Czego szukasz, przyjacielu?

Stanisław Westwalewicz przed II wojną światową ukończył Państwowe Gimnazjum Filologiczne w Radomiu. W latach 1928-1933 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem profesorów Włodzimierza Jareckiego, Ignacego Pieńkowskiego, Karola Frycza i Fryderyka Pantscha.
Jego pierwsza indywidualna wystawa prac miała miejsce jeszcze w 1937 r. w Pałacu Sztuki w Krakowie. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie – plutonowy z cenzusem.

We wrześniu 1939 r. zgłosił się jako ochotnik do Wojska Polskiego. Służył w stopniu podporucznika (stopień oficerski z uwagi na skończone studia wyższe). 19 września 1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej w miejscowości Dolna. Więzień obozów sowieckich dla jeńców wojennych w Kozielsku, Juchnowie, a w okresie 18.06.1940-1941 w Griazowcu. W obozie kozielskim wykonał około 500 portretów więzionych tam polskich oficerów, dokumentował swymi rysunkami życie obozowe. Tu zawiązała się także jego przyjaźń z przyszłym ks. Zdzisławem Peszkowskim. Ocaleli obaj wraz z innymi więźniami Kozielska, którzy byli w ostatnim transporcie do lasów katyńskich. Uwolniony na mocy Układu Sikorski-Majski we wrześniu 1941 r.

3 września 1941 r. wstąpił w Tockoje do tworzonych Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i z oddziałami polskimi ewakuował się w 1942 r. na Bliski Wschód. Został przydzielony do polowej drukarni wydającej tygodnik „Orzeł Biały”. Był kierownikiem Drukarni Polowej przy Sztabie Głównym 2 Korpusu, przynależnej do Biura Propagandy i Oświaty 2 Korpusu. Przeszedł cały szlak bojowy 2 Korpusu. Po dotarciu do Włoch przeszedł do sekcji graficznej Oddziału Oświaty 2 Korpusu Polskiego w Neapolu. Był autorem wielu obrazów i grafik dokumentujących szlak bojowy 2 Korpusu, a także znanego plakatu propagandowego „Monte Cassino – For your freedom and ours/ Per la vostra e la nostra liberta”. W 1945 r. brał udział w pracach założycielskich międzynarodowego stowarzyszenia artystów „Cricolo Artistico Internazionale /”Art-Club/ w Rzymie. W tym samym roku powstała w Bazylice Matki Boskiej Wniebowziętej w Mottoli (Włochy) kaplica Matki Boskiej Ostrobramskiej z obrazem S. Westwalewicza ufundowana przez żołnierzy 2 Korpusu. Wraz z 2 Korpusem ewakuował się do Wielkiej Brytanii, gdzie zakończył służbę w Wojsku Polskim.

Do Polski powrócił w 1947 r. W 1951 r. osiedlił się w Pilźnie koło Tarnowa, rodzinnym mieście żony Wandy. W 1962 r. artysta przeniósł się na stałe do Tarnowa. Był autorem bardzo dużej liczby obrazów, rysunków i grafik, głównie pejzaży, portretów, ale także monumentalnej sztuki sakralnej, którą można zobaczyć w wielu kościołach Tarnowa i okolic. Ceniony nestor tarnowskich plastyków, długoletni prezes Związku Polskich Artystów Plastyków w Tarnowie. Należał do Towarzystwa Sztuk Pięknych w Krakowie. Miał 60 wystaw indywidualnych swych prac w Kraju i za granicą. Stanisław Westwalewicz zmarł w Tarnowie w 1997 r. i w tymże roku jedna z ulic w tym mieście otrzymała jego imię. W jego domu powstał Dom Pamięci S. Westwalewicza. W 2016 r. kolekcję jego dzieł od rodziny zakupiło Muzeum Okręgowe w Tarnowie. Znajdują się one także w zasobach Muzeum Regionalnego w Pilźnie (woj. podkarpackie). Prezentowane były w ostatnich latach na kolejnych wystawach w muzeach polskich.

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski; włoski: La Croce al Merito di Guerra; Złota Odznaka Związku Polskich Artystów Plastyków

żona Wanda z domu Konieczna (23.09.1904-23.11.1986) – ślub w roku 1938
syn Andrzej (09.03.1948-01.06.2019) – również artysta plastyk

1. Stanisław Westwalewicz – zdjęcie przedwojenne; źródło: Muzeum Regionalne w Pilźnie
2. Plakat propagandowy 2 Korpusu „Monte Cassino – For Your freedom and ours”, autor: Stanisław Westwalewicz
3. Kaplica Matki Boskiej Ostrobramskiej w Bazylice w Mottoli ufundowanej przez żołnierzy 2 Korpusu. Autorem obrazu jest Stanisław Westwalewicz, stan obecny; źródło: Internet

Maria Mika „Stanisław Westwalewicz, tarnowski artysta”, Tarnów 1998r.; Szewczyk B.,Sąsiadowicz M.,Stańczyk E. „Ocalić od zapomnienia – patroni tarnowskich ulic” Tarnów 2004 r.; „Artyści Andersa”; Indeks Represjonowanych IPN; wspomnienia syna Andrzeja