Czego szukasz, przyjacielu?

Ukończył studia prawnicze we Lwowie.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej obrony krajowej.
Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z dniem 1.01.1916r..Jego oddziałem macierzystym był pułk haubic polowych nr 45, w 1918r. przemianowany na pułk artylerii polowej nr 145.
W listopadzie 1918r. został przyjęty do Wojska Polskiego.
W latach 1922-1927 był pełniącym obowiązki zastępcy i zastępcą dowódcy 2 pułku artylerii ciężkiej w Chełmie, a w latach 1927-1929 zastępcą dowódcy 5 pułku artylerii ciężkiej w Krakowie.
W kwietniu 1929r. został przeniesiony do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim na stanowisko komendanta.
W kwietniu 1934r. został przeniesiony do 5 pułku artylerii ciężkiej na stanowisko dowódcy pułku.
W latach 1937-1939 dowodził 10 Grupą Artylerii w Prze myślu.
W sierpniu 1939r. mianowany dowódcą artylerii Korpusu Interwencyjnego dowodzonego przez Stanisława Skwarczyńskiego.
Po rozwiązaniu korpusu miał objąć stanowisko dowódcy artylerii Grupy Obwodów “Wyszków”.
Ostatecznie został dowódcą artylerii Południowego Zgrupowania Armii “Prusy”.

Po kampanii wrześniowej 1939r. przedostał się do Francji, a potem do Wielkiej Brytanii.
W I Korpusie Polskim dowodził artylerią 8 Brygady Kadrowej Strzelców.

W 1941r.przeniesiony do ZSRR, a następnie na Bliski Wschód.Był m.in.komendantem Centrum Wyszkolenia Artylerii.
Wziął udział w kampanii włoskiej jako dowódca 2 Grupy Artylerii.

Po wojnie pozostał na emigracji w Londynie. Od grudnia 1954r. do czerwca 1955r. był ministrem obrony narodowej w rządzie St. Mackiewicza. 1 lutego 1971r. został powołany na stanowisko prezesa Najwyższej Izby Kontroli na Uchodźstwie i pełnił tę funkcję do połowy 1973r., kiedy został członkiem Rady Narodowej RP. Zmarł w Londynie – szpital St.Mary’s Abbott.

Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1.11.1936r.), Krzyż Walecznych ” za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918-1921″, Krzyż Walecznych “za czyny męstwa i odwagi wykazane w wojnie rozpoczętej 1 września 1939r”, Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 9), Medal Pamiątkowy na Wojnę 1918-1921, Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski “Generałowie Polski niepodległej” Warszawa, Editions Spotkania 1991