Czego szukasz, przyjacielu?

C.K.Gimnazjum VIII we Lwowie.W 1917r. wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej /POW/.
W listopadzie 1918r. walczył w obronie Lwowa jako szef kompanii sztabowej.
Od stycznia 1919r. – 5 Pułk Piechoty Legionów, Brygada Strzelców Lwowskich.
Od 1 czerwca 1919r. – porucznik
Uprawiał lekkoatletykę.Mistrz Polski w sztafecie 4x100m -w 1925r. ,v-ce mistrz w biegu na 110 m p/płotki i w sztafecie 4x100m – 1924r.
Brązowy medalista w biegu na 100m – 1924 i w 1923 na 200m.
Dwukrotnie rekordy Polski w biegu na 200m p/płotki z czasem 29,4 sek./ Warszawa 30.09.1923r./,sztafeta 4x100m wynik – 45.45 / 12.09.1925r. Warszawa/.Zawodnik Polonii Warszawa.
Phorążych Piechoty opowiedział się po stronie wojsk rządowych.Oddział pod jego dowództwem obsadził Most Poniatowskiego.
Od września 1927r. do września 1930r. – dowódca plutonu i kompanii w 1 bat.Strzelców w Chojnicach.
1 stycznia awansował na stopień kapitana.
Od października 1930r. do października 1932r. – słuchacz Wyższej Szkoły Wojskowej w Warszawie.
I oficer sztabu w dowództwie 1 Dyw.Piechoty Legionów w Wilnie – do 04.1934r. oraz w dowództwie 7 Dyw.Piechoty w Częstochowie – do maja 1935r.
Do stycznia 1936r. -dowódca kompanii 27 pułku piechoty w Częstochowie.
Od stycznia 1936r. – oficer do zleceń w Sztabie Głównym Wojska Polskiego.
Z dniem 19 marca 1937r. major ze starszeństwem i 131 lokatą w korpusie oficerów piechoty.

Po kampanii wrześniowej 1939r. przedostał się do Rumunii, gdzie został internowany.Po ucieczce działał w Stambule.

Od lutego 1940r. – dowództwo Sam.Brygady Strzelców Karpackich.
W październiku 1942r. do sierpnia 1943r. był jej szefem sztabu.
Od maja 1943r. – podpułkownik dyplomowany.Do maja 1944r.-szef sztabu 3 Dyw.Strzelców Karpackich.Brał udział w bitwie o Monte Cassino.
Od czerwca do listopada 1944r. dowodził 5 Wileńską Brygadą Piechoty m.in.w bitwie o Anconę.
Wrzesień 1944r. – pułkownik dyplomowany.
Od listopada 1944r. do września 1946r. – I-szy zastępca Szefa Sztabu Naczelnego Wodza.
Polski Korpus Przysposobienia i Rozmieszczenia.

członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.
Naczelny Wódz gen.W.Anders 1 stycznia 1964r. awansował go na generała brygady.

Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 75
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8609
Krzyż Walecznych
Złoty Krzyż Zasługi
Medal Niepodległości – 2.08.1931
Srebrny Krzyż Zasługi -19.03.1935r.

drugie imię – Tadeusz

Janusz Wasko.Andrzej Socha – “Atleties National Records Evolution 1912-2006” -Zamość-Sandomierz 2007
Ryszard Rybka.Kamil Stepan- “Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939” – Kraków Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego 2004
H.Kosk “Generalicja Polska” t.2 Oficyna Wydawnicza “Ajaks|” 2001
T.Kraska-Karski .St.Zurakowski -“Generałowie Polski niepodległej” Editions Spotkania 1991