Czego szukasz, przyjacielu?

W 1937 r. wyszła za mąż za Ryszarda Dembińskiego.

Na początku lutego 1940 r. aresztowano Jej męża, a potem 10.02.1940 r. została aresztowana przez Sowietów Teodora z rodziną – córką Czesławą (1 rok), teściową Amelią, szwagierką Filomeną i szwagrem Jarosławem. Wszyscy zostali deportowani do specpasiołka Małyje Izby w obw. archangielskim, gdzie dotarli 28.02.1940 r. Teodora pracowała przy wyrębie tajgi. Następnie została przeniesiona z rodziną do spiecposiołka Malinowka, skierowana do budowy torów kolejowych. Ciężkich warunków nie przetrwała córeczka i szwagier. Umarli po roku pobytu na Syberii. Od 5.09.1941 r. przebywała w Aktiubińsku, Kazachska SRR, zapewne w drodze do Armii gen. Andersa.

Po podpisaniu Układu Sikorski-Majski – koleją, w towarowych wagonach dotarła do Jangi Jul w okolicach Taszkientu, do jednego z punktów zbornych formującej się Armii Polskiej w ZSRR.
Tam odnalazła teściową i szwagierkę. Jako cywil została ewakuowana przez Morze Kaspijskie do irańskiego Pahlewi. W Iranie zmarły Amelia i Filomena. Zgłosiła się do Pomocniczej Wojskowej Służby Kobiet i z innymi ochotniczkami trafiła do obozu szkoleniowego pod Teheranem, do 102 Kompanii Szkolnej. Specjalność szkolenia – kierowca “drajwerka”. Szkolona w Ośrodku Zapasowym PWSK w Palestynie – Rehovoth i Gedera. 14 marca 1943 r. zakończono kurs i wręczono prawa jazdy oraz czarne berety. Teodora musiała prowadzić samodzielnie samochody ciężarowe z baz w Egipcie.
W marcu 1944r. została przeniesiona do Quasassin (Egipt). Obsługiwała polskie i angielskie składnice w Tel-el-Kebir w Egipcie. Pracowała tam do października 1944 r. Przetransportowana następnie do Włoch- uczestniczka kampanii włoskiej Korpusu Polskiego. Po zakończeniu wojny w 1945 r. we Włoszech powtórnie wyszła za mąż za Ryszarda Grudzińskiego, żołnierza 2 Korpusu. W Trani urodziła córkę. Zatrzymała się z córką w Tymczasowym Domu Matki.

Po przeniesieniu oddziałów 2 Korpusu do Wielkiej Brytanii, w grudniu 1946 r. rozwiązano PWSK 2 Korpusu. Nastąpiła demobilizacja. Teodora Grudzińska w 1947 r. powróciła do Polski, do Braniewa. Zamieszkała z bliskimi u rodziny męża. W 1946 r. urodził się syn Ireneusz Romuald. W 1949 r. w Warszawie zmarł mąż Ryszard. Samotnie wychowywała dwójkę dzieci.
W 1998 r. z jej inicjatywy rondo u zbiegu Elbląskiej, Sikorskiego, Moniuszki i Świętojańskiej w Braniewie otrzymało imię gen. W. Andersa. Zmarła w 2010 r.

Teodora Dembińska-Grudzińska – żołnierz PWSK 2 Korpusu; źródło: “Gazeta Olsztyńska”

Irena Kopańska- Matejczuk “Wołpa – Syberia-Braniewo”- Gazeta Olsztyńska 31.08.2014 – artykuł na podstawie wspomnień syna Teodory Dębińskiej-Grudzińskiej – Ireneusza Romualda Grudzińskiego
“Zapomniane dziewczęta” – Bronisława Sanejko-Kwaśnicka, Wyd.”Wspólnota Polska Oddział Lubelski” – 1995
Indeks Represjonowanych IPN