Czego szukasz, przyjacielu?

Adam Bardach ukończył przed II wojną światową Gimnazjum im. Stefana Batorego.

Wybuch II wojny światowej zastał go we Lwowie. Razem z rodziną wyjechał do Zaleszczyk, gdzie przekroczyli granicę z Rumunią. Następnie ewakuował się na Środkowy Wschód i wstąpił do Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich pod dowództwem Stanisława Kopańskiego.

Po połączeniu Brygady z 2 Korpusem Polskim, jako podchorąży Adam Bardach został wcielony do 3 Pułku Artylerii Przeciwpancernej 3 Dywizji Strzelców Karpackich 2 Korpusu, w której szeregach walczył o Monte Cassino. W bitwie pod Scapezzano na północ od Ankony został ranny. Po pobycie w szpitalu został przeniesiony do 3 Pułku Ułanów Śląskich 14 Wielkopolskiej Brygady Kawalerii, z którą jako ułan doczekał się zakończenia wojny.

Po demobilizacji rozpoczął studia na Politechnice w Turynie, gdzie studiował 1.5 roku. Po likwidacji Ośrodka Akademickiego Żołnierzy 2 Korpusu przeniósł się do Londynu. Zmienił kierunek studiów na lingwistykę, ekonomię i handel. Otrzymał dyplomy Instytutu Lingwistycznego i London Chambers of Commerce.
Wyemigrował do Kanady, gdzie rozwinął swoją karierę zawodową. Na emeryturze został wiceprezesem kompanii Mamotec-Teleglabe. Kilkakrotnie odwiedzał Polskę w delegacjach służbowych i w składzie delegacji rządowych.
W 1957 r. wstąpił do Stowarzyszenia Polskich Kombatantów. Był wieloletnim członkiem Zarządu Koła, Przewodniczącym Sądu Koleżeńskiego i członkiem Komisji Rewizyjnej. Jak twierdzili koledzy, można było zawsze liczyć na jego pomoc.

Krzyż Walecznych; Krzyż Monte Cassino; Gwiazda Afryki; Gwiazda Italii i inne, liczne odznaczenia

żona Krystyna (1921-2007) oraz syn Thomas (1958-1960) pochowani wraz z nim w grobie

Archiwum Fundacji Znaki Pamięci