Czego szukasz, przyjacielu?

Witold Eugeniusz Sawicki herbu Nowina w 1914 r. ukończył gimnazjum w Jarosławiu (egzamin dojrzałości). 06.08.1914 r. wstąpił do Legionu Wschodniego, a następnie 8 Pułku Ułanów II Brygady Legionów. Uczestniczy we wszystkich bitwach i potyczkach Pułku. 21.02.1918 r. po rozwiązaniu Legionów internowany w Huszt, a następnie w Marmaros-Sziget (Węgry). 01.07.1918 r. wcielony do 4 Pułku Dragonów Austriackich. 10.11.1918 r. wstępuje do 2 Pułku Szwoleżerów Wojska Polskiego. 01.12.1923 r. przeniesiony do Obozu Szkolnego Kawalerii w charakterze wykładowcy. 02.11.1927 r. Witold Nowina-Sawicki został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie w charakterze słuchacza kursu normalnego 1927-1929. 23.08.1929 r., po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, zostaje przeniesiony służbowo do Departamentu Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko Szefa Wydziału Studiów.
27.01.1930 r. awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 r. i 23 lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W 1932 r. zostaje przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, pozostając oficerem mandatowym z 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich.
01.05.1934 r. został skierowany do 2 Pułku Strzelców Konnych w Hrubieszowie na stanowisko zastępcy dowódcy Pułku. W 1935 r. przeniesiony do dowództwa Pomorskiej Brygady Kawalerii w Bydgoszczy na stanowisko Szefa Sztabu. W 1938 r. wyznaczony na stanowisko dyrektora nauk Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu.

Od 15.11.1943 do 1946 r. dowódca 6 Lwowskiej Brygady Piechoty. Na jej czele w latach 1944-1945 walczył w kampanii włoskiej, w tym w bitwie o Monte Cassino.

Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Naczelny Wódz gen. W. Anders awansował Witolda Nowina- Sawickiego na stopień generała brygady ze starszeństwem od 1 stycznia 1964 r. w korpusie generałów.
Szkoła Podstawowa w Opaleniskach (pow. Leżajsk, woj. podkarpackie) nosiła imię gen. bryg. Witolda Nowina-Sawickiego.

Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (24.07.1944 r.); Krzyż Walecznych dwukrotnie „Za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918-1921”; Krzyż Walecznych dwukrotnie „Za czyny męstwa i odwagi wykazane w wojnie rozpoczętej w 1939r.”; Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami; Złoty Krzyż Zasługi („za zasługi na polu wyszkolenia wojska”, II RP); Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino; Krzyż Niepodległości (06.06.1931 r.); Distinguished Service Cross (DSC) – Order Wybitnej Służby (Wielka Brytania); Legion of Merit (USA)

drugie imię – Eugeniusz

Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski „Generałowie Polski niepodległej”, 1991 r.