Czego szukasz, przyjacielu?

Absolwent Państwowego Gimnazjum im. Konarskiego w Mielcu. Studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył w 1934 r. Po odbyciu służby wojskowej w Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie i 16 Pułku Piechoty w Tarnowie we wrześniu 1935 r. podjął pracę zawodową od stażu w Szpitalu Powszechnym w Tarnowie, następnie pracował w Lipnicy Murowanej (pow. Bochnia), a później w Mielcu.

Po wybuchu wojny został zmobilizowany w stopniu podporucznika do pracy w szpitalu polowym, później został skierowany do Szpitala Wojennego w Zaleszczykach .Po agresji ZSRR na Polskę wraz ze szpitalem został ewakuowany do Rumunii i umieszczony w obozie dla oficerów. W 1940 r. wraz z grupą oficerów przez Grecję dostał się do Marsylii. We Francji został przydzielony do Dywizji Piechoty na stanowisku lekarza dywizjonu w 4 Pułku Artylerii Polowej. W obliczu klęski Francji wraz ze swoim pułkiem został ewakuowany do Anglii. Po intensywnych przygotowaniach i szkoleniach wraz z 15 tys. innych żołnierzy na pokładzie transatlantyku „Queen Elizabeth” został przetransportowany na Bliski Wschód i dalej koleją do Palestyny, a później przez pustynię do Iraku.

W Iraku został oficerem służb sanitarnych 2 Korpusu. Otrzymał przydział do 6 Kompanii Sanitarnej 5 Kresowej Dywizji Piechoty w stopniu porucznika (nr ewid. 1907/180). .Z 2 Korpusem przeszedł cały szlak bojowy we Włoszech, w tym uczestniczył w bitwie o Monte Cassino. Po zakończeniu działań wojennych przeszedł do pracy w 5 Polskim Szpitalu Wojennym w Casamassima. W 1946 r.został zdemobilizowany z Polskich Sił Zbrojnych celem powrotu do Polski.

Po powrocie do Kraju w 1947 r. podjął się zorganizowania nowego szpitala w Dębicy, którym kierował i w którym pracował jako chirurg-położnik aż do 1952 r., do czasu swojej ciężkiej choroby, która uniemożliwiła mu dalszą pracę przy stole operacyjnym. W 1951 r. uzyskał tytuł doktora nauk medycznych. W 1954 r. zorganizował Poradnię Chirurgiczną w Dębicy i kierował nią do 1958 r. Następnie powrócił do Mielca, gdzie do 1963 r. pełnił funkcję Kierownika Poradni Chirurgicznej przy WSK-Mielec. Po przebytym zawale w 1967 r. ograniczył działalność zawodową i skupił się na pisaniu wspomnień. W 1973 r. ukazała się jego książka „Na drogach do piekieł”. Zmarł w 1982 r. i został pochowany w Mielcu.

polskie: Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 26776); brytyjskie: Italy Star

por. Julian Maj; źródło: https://www.findagrave.com/memorial/287578313/julian-maj

Julian Maj “Na drogach do piekieł”, Kraków 1973 r.; Muzeum Regionalne Dębica – “Dębickie źródła historyczne”; Zbigniew Szurek “Julian Maj- żołnierz, społecznik, pionier dębickiego szpitala. Historia szpitala w Mielcu i mieleckiego lecznictwa”; krzyz.montecassino.eu