Czego szukasz, przyjacielu?

Ukończył Gimnazjum ks.Kiryła Nokołajewicza w Sant Petersburgu.W 1914r. zdał maturę.
Rozpoczął studia na Wydziale Rolniczym Politechniki Ryskiej.W trakcie studiów został przyjęty do korporacji akademickiej “Arkonia”.
W 1916r. rozpoczął kurs oficerów w Michajłowskiej Akademii Artylerii.Od 1916r. brał udział w walkach na terenie wschodniej Polski i w Rumunii.
W 1917r. uzyskał stopień porucznika /ros.lejtant/.
Walczył w I Korpusie Polskim gen.J.Dowbora-Muśnicckiego, następnie czyyny w Polskiej Samoobronie Litwy i Białorusi, Polskiej Organizacji Wojskowej /POW/ w Wilnie w oddziale rotmistrza J.Dąbrowskiego.
Dowodził 3 baterią w 10 pułku artylerii polowej w Zgierzu, 8 baterią 2 pułku artylerii polowej w 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej, później w 2 Dywizji Piechoty Legionów.
Brał udział w ofensywie 1919r.W maju 1920r. walczył w bitwie pod wsią Murowa na linii Berezyny.Uczestniczył w walkach z 1 Armią Konną S.Budionnego i w pościgu za wycofującą się Armią Czerwoną oraz w bitwie nad Niemnem.
3 maja 1922r.został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1.06.1919r. i 216 lokatą w korpusie oficerów artylerii.Macierzysty oddział – 2 pułk artylerii polowej Legionów.
Ukończył studia w Wyższej Szkole Wojennej i Szkole Nauk Politycznych w Warszawie.
1 grudnia 1924r. otrzymał awans na majora ze starszeństwem z 15.08.1924r. i 88 lokatą w korpusie oficerów artylerii.
W latach 1925-1926 – dowódca dywizji w 14 Wielkopolskim Pułku Artylerii Polowej.
24.10.1926r. został przydzielony do składu osobowego generała do prac przy Generalnym Inspektorze Sił Zbrojnych, gen.bryg.St.Burhardt-Bukackiego na stanowisko III oficera sztabu z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów artylerii.
W styczniu 1931r. został przeniesiony do 28 pułku artylerii polowej w Zajezierzu, na stanowisko zastępcy dowódcy pułku.
W październiku 1934r. – dowódca 2 dywizji artylerii konnej w Dubnie.
W 1937r, zostaje dowódcą 30 pułku artylerii lekkiej w Brześciu.
19 marca 1938r. uzyskuje stopień pułkownika w korpusie oficerów artylerii.
W 1938r. odbył kurs Wyższych Oficerów Artylerii w Toruniu, następnie przeniesiony do Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych w Warszawie.
Zostaje I oficerem sztanu Inspektora Armii gen.dyw.T.Piskora.Na wypadek wojny – szef sztabu Armii “Baranowicze”.

4 września obejmuje funkcję szefa sztabu Armii “Lublin”.
20 września 1939r. dostaje się do niewoli niemieckiej.
W kwietniu 1945r. zostaje wyzwolony w oflagu VIIA Murnau.

Dociera do 2 Korpusu Polskiego- 5 Kresowej Dywizji Piechoty gen.Sulika i 2 Warszawskiej Dywizji Pancernej oraz do Komisji Studiów 2 Korpusu.
W latach 1947-1949 w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia w Wielkiej Brytanii.

Po demobilizacji wyjeżdża do Argentyny./1949r./.Czynnie uczestniczy w pracach społecznych argentyńskiej Polonii.
Pracował w Santa Fe, Comodoro Rivadavia., Buenos Aires i innych miastach.WOstatnio w zakładah linii wysokiego napięcia.W 1969r. przeszedł na emeryturę.
W 1976r. był w Polsce.Został przyjęty na audiencji przez kardynała Karola Wojtyłę.
Prezes, prezes Honorowy SPK w Argentynie i Stow.Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari w Argentynie, od 1955r. prezes Polskiej Macierzy Szkolnej.
5-krotny prezes organizacji polonijnej Związku Polaków w Argentynie.Organizował m.in.obchody 1000-lecia Chrztu.
gen.W.Anders w dniu 1 stycznia 1964r. mianował Go generałem brygady w korpusie generałów.
Od 1975r. dożywotni honorowy prezes Związku Polaków w Argentynie.
W 1978r. Londyn- Zarząd Główny SPK przyznał mu Złotą Odznakę Honorową.
Prezydent RP na Uchodźstwie Dekretem z 15 sierpnia 1981r. odznaczył Go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za długoletnie działania niepodległościowe i społeczne wśród Polaków na terenie Argentyny.
W 1986r.- Dom Spokojnej Starości – Martin Coronado.
Sednat RP podjął Uchwałę 12 maja 1995r. w sprawie uczczenia pamięci gen,bryg.A.Zawiszy

Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 348 – 19.02.1922r.
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 15.08.1981r.
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 11.11.1935r.
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi RP -12.12.1994r.
Krzyż Walecznych -1920
Medal Niepodległości ” za pracę w dziale odzyskaania niepodległości” -13.09.1933r.
Złoty Krzyż Zasługi
Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych -12.05.1936r.
Złota Odznaka Honorowa SPK
Order św.Anny III kl. / Imperium Rosyjskie/
Order św.Anny IV kl./Imperium Rosyjskie/

drugie imię – Wojciech

Archiwum OO.Franciszkanów-Bernardynów Coronado – Argentyna
T.Kryska-Karski i St.Zurakowski -“Generałowie Polski niepodległej” – Editions Spotkania 1991