Czego szukasz, przyjacielu?

Przed II wojną światową Jakub Plewa służył w Tarnowie w 16 Pułku Piechoty Ziemi Tarnowskiej. Od marca 1939 r. w 18 Batalionie przy granicy łotewsko-litewskiej. Przed wybuchem wojny pracował na trasie Augustów-Białobrzegi przy budowie schronów.

Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. Przemieszczał się na trasie Baranowicze-Łuniniec na Równe. 17.09.1939 r. wzięty do niewoli sowieckiej w miejscowości Kołki na trasie Łuck-Kowel. Początkowo przebywał w obozie w Szepietówce. W 1940 r. jako jeniec wojenny pracował przy budowie szosy Lwów-Kijów, a następnie przy budowie lotniska koło Tarnopola. Ostatecznie przebywał w obozach w Złotonoszy i Starobielsku. Tu doczekał tzw. „amnestii” dla obywateli polskich w 1941 r.

Na bazie wyzwolonych polskich żołnierzy w Starobielsku zaczął się tworzyć 18 Pułk Piechoty 6 Dywizji Piechoty Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR dowodzonych przez gen. Andersa. Jakub Plewa przebywał z Pułkiem w Tockoje, Czerakczi i Uzbeckiej SRR by w 1942 r. ewakuować się poprzez Morze Kaspijskie na Bliski Wschód. Tu jako żołnierz plutonu ratowniczego 2 Korpusu przebywał m.in. w Kirkuku w Taranto. Uczestnik kampanii włoskiej 2 Korpusu – żołnierz patrolu ratowniczego z dźwigami (nr ewid. 1916/79, starszy szeregowy). W bitwie o Monte Cassino żołnierz 35 Kompanii Warsztatowej. Zakończenie wojny zastało go w Senigalli, gdzie pracował przy naprawie samochodów i sprzętu oddziałów 2 Korpusu. Jesienią 1946 r. wraz z Korpusem został przewieziony do Anglii.

W Anglii Jakub Plewa bezskutecznie próbował nawiązać kontakt z bratem przebywającym w USA. Na Wyspach Brytyjskich pracował jako rymarz, poza obozem wojskowym – podkuwacz koni. Ostatecznie podjął decyzję o wyjeździe do Kanady. Był zatrudniony w kompanii cukrowniczej, jako stróż w parafii Św.Ducha w Winnipeg, przy produkcji pustaków i w warsztacie szewskim. Od 1949 r. pracował w warsztatach kolejowych. Po 30 latach pracy w tym zakładzie przeszedł na emeryturę. Aktywny członek Stowarzyszenia Polskich Kombatantów Koło nr 13 w Winnipeg. Prezes Spółki Kredytowej SPK. Harcerz.

Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 47044)

żona Irena z domu Grygielko (27.09.1927-11.11.2004) – ślub w 1948 r.
Mieli dwoje dzieci, które należały do ZHP.

„Przez boje, przez znoje, przez trud : kombatanckie losy” oprac. Kazimierz Patalas, Stowarzyszenie Polskich Kombatantów w Kanadzie, Koło nr 13 w Winnipegu, 1996 r./ „Providence watching. Journeys from Wartorn Poland to the Canadian Prairies” edited by Kazimierz Patalas, University of Manitoba Press, 2003; Polish Exiles of WW2 Inc. www.polishexilesofww2.org; Indeks Represjonowanych IPN; krzyz.montecassino.eu; findagrave.com