Czego szukasz, przyjacielu?

Wiesław Antoni Lasocki pochodził ze starej, mazowieckiej rodziny szlacheckiej o tradycjach patriotycznych. Jego dziadkowie byli powstańcami styczniowymi. W 1932 r. ukończył Gimnazjum im. Zygmunta Krasińskiego w Ciechanowie, a w 1936 r. otrzymał tytuł magistra na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Był zapalonym harcerzem. Stopień instruktorski podharcmistrza zdobył nad Jez. Wigry u Aleksandra Kamińskiego (autora późniejszych „Kamieni na szaniec”). Był także referentem prawnym Chorągwi Mazowieckiej. W okresie 21 września 1936-15 lipca 1937 r. jako ochotnik był słuchaczem Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Przydział na pozostały okres służby zasadniczej otrzymał i odbył w 3 Pułku Strzelców Konnych im. Hetmana Stefana Czarnieckiego w Wołkowysku. Następnie powrócił do Ciechanowa. Do początku II wojny światowej pracował jako praktykant i urzędnik państwowy (Płock – urząd akcyz i monopoli; Toruń – praktykant w dziale ogólnym Urzędu Wojewódzkiego; Gdynia – dalsza praktyka w Komisariacie Rządu; koniec 1938 r. – referent wydziału karno-administracyjnego w Starostwie Powiatowym w Starogardzie Gdańskim), by w ostatnim okresie od lipca 1939 r. przenieść się do Radomia celem podjęcia pracy referenta zakupów w wytwórni przemysłu przeciwgazowego.

Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. –w składzie 102 Pułku Ułanów Rezerwowej Brygady Kawalerii „Wołkowysk” w obronie Grodna. 21 września 1939 r. przekroczył granicę z Litwą i został internowany. Do momentu zajęcia Litwy przez wojska sowieckie przebywał w obozach internowania m.in. w Rokiszkach przy granicy z Łotwą. Następnie od lipca 1940 r. w niewoli sowieckiej – w obozach dla jeńców wojennych w Kozielsku II oraz Juchnowie koło Moskwy. Na przełomie maja i czerwca 1941 r. przewieziony do obozu Ponoj na półwyspie Kola (obw. murmański, ZSRR). W dniach 20-27 lipca 1941 r. przetransportowany wraz z innymi jeńcami – żołnierzami polskimi do obozu w Juży. Odzyskał wolność na podstawie Układu Sikorski – Majski z lipca 1941 r.

3 września 1941 r. wstąpił na ochotnika w Tatiszczewie do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. 3 kwietnia 1942 r. ewakuował się wraz z wojskiem polskim w pierwszej ewakuacji na Bliski Wschód. Po odbyciu przeszkolenia pancernego pełnił funkcję oficera 15 Pułku Ułanów Poznańskich – pułku rozpoznawczego 5 Kresowej Dywizji Piechoty (nr ewid. 1913/18). W 1943 r. przebywał wraz ze swą jednostką w Iraku (Kirkuk) oraz Palestynie, a następnie w Libanie na ćwiczeniach wysokogórskich. Uczestnik kampanii włoskiej 2 Korpusu, w tym walk o Monte Cassino, Ankonę, nad rzeką Metauro, na Linii Gotów oraz w Apeninach. Następnie oficer nowoutworzonego oddziału rozpoznawczego 5 KDP 2 Korpusu – 25 Pułku Ułanów Wielkopolskich. We wrześniu 1946 r. przeniósł się z 2 Korpusem do Wielkiej Brytanii, gdzie został zdemobilizowany.

WPo wojnie przez wojskowe władze emigracyjne mianowany rotmistrzem, a następnie majorem Wojska Polskiego w Korpusie Kawalerii i przeniesiony do rezerwy. Wiesław Antoni Lasocki zdecydował się pozostać na emigracji. Początkowo pracował w Anglii jako niewykwalifikowany robotnik w fabryce wyrobów gumowych. W międzyczasie ukończył roczne studia w Szkole Handlu Zagranicznego i Administracji Portowej, dzięki czemu uzyskał pracę w londyńskim City. 17 września 1949 r. zawarł związek małżeński z Tamarą z domu Tuhan-Baranowską, polską Tatarką, która również służyła w 2 Korpusie. Autor książek przyrodniczych, podróżniczych i wojskowych wydawanych na emigracji w Wielkiej Brytanii, a po 1989 r. także w Polsce. Zadebiutował w 1966 r. książką „Zwierzęta i żołnierze”. Jako pierwszy książką „Wojtek spod Monte Cassino” z roku 1968, wielokrotnie wznawianą, rozsławił na cały świat w środowiskach polskich i zagranicznych postać niedźwiedzia Wojtka – kaprala z 2 Korpusu. Potem wydał kolejne książki, także o historii swego pułku – „Z dziejów 25 Pułku Ułanów Wielkopolskich” (Londyn 1970 r.). Publikował także artykuły w polskiej prasie emigracyjnej w Wielkiej Brytanii oraz pisywał felietony do Radia Wolna Europa. Redagował w latach 1946-1964 kwartalnik „Ułan Wielkopolski”, a także był członkiem redakcji „Przeglądu Kawalerii i Broni Pancernej”. Był sekretarzem Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie. W 1980 r. otrzymał nagrodę Stowarzyszenia Polskich Kombatantów za całokształt twórczości. Zmarł w Londynie w 1996 r. i jego prochy z honorami wojskowymi spoczęły 28 sierpnia 1997 r. w kolumbarium kwatery Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie na Powązkach Wojskowych. Spoczywa wraz z małżonką (zm. 2011 r.). Pośmiertnie została wydana jego ostatnia książka „O koniu bojowym” (Londyn 1999 r.). W 2013 r. w rodzinnym mieście Wiesława Lasockiego – Ciechanowie uroczyście obchodzono setną rocznicę Jego urodzin.

polskie – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 23602), Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939, Medal Wojska „Polska Swemu Obrońcy”, Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie; brytyjskie – 1939-45 Defence Medal, 1939-45 Star, Africa Star, Italy Star

Żona Tamara z domu Tuhan-Baranowska (08.01.1918-04.01.2011) – ślub w Londynie 17.09.1949 r., również żołnierz 2 Korpusu – Pomocnicza Wojskowa Służba Kobiet – patrz oddzielny biogram; pochowana z mężem w grobie na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie.
Syn – Ludomir Lasocki

Wiesław Antoni Lasocki jako oficer 15 Pułku Ułanów Poznańskich 2 Korpusu, Włochy 1944 r.; źródło: W.A. Lasocki „Z Ciechanowa w świat”, Ciechanów 1991

W.A. Lasocki „Z Ciechanowa w świat”, Ciechanów 1991; archiwum rodzinne Ludomira Lasockiego; Leszek S. Zakrzewski „Dołęga – Zakrzewscy. Informator historyczny, genealogiczny i socjologiczny”, Warszawa 2011; T. Kaczorowska „Wyrwani z gniazd”, TESS Ciechanów 1997; Indeks Represjonowanych IPN; archiwum Wojskowego Biura Historycznego; archiwum Radia Wolna Europa; Spis odznaczonych Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino.