o Ankonę, na Linii Gotów, w Apeninach Emiliańskich, nad rzeką Senio oraz o wyzwolenie Bolonii. Po zakończeniu II wojny światowej 1 października 1946 r. dotarła wraz z 2 Korpusem do Wielkiej Brytanii. 28 maja 1947 r. wstąpiła do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia (PKPR), obejmując dowództwo 3 Grupy PWSK PKPR. 5 listopada 1947 r. zmarła nagle w 5 Polskim Szpitalu Wojennym koło Marlborough w południowej Anglii. Pochowana 11 listopada na cmentarzu Brookwood na południowy-zachód od Londynu.

W lutym 1972 r. Jej prochy zostały ekshumowane na prośbę siostry – Janiny Szabatowskiej (1899-1977) i przekazane do Polski. Pogrzeb Bronisławy Wysłouchowej odbył się w Warszawie 3 marca 1972 r. Pułkownik spoczęła w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie – kwatera: B20, rząd: 5, grób: 28. Od 2001 r. Szkoła Podstawowa w jej rodzinnym mieście – Cieszanowie (woj. podkarpackie) nosi imię płk Bronisławy Wysłouchowej z Szabatowskich.

polskie – Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari, Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami, Medal Wojska; brytyjskie – 1939-1945 Star, Italy Star, Defence Medal, The War Medal 1939-45; włoskie: Comandoria della Corona d’Italia

mąż senator Rzeczypospolitej – Bolesław Wysłouch (1855-1937) – ślub zawarty w 1922 r.

Inspektorka PSK 2 Korpusu Polskiego Bronisława Wysłouchowa, 1944 r.; źródło: archiwum Szkoły Podstawowej im. płk Bronisławy Wysłouchowej z Szabatowskich w Cieszanowie

źródła: archiwum Fundacji Generał Elżbiety Zawackiej, Archiwum i Muzeum Pomorskie Armii Krajowej oraz Wojskowej Służby Polek w Toruniu; archiwum Wojskowego Biura Historycznego; A. Bobińska „Pomocnicza Wojskowa Służba Kobiet 2 Korpusu 1941-1945”, Warszawa 1999 r.